ഞാന്‍ എന്നെ തിരയുമ്പോള്‍

സ്ത്രീധനം

2010-04-01T22:29:00.002+05:30

നിയമങ്ങള്‍ എത്ര തന്നെ വന്നാലും സ്ത്രീകളുടെ പ്രശനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു പരിഹാരവും ഉണ്ടാകാതെ പോകുന്നു ,സ്ത്രീകള്‍ക്ക് മുപ്പത്തി മൂന്നു ശതമാനം സംവരണം ,സ്ത്രീധനത്തിനെതിരെ നിയമങ്ങള്‍ ,അങ്ങനെ ദിവസവും മാധ്യമങ്ങളില്‍ കുറെ കാര്യങ്ങള്‍ വരുന്നുണ്ട്,പക്ഷെ ഒരു സ്ത്രീയുടെജീവിതത്തില്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്‌,സ്ത്രീധനത്തിന് എതിരെ ഘോരഘോരം പ്രസംഗം നടത്തുന്നവരുടെ മക്കളെ പൊന്നില്‍ കുളിപ്പിച്ചാണ് വിവാഹ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് അയക്കുന്നത് എന്ന പഴയ തിയറി എപ്പോഴും തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു .പല സ്ഥലങ്ങളിലും സ്ത്രീധന വിരുദ്ധ ഗ്രാമങ്ങളും ,പഞ്ചായത്തുകളും ഒക്കെ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്,എന്നാലും പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം സ്രീധനം എന്ന കുരുക്കില്‍ പിടഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു .അതിനു ഒരു അറുതി വരുത്താന്‍ ഒരു നിയമത്തിനും കഴിയില്ല ,സ്ത്രീധന പ്രശ്നങ്ങള്‍ കൂടുതലും തിരുവനന്തപുരത്താണ് കേള്‍ക്കുന്നത് ,തിരുവനന്തപുരതുള്ളവര്‍ പണത്തിനു വളരെ ആര്‍ത്തി ഉള്ളവരാണ് എന്നാണ് പൊതുവേ പറയുന്നത് ..........

എന്തായാലും സ്രീധനം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ പല കുടുംബങ്ങളിലും ഉണ്ട്,പക്ഷെ പല കുടുംബങ്ങളിലും ആരും പുറത്തു പറയാതെ ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് ,

എട്ടുവര്‍ഷത്തെ പ്രണയം ,ജീവിതമാക്കാന്‍ ശ്രെമിച്ച കാമുകന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ,ഒരു നിമിഷം മകന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇടപെട്ടപ്പോള്‍ തകര്‍ന്നത് എട്ടു വര്‍ഷത്തെ അവരുടെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു , സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിനെ മകന് വേണേല്‍ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാം ,പക്ഷെ ചില കണ്ടിഷനുകള്‍ ഉണ്ട് ,പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തില്‍ കിടക്കുന്ന ആഭരണങ്ങള്‍ ,അവള്‍ ആന്നു വരെ ജോലി ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കിയ കാശ്,അവളുടെ ഒപ്പ് ഇട്ട ബ്ലാങ്ക് ചെക്കുകള്‍ ,ഇവ കാമുകന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് കൊടുക്കണം ,പിന്നെ പയ്യനുമായി ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് അവളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും അവള്‍ക്കുള്ള ഷെയര്‍ വാങ്ങിച്ചു വരണം ,മാതാ പിതാക്കളുടെ ഈ കണ്ടിഷനുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കാമുകന്‍ വെറും നോക്ക് കുത്തി മാത്രം ആയി തീരുന്നു ,ഈ കണ്ടിഷനുകള്‍ അന്ഗീകരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത കാമുകി ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ആ ബന്ധം ഇനി വേണ്ട എന്നു വെക്കുന്നു,പിന്നെ അവള്‍ക്കു ബെറ്റര്‍ എന്നു തോന്നിയ ഒരു ജീവിതം സ്വീകരിക്കുന്നു ,ഒരു വിധത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ മിടുക്കി യാണ് ,ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാമിലി -ല്‍ ജീവിച്ചാല്‍ അവളുടെ ജീവന് ഒരു വിലയും ഇല്ലാതാകും,ആ വീട്ടില്‍ ജീവിച്ചു തുടങ്ങി രണ്ടു മാസം കഴിയുമ്പോള്‍ അവള്‍ ഗ്യാസ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു മരിച്ചു എന്ന വാര്‍ത്ത‍ കേള്‍ക്കേണ്ടി വരും ,കാരണം പണത്തിനു ആക്രാന്തം പിടിച്ചവരാണ് ഇത്തരക്കാര്‍.

മധ്യ തിരുവിതാം കൂറിലെ വളരെ സമ്പന്നനായ ബിസിനസ്‌ കാരന്റെ മകന് കല്യാണം ,പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാര്‍ ചെറുക്കന്റെ ചുറ്റുപാടുകള്‍ അനേഷിക്കാന്‍ പോയി,വളരെ സമ്പന്നര്‍,പത്തു തലമുറക്ക്‌ ജീവിക്കാനുള്ള സ്വത്തുക്കള്‍ ,പെണ്ണിന്റെ അച്ഛന്‍ ഹാപ്പി ,വളരെ നന്നായി പെണ്ണിനെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടു,രണ്ടു മാസം സുഘകരമായ ദാമ്പത്യം ,മൂന്നാം മാസം പെണ്ണ് ഗര്‍ഭിണി ,അപ്പോഴാണ് പയ്യന്റെയും,കുടുംബകാരുടെയും തനി നിറം പുറത്തു വരുന്നത് ,നിന്റെ വീട്ടില്‍ ചോതിച്ചു കുറെ കാശ് കൂടി കൊണ്ടുവാ എന്നു പയ്യന്‍ ,ഉള്ളതെല്ലാം തന്നാണ് കെട്ടിച്ചത് എന്നു പെണ്ണ് ,പയ്യന്റെ വീട്ടുകാരെ ഭീഷണി പിറകെ ,കല്യാണം കഴിച്ചതിന്റെ സമ്മാനം വയറ്റില്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ അവള്‍ ക്ക് വേറെ നിവര്‍ത്തി ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ കാശ് കൊണ്ട് വരും എന്നു പയ്യന്‍ വീട്ടുകാര്‍ കരുതി ,പക്ഷെ പെണ്ണ് കുടുംബത്തിലേക്ക് തിരികെ പോന്നു ,ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില്‍ ഒന്ന് കൂടി അനേഷിക്കാന്‍ പോയ ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്,ചെറുക്കനും,കുടുംബവും കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ നടത്തുന്ന ബിസിനസ്‌ ന്റെ നടത്തിപ്പുകാര്‍ മാത്രം ,അതിലൊന്നും ഒരു ഉടമസ്ഥത അവകാശവും ഇവര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ,ഈ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റും,ഉള്ളതെല്ലാം കൊടുത്തു മകളെ കെട്ടിച്ചു,ഉള്ളതെല്ലാം ഭര്‍ത്താവും കുടുംബക്കാരും വീതിച്ചു എടുത്തു ,പകരം ഒരു കുഞ്ഞിനേയും കിട്ടി ,ഇപ്പോള്‍ വിവാഹമോചനത്തിന് കേസ് കൊടുക്കാന്‍ പോകുന്നു ....................

ആ കുട്ടിയുടെ ജീവിതം പോയില്ലേ ,അതിന്റെ മനസ് എന്ത് മാത്രം വിഷമിക്കുന്നുണ്ടാകും ,ഇത് സമൂഹത്തില്‍ വളരെ ഉയര്‍ന്ന നിലയില്‍ ജീവിക്കുന്ന കുടുംബത്തിലെ കാര്യമായതിനാല്‍ ഒരിക്കലും പുറത്ത് അറിയില്ല .സ്രീധനം എന്ന കാട്ടാള നിയമത്തിനു മുന്നില്‍ ആ കുട്ടിയുടെ ജീവിതം ആണ് ഹോമിക്കേണ്ടി വന്നത് .

മറ്റുള്ളവര്‍ മക്കള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ മകള്‍ക്ക് കൊടുക്കും എന്ന വാശിയില്‍ എല്ലാം കൊടുത്തു പെണ്‍കുട്ടികളെ കെട്ടിച്ചു വിടുമ്പോള്‍ ,വിദേശത്തുള്ള ഡോക്ടര്‍ നെയോ എഞ്ചിനീയര്‍ യോ വിലക്ക് വാങ്ങുപോള്‍ ഓര്മ്മിക്കുക ,വീണ്ടും വീണ്ടും അവര്‍ നിങ്ങള്ക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി കൊണ്ടിരിക്കും ,അപ്പോഴെല്ലാം നിങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് കാശ് കൊടുത്തു കൊണ്ടേ ഇരിക്കണം .

വളരെ പ്രശസ്ത യായ ചലച്ചിത്ര താരം സ്രീധനതിന്റെ പേരില്‍ മൂന്നു മാസത്തെ ദാമ്പത്യം മതിയാക്കി വന്ന വാര്‍ത്ത‍ ഈ അടുത്ത കാലത്താണ് ഉണ്ടായതു .(സത്യം അതാണോ എന്നു അറിയില്ല)

എത്ര കേട്ടാലും ,കണ്ടാലും ഒരു അച്ഛനും അമ്മയും പഠിക്കില്ല ,ഇതിനെതിരെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ തന്നെ മുന്‍കൈ എടുക്കണം , സ്രീധനം ചോതിക്കുന്നവനെ വേണ്ട എന്നു പറയാനുള്ള ധൈര്യം പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകണം,അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഉള്ളതൊക്കെ മക്കള്‍ക്ക്‌ ആണല്ലോ ,അവര്‍ക്ക് ജീവിക്കാനുള്ളത് എന്നായാലും കൊടുക്കുക,അല്ലാതെ സ്രീധനം എന്ന പേരില്‍ ഒന്നും കൊടുക്കാതിരിക്കുക ,കല്യാണത്തിന് മുന്നേ വീടും വസ്തുക്കളും, പയ്യന്റെ പേരില്‍ കൂടി എഴുതുന്ന ഏര്‍പ്പാട് ഉണ്ട് ,അങ്ങനെ എഴുതി വച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ഇപ്പോഴും നരഗ തുല്യമായ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടുവാന്‍ ആകാതെ പല സ്ത്രീകളും ജീവിക്കുന്നു .ഇതിനൊക്കെ ഒരു അറുതി വരണ്ടേ,

പെണ്ണുങ്ങള്‍ തന്നെ തുനിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയാല്‍ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും നടക്കു ....ലക്ഷങ്ങള്‍ ചെലവാക്കി വനിതാ കമ്മിഷന്‍ ,സ്രീധനതിനു എതിരെ ഉള്ള പരസ്യം മാധ്യമങ്ങളില്‍ കൂടി കാണിക്കുന്നുണ്ട് ,പക്ഷെ എന്ത് ഫലം ......................

ചങ്കരന്‍ പിന്നേം തെങ്ങുമ്മേ തന്നെ ......

മാനത്തിനു വില പറയുമ്പോള്‍

2010-03-18T22:51:00.001+05:30

കോഴിക്കോട് പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മാനത്തെ ,മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ല്‍ കൂടി പകര്‍ത്തി മോശമാക്കാന്‍ ശ്രെമിച്ച,ഞരമ്പ്‌ രോഗിയെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രെമിക്കുന്നപോലീസ് ന്റെ പിടിപ്പു കേടിനു സര്‍ക്കാര്‍ എന്ത് നടപടി ആണ് എടുത്തത്‌,വെറും ഒരു സസ്പെന്‍ഷന്‍ ,

"എന്ത് സസ്പെന്‍ഷന്‍ ,"സര്‍ക്കാര്‍ ശമ്പളം പറ്റി വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു തീറ്റയും ,കുടിയും ,അങ്ങനെ ഇരുന്നു തിന്നു ചീര്‍ക്കുംപോള്‍ ആ സസ്പെന്‍ഷന്‍ പിന്‍‌വലിക്കുന്നു,വീണ്ടും സര്‍ക്കാര്‍ ചെലവില്‍ അഴിഞ്ഞാടാന്‍ അവസരം.ഇവരെ ഒക്കെ സര്‍വീസ്-ല്‍ നിന്നും ഡിസ്മിസ്‌ ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത് .

കേരള പോലീസ് ന്റെ പുലിയെ എലി ആക്കുന്ന വിദ്യ നമുക്കൊക്കെ നന്നായി അറിയാം,വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ള ആ പെണ്‍കുട്ടി ആ കാര്യം നന്നയി മനസിലാക്കിയിട്ടാണ് ആ ഫോണ്‍ ഉയര്‍ന്ന ഉധ്യോഗസ്തരുടെ കയ്യിലെ കൊടുക്ക്‌ എന്നു വാശി പിടിച്ചത് ,അതിനു ,ഒരു പോലീസ് ഉധ്യോഗസ്ഥന്‍ ചെയ്തത് ,തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോണ്‍ നെ മേശ പുറത്തേക്കു എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുകയും,നിന്റെ കയ്യില്‍ ഇരിക്കുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ ഫോട്ടോകള്‍ ഇതിലുണ്ട്,ഇത് കണ്ടു രസിക്കടി എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു ,എന്ത് കഷ്ട്ടമാണ് ,നിയമം പാലിക്കപെടെണ്ടാതല്ലേ?

ആ ഓഫീസര്‍-ക്ക് വെറുമൊരു സസ്പെന്‍ഷന്‍ ,സ്വന്തം വീട്ടിലെ പെണ്ണിനാണ് ഈ അനുഭവം എങ്കില്‍ അയാള്‍ ഇത് പോലെ വില പേശുമോ?

എന്തിനും ഏതിനും കൊടി പിടിച്ചു സിന്ധബാദ് വിളിക്കുന്ന രാഷ്രീയ ചൂതാട്ടക്കാര്‍ എല്ലാം എവിടെ പോയി ?

പൊതു ജനത്തിനെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കഴുതകള്‍ ആക്കാന്‍ ഇവിടെ കൊടി പിടുത്തം ഒറ്റ ദിവസം മാത്രം.

എങ്ങനെ കൊടി പിടിക്കും എല്ലാരും വമ്പന്‍ മാരുടെ പറ്റുകാര്‍ ആണല്ലോ ?

കേരള വനിതാ കമ്മിഷനിലും ,മനുഷ്യ അവകാശ കമ്മിഷനിലും കുറച്ചു വിശ്വാസം ഉണ്ട് ,രാഹുലിനും അനുജത്തിക്കും നീതി ലഭിക്കും എന്നും,തിന്മയുടെ കാവല്‍ ഭടന്മാര്‍ ക്ക് തക്ക ശിക്ഷ കിട്ടും എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു ,പ്രതീക്ഷ മാത്രം,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

സ്ത്രീകളുടെ മാനം രണ്ടും മൂന്നും മിനുട്ട് ഉള്ള ബിറ്റുകള്‍ ആയി മാറുമ്പോള്‍ ,ഈ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ യുഗത്തില്‍ ആരെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും,

പെണ്ണായി പിറന്നത്‌ കൊണ്ട് സര്‍വ്വതും സഹിക്കണം എന്നില്ലല്ലോ ,എന്നും പെണ്ണിന് നീതി കിട്ടുന്ന ഒരു കാലം....................................അങ്ങനെ ഒന്ന് ഉണ്ടാകുമോ?

കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയം എന്നു സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ പണ്ട് പറഞ്ഞത് വളരെ ശെരിയാണ്‌ ,അരച്ചകത്വതിന്റെയും,തെറ്റുകളുടെയും,വര്‍ഗീയത യുടെയും നാടായി കേരളം മാറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .

വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന കേരളം അധപതനതിന്റെ പടും കുഴിയിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു......

ഇനി വരുന്ന തലമുറക്കെങ്കിലും ,കേരളത്തെ കൈ പിടിച്ചു ഉയര്‍ത്താന്‍ കഴിയട്ടെ......................

തമ്മില്‍ ഭേദം തൊമ്മന്‍ -------------------തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ കേരളത്തില്‍ ഉള്ളതിന്റെ പകുതി പ്രശനം പോലും ഇല്ല ....

പരീക്ഷാ കാലം

2010-03-15T17:35:00.006+05:30

ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ടെന്‍ഷന്‍ അടിച്ചിട്ടുള്ള നാളുകള്‍ പരീക്ഷാ സമയത്തു ആണ് ,എസ് എസ് എല്‍ സി പരീക്ഷാ കാലത്ത് ,ഹൃദയം ടപ ടപ എന്നാണ് ഇടിക്കുന്നത്‌ ,ചോദ്യ പേപ്പര്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടി വായിച്ചു നോക്കുന്നത് വരെ ഈ ഹൃധയമിടിപ്പ് തുടരും,പിന്നെ ചോദ്യ പേപ്പര്‍ വായിച്ചു നോക്കി ,കൂടുതലും,പഠിച്ച പാഠങ്ങളിലെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ആണെന്ന് കാണുമ്പൊള്‍ മനസൊന്നു തണുക്കും ,എങ്കിലും കൃത്യ സമയത്തിന് മുന്നേ എഴുതി തീര്‍ക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന പേടി വേറെ കാണും ,

എന്നാല്‍ പഠിക്കേണ്ട സമയം നന്നായി പഠിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ പേടി യുടെ കാര്യം വല്ലതും ഉണ്ടോ,ഓപ്പണ്‍ എയര്‍-ല്‍ ഇരുന്നാലെ പഠിത്തം വരൂ എന്നു പറഞ്ഞു ബുക്ക്‌ ഉം എടുത്തു കൊണ്ട് പറങ്കി മാവിന്റെ(കശുമാവ് ) തോട്ടത്തില്‍ പോകും ,ഏതെങ്കിലും ഒരു തടിച്ച കൊമ്പില്‍ കയറി ഇരുന്നു ,ആകാശം നോക്കി ദിവാ സ്വപ്നം കാണും,പിന്നെ കുറച്ചു ഉറങ്ങും,പിന്നെ പച്ച മാങ്ങ പറിച്ചു ഉപ്പും കൂട്ടി കഴിക്കും,പിന്നെ നേരത്തെ അവിടെ എവിടെങ്കിലും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന വീക്കിലി വായിക്കും,ഇതിനിടക്ക്‌ കുറച്ചു പഠിക്കും,ഇതായിരുന്നു എന്‍റെ

പരീക്ഷാ പഠിത്തം ,ഇപ്പോള്‍ ആലോചിക്കുന്നു ആന്നു നന്നായി പഠിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങാമായിരുന്നു എന്നു .

എസ് എസ് എല്‍ സി പരീഷകാലത്ത് കൂടുതല്‍ ഉത്തര പേപ്പര്‍ വാങ്ങാന്‍ എനിക്കിഷ്ട്ടമായിരുന്നു ,വലിയ അക്ഷരത്തില്‍ എഴുതി പേപ്പര്‍ റുകള്‍ പെട്ടെന്ന് നിറച്ചിട്ട്‌ അടുത്തത് വാങ്ങും ,കൂടുതലും മൊട്ട തെറ്റാകും എഴുതുന്നത്‌ .ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പേപ്പര്‍ വാങ്ങിയിട്ടുള്ളത് ഹിസ്റ്ററി പരീക്ഷക്കാണ്,ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം ഒക്കെ അറും ഏഴും ഷീറ്റ് പെപേര്‍-ല്‍ ആണ് എഴുതിയത് .ഏറ്റവും കുറവ് പേപ്പര്‍ വാങ്ങിയിട്ടുള്ളത് ഇംഗ്ലീഷ് പരീക്ഷക്കാണ്,അന്നും ,ഇന്നും ഇംഗ്ലീഷ് കാണാതെ പഠിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ പിറകോട്ടാണ് .പിന്നെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു തീയതികളും,വര്‍ഷങ്ങളും എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കില്ല,അന്നും ഇന്നും,ഭാഗ്യത്തിന് സ്വാതന്ത്യം കിട്ടിയത് എന്നെന്നു അറിയാം,അത് തന്നെ മഹാഭാഗ്യം .ഇപ്പോളും പി എസ് സി പരീക്ഷകള്‍ എഴുതാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ എല്ലാ വര്‍ഷങ്ങളുംതീയതി കളും മന പാഠമാക്കി ആണ് പോകാറ്‌ ,പക്ഷെ ചോദ്യ പേപ്പര്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ അകെ അങ്കലാപ്പ് ആണ്,എല്ലാം തല തിരിച്ചു എഴുതിയിട്ട് വരും ,അത് കൊണ്ട് വര്‍ഷവും ,തീയതിയും ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കാറില്ല .

എസ് എസ് എല്‍ സി പരീക്ഷാ തീരുന്ന ദിവസം മനസ്സില്‍ ഒരു ഐസ്സ് കട്ട എടുത്തു വെച്ച പ്രതീതി ആണ് , ജീവിതത്തിലെ ആ വലിയ ഭാരം ഒന്നിറക്കി വെക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന സമാധാനവും , പിന്നെ റിസള്‍ട്ട്‌ വരുന്നതിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ് വരെ ഒരു കുഴപ്പവും കാണില്ല ,അത് കഴിയുമ്പോള്‍ ആണ് വീണ്ടും മുള്‍മുനയില്‍ നില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്,ഉറക്കമില്ല,ആഹാരം തൊണ്ടക്ക് താഴെ ഇറങ്ങില്ല ,ഹോ വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ തന്നെ ,ആന്നു മുപ്പത്തി മുക്കോടി ദൈവങ്ങളെ എല്ലാം വിളിക്കും,തലേ ദിവസം ടൂഷന്‍ സെന്റര്‍ -ല്‍ നിന്നും റിസള്‍ട്ട്‌ അറിഞ്ഞാലും പിറ്റേന്ന് പത്രം വരുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഒരു അങ്കലാപ്പ് ആണ്,റോള്നമ്പര്‍ പേപ്പര്‍-ല്‍ കണ്ടെത്തി കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ കുളിര്‍ മഴ നനഞ്ഞപോലെ ആണ്,പിന്നെ കുറച്ചു അഹങ്കാരം തോന്നും .

ഡിഗ്രീ പരീക്ഷക്ക്‌ ഇത്രയും ടെന്‍ഷന്‍ ഇല്ലങ്കിലും,അപ്പോളും ടെന്‍ഷന്‍ തന്നെ ,സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം മെയിന്‍ വിഷയം ആയതു കൊണ്ട് ,പരീക്ഷാ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒന്നായിരിക്കുമെന്ന് എല്ലാര്ക്കും അറിയാം ,അപ്പോഴാണ് അന്കുട്ടികളുടെ ഒരു ഗാങ്ങ് രഹസ്യമായി കോളേജ്-ല്‍ പ്രചരണം നടത്തിയത് ,മെയിന്‍ പരീക്ഷയുടെ ആന്നു ഉത്തരങ്ങള്‍ വേണമെന്നുള്ളവര്‍ക്ക് ,പരീക്ഷാ തുടങ്ങി അര മണിക്കൂര്‍ നു അകം ഉത്തരങ്ങള്‍ അവരവരുടെ എക്സാം ഹാള്‍-ല്‍ കിട്ടും ,പക്ഷെ അമ്പതു രൂപ കൊടുക്കണം ,അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ കുറെ പേര്‍ അമ്പതു രൂപ വെച്ചു കൊടുത്തു ,ആന്നു അമ്പതു രൂപ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ വളരെ വലുതാണ് ...

അന്നത്തെ എക്സാം തുടങ്ങി അര മണികൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ കാശ് വാങ്ങിച്ചവര്‍ വാക്ക് പാലിച്ചു .അവര്‍ എല്ലാ ക്ലാസ്സ്‌ കളിലും ,ക്ലാസ്സ്‌ മുറികളുടെ എയര്‍ ഹാള്‍ -ല്‍ കൂടി ഉത്തരങ്ങള്‍ അടങ്ങിയ പേപ്പര്‍ അകത്തേക്ക് ഇട്ടു തന്നു ,പക്ഷെ ഒരു ക്ലാസ്സ്‌-ല്‍ ഒരു കോപ്പി മാത്രമേ ഇട്ടുള്ളൂ,എല്ലാരും അത് കൈമാറി കോപ്പി അടിക്കണം എന്നാകും അവര്‍ ഉദേശിച്ചത്‌ ,ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്‌-ല്‍ ഇട്ട പേപ്പര്‍ കിട്ടിയത് ,സ്വന്തം കാര്യം സിന്ധാബത് എന്നു കരുതുന്നതും,അമ്പതു രൂപ കൊടുക്കതതുമായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കയ്യിലാണ് ,അവള്‍ മിടുക്കി സുഗംയിട്ടു എല്ലാം കോപ്പി ചെയ്തു എഴുതി,പലരും കയ്യും,കണ്ണും ഉപയോഗിച്ച് അവളോട്‌ ചോതിച്ചിട്ടും അവള്‍ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അവളുടെ എക്സാം എഴുത്ത് തുടര്‍ന്ന് ,അമ്പതു രൂപ കൊടുത്ത ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം വിഡ്ഢികളെ പോലെ അവള്‍ എഴുതുന്നത്‌ നോക്കി ,അവളെ പ്രാകി കൊണ്ട് അറിയാവുന്നത് പോലെ പരീക്ഷാ എഴുതി,അവളെ എക്സാം ഡ്യൂട്ടി ക്ക് നിക്കുന്ന സര്‍ നു ഒറ്റി കൊടുക്കാന്‍ അറും തയ്യാറായില്ല ,അവിടെ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം സുഹൃത്ത്‌ ബന്ധത്തിന് അര്‍ഥം കൊടുത്തെങ്കിലും അവള്‍..........................അതൊക്കെ ഇനി ഓര്‍ത്തിട്ടു എന്ത് കാര്യം ,പക്ഷെ റിസള്‍ട്ട്‌ വന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ഉണ്ടായിരുന്നു ,ഞങ്ങളൊക്കെ ജസ്റ്റ്‌ പാസ്‌

പക്ഷെ അന്നത്തെ പേപ്പര്‍ ഇട്ടുകൊടുക്കള്‍ വലിയ ഇഷ്യൂ ആയി ,ഏതോ ക്ലാസ്സ്‌ -ല്‍ ഇട്ട പേപ്പര്‍ എക്സാം ഡ്യൂട്ടി ക്ക് നിന്ന സര്‍ ന്റെ കയ്യില്‍ തന്നെ കിട്ടി,സര്‍ ആരെട അത് എന്നു വിളിച്ചു ചോതിച്ചതും ,പേപ്പര്‍ ഇടുവാന്‍ വന്നവര്‍ എല്ലാം കൂട്ടത്തോടെ ഓടി,കൂട്ടത്തോടെ കരിയിലക്ക് മുകളില്‍ കൂടി ഓടുന്ന സൌണ്ട് കേട്ടു എല്ലാ സര്‍-ന്‍ മാറും ഇറങ്ങി നോക്കി,പക്ഷെ അവര്‍ പിടി കൊടുത്തില്ല,ഓടി തള്ളികളഞ്ഞു ,പക്ഷെ പല ക്ലാസ്സ്‌ കളിലും സര്‍ ന്‍ മാര്‍ അവര്‍ ഇട്ടു കൊടുത്ത ഉത്തര പേപ്പര്‍ വാങ്ങിച്ചു നശിപ്പിച്ചു കളയുകയുണ്ടായി .

അത് കഴിഞ്ഞു ഐ ടി ഐ -ല്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ എക്സാം ,അതും ടെന്‍ഷന്‍ തന്നെ ,എന്‍റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട്,അവള്‍ നന്നായി പഠിക്കും,അവള്‍ക്കു എല്ലാത്തിന്റെം ആന്‍സര്‍ അറിയാം ,അവള്‍ എനിക്ക് ആന്‍സര്‍ പേപ്പര്‍ നീക്കി വെച്ചു കാണിച്ചു തരുമായിരുന്നു,പക്ഷെ എക്സാം ഡ്യൂട്ടി ക്കാര്‍ അത്ര നല്ല സ്വഭാവക്കരല്ലയിരുന്നു ,അവരുടെ കണ്ണിലെ കരടായി മാറി ഞാന്‍ ,എങ്കിലും നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടി .

ഇപ്പോഴത്തെ ഗ്രേഡ് സിസ്റ്റം നന്നല്ല എന്നാണ് എന്‍റെ അഭിപ്രായം,പണ്ട് എല്ലാരും ഒന്നാം റാങ്ക് വേണം എന്നു മത്സരിച്ചു പഠിക്കുമായിരുന്നു ,ഇപ്പോള്‍ അത് വേണ്ടല്ലോ ,കുട്ടികളില്‍ മത്സര ബുദ്ധി ഉണ്ടാകേണ്ടത് നല്ല കാര്യം തന്നെ ആണ് ,പഴയ വിദ്യാഭ്യാസ നയങ്ങള്‍ തിരികെ കൊണ്ട് വരണം .

പിന്നെ കഴിവതും കുട്ടികളെ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം തന്നെ ചേര്‍ക്കുക,വലിയ ക്ലസ്സ് കളില്‍ എതുംപോളാണ് അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസിലാകുന്നത് , ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം കുട്ടികള്‍ എല്ലാം ഇംഗ്ലീഷ്-ല്‍ പറയുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ മലയാളം മീഡിയം പഠിച്ചവര്‍ വായും പൊളിച്ചു നില്‍ക്കും ,ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചിന്തിക്കാറുണ്ട് ,ആന്നു ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം ത്തില്‍ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍...........................(എങ്കില്‍ പിന്നെ ഇപ്പോള്‍ അങ്ങ് മല മറിച്ച് കളഞ്ഞേനെ ,എന്തെങ്കിലും പുളു അങ്ങ് പറയുകയാണ് ..)

കാവ്

2010-03-09T10:06:00.003+05:30

എന്‍റെ വീടിനു അടുത്ത് ഒരു വലിയ കാവ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു ,അതിനെ പണ്ട് ഊളെന്‍ കാവ് എന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്,ഇപ്പോള്‍ ഇലങ്ങത്തും കാവ് എന്ന പേരിലാണ് അറിയപെടുന്നത് ,

പണ്ടൊക്കെ ആ കാവ്‌ കാണുമ്പൊള്‍ തന്നെ പേടിയാകും ,ഉച്ച സമയത്തൊന്നും ആരും അത് വഴി യാത്ര ചെയ്യാറില്ല ,അവിടെ എന്തൊക്കെയോ ദൈവീക ശക്തികള്‍ ഉണ്ടെന്നു പലര്‍ക്കും അനുഭവത്തില്‍ പ്രകടമായിട്ടുണ്ട്,എന്‍റെ അച്ഛന്റെ കുട്ടികാലത്ത് ഊഞ്ഞാല്‍ കെട്ടാന്‍ വള്ളികള്‍ മുറിക്കാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ അവിടെ പോകുമായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ആ കാവില്‍ നിന്നും പണ്ട് ആരോ മരം മുറിച്ചു കടത്താന്‍ ശ്രേമിച്ചു ,മുറിച്ചിട്ട മരം എടുക്കാന്‍ പണിക്കാര്‍ വന്നപ്പോള്‍ ആ മരം തറയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നില്ല ,ആ മരത്തിന്റെ തടി ഇപ്പോഴും ആ കാവിനുള്ളില്‍ എവിടെയോ കിടക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ് പറയുന്നത്,വേറൊരാള്‍ ഇതുപോലെ മരം മുറിച്ചു ,പിന്നീടു അയാള്‍ക്ക് തളര്‍വാതം വന്നു ,പിന്നെ മരിക്കും വരെ കട്ടിലില്‍ നിന്നും എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയിട്ടില്ല.

പണ്ട് ഈ കാവ്‌ നിറയെ വള്ളി പടര്പ്പുകളും കൂറ്റന്‍ മരങ്ങളും ആയിരുന്നു ,പലതരം കിളികളുടെ ചിലംബലുകലുകള്‍ എപ്പോഴും കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു ,പിന്നെ കുറുക്കന്‍ മാരുടെ താവളം ആയിരുന്നു ,രാത്രി കാലങ്ങളില്‍ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന കുറുക്കന്മാര്‍ വീടുകളില്‍ നിന്നും കോഴിയെ മൊഴ്ട്ടിച്ചു ഓടി പോകുമായിരുന്നു ,

ഈ കാവ്‌ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം എന്‍റെ വലിയമ്മയുടെ ഭാഗത്തില്‍ ഉള്ള ഭൂമി ആയിരുന്നു ,ഒരിക്കല്‍ കുറെ ആള്‍ക്കാര്‍ വന്നു കാവ്‌ വെട്ടി തളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,ആന്നു അതിനെ ചൊല്ലി എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി ,അതൊന്നും ഓര്‍മയില്ല,ആന്നു വന്നവര്‍ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ കാലാകാലങ്ങളായി പൂജകള്‍ ഒന്നും ലഭിക്കാതെ കിടക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങള്‍ ഉണ്ട്,അവര്‍ അവരുടെ കുടുംബ ഷേക്ത്രത്തില്‍ പ്രശനം വെച്ചപ്പോള്‍ ഈ കാവ്‌ തെളിഞ്ഞു വരികയും അവിടെ പോയി പുനര്പ്രതിഷ്ട്ട ചെയ്യണം എന്നു അരുളിപാട് ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു എന്നുമാണ് ,ആദ്യമൊക്കെ കാവ്‌ വിട്ട് കൊടുക്കില്ല എന്നു വലിയമ്മ പറഞ്ഞങ്ങിലും,പിന്നെ കാവ്‌ അവര്‍ക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു .അങ്ങനെ അവര്‍ കാവ് വെട്ടി തളിച്ചപ്പോള്‍ ,കാവിന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും ദേവി വിഗ്രഹവും,നാഗ പ്രതിഷ്ട്ടകളും,കൊത്തു പണികള്‍ ഉള്ള കരിങ്കല്‍ തൂണുകളും ഒക്കെ കിട്ടി,പിന്നെ അഞ്ചു തല ഉള്ള സര്‍പ്പത്തെ പലരും അവിടെ ഉള്ള വലിയ മരത്തില്‍ കണ്ടു എന്ന വാര്‍ത്ത‍ കാട്ടു തീ പോലെ പറന്നു ,അങ്ങനെ വളരെ പെട്ടെന്ന് കാവ് പ്രശസ്തമായി ,എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും അവിടെ തുള്ളല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു,തുള്ളുന്ന ആളുകള്‍ ചുറ്റും കൂടി നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ഭാവിയും,ഭൂതവും ഒക്കെ പറയുമായിരുന്നു,തുള്ളലിന്റെ അവസാനം,തുള്ളുന്ന ആളു തിളയ്ക്കുന്ന പായസം ശരീരത്തില്‍ കൂടി എടുത്തു ഒഴിക്കും ,എല്ലാരും ശ്വാസം അടക്കി പിടിചു അത് കാണും ,ഞാനും എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും കാവില്‍ പോയിരുന്നു,കാവിനകത്തു കയറി കഴിഞ്ഞാല്‍ ശരീരത്തില്‍ കൂടി ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറാന്‍ തുടങ്ങും ,സൂര്യന്റെ വെട്ടം വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ കാവിനുള്ളില്‍ എത്തി യിരുന്നുല്ല് ,

തൊഴുതു കഴിയുന്നത്‌ വരെ എല്ലാ മരത്തിന്റെ ശിഖരത്തിലും ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു,അഞ്ചു തലയുള്ള സര്‍പ്പത്തെ കാണാന്‍,പക്ഷെ ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല ,കാവിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു മരച്ചുവട്ടില്‍ അവിടെ നിന്നും കിട്ടിയ ഒരു വിഗ്രഹം വെച്ചിട്ടുണ്ട്,ഒരു ദേവിയുടെ കൊച്ചു വിഗ്രഹം,ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ട്ടക്ക് താഴെ ആയി കുറെ പടികള്‍ ..,എനിക്ക് ആ വിഗ്രഹം കാണുന്നത് വലിയ ഇഷ്ട്ടമുള്ള കാര്യമാണ് .കാവിന്റെ ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ ഒരു കിണര്‍ ഉണ്ടെന്നു ,അങ്ങോട്ട്‌ ആര്‍ക്കും പോകാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നൊക്കെ ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു ,എന്തായാലും ആ കാവില്‍ ഒരു ശക്തി ഉണ്ട് എന്നത് സത്യം തന്നെ ,കാവിനടുത്ത്‌ താമസിക്കുന്ന മുസ്ലിം കുടുംബം മാസം തോറും എണ്ണയും,തിരിയും വാങ്ങി കാവിലെക് നല്‍കാറുണ്ടായിരുന്നു ,ഇപ്പോള്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഒത്തിരി കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ കാവില്‍ പോയിട്ട് ,കുറെ നാള് മുന്നേ പോയപ്പോള്‍ കാവ് ആകെ മാറി പോയി ,ദേവി പ്രതിഷ്ട്ടയും ,അമ്പലവും ഒക്കെ ആയി ,

ഞാന്‍ ഇത് എന്തിനാണ് എഴുതിയത് എന്നു ചോതിച്ചാല്‍ ,കഴിഞ്ഞ ദിവസം എനിക്ക് വന്ന മെയില്‍-ല്‍ അഞ്ചു തലയുള്ള സര്‍പ്പത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു ,അത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചു ...

2010-03-08T22:17:00.000+05:30

An Important Issue: MUST READ

Politics is not a SERVICE anymore but a PROFESSION!!!
An Important Issue!

Salary & Govt. Concessions for a Member of Parliament (MP)

Monthly Salary : Rs... 12,000/-

Expense for Constitution per month : Rs. 10,000/-
Office expenditure per month : Rs. 14,000/-

Traveling concession (Rs. 8 per km) : Rs. 48,000/-

(eg. For a visit from South India to Delhi & return : 6000 km)

Daily DA TA during parliament meets : Rs.. 500/day

Charge for 1 class (A/C) in train : Free (For any number of times)
(All over India )

Charge for Business Class in flights : Free for 40 trips / year (With wife or P..A.)

Rent for MP hostel at Delhi : Free.

Electricity costs at home : Free up to 50,000 units.

Local phone call charge : Free up to 1, 70,000 calls..

TOTAL expense for a MP [having no qualification] per year : Rs.32, 00,000/-

[i.e. 2.66 lakh/month]
TOTAL expense for 5 years : Rs. 1, 60, 00,000/-

For 534 MPs, the expense for 5 years :
Rs. 8,54,40,00,000/-

(Nearly 855 crores)
AND THE PRIME MINISTER IS ASKING THE HIGHLY QUALIFIED, OUT PERFORMING CEOs TO CUT DOWN THEIR SALARIES......
This is how all our tax money is been swallowed and price hike on our regular commodities..........
And this is the present condition of our country :

Error! Filename not specified.

855 crores could make their lives livable!!
Think of the great democracy we have…

FORWARD

THIS MESSAGE TO ALL REAL CITIZENS OF INDIA !!
ARE YOU?

വായന

2010-02-21T22:29:00.000+05:30

പണ്ട് ഞാന്‍ ഒരുപാട് വായിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഉള്ള ആളായിരുന്നു,പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ പണ്ടത്തെ പോലെ ഒന്നും വായിക്കാന്‍ കഴിയാറില്ല ,പബ്ലിക്‌ ലൈബ്രറി-ലെ പൊടിപിടിച്ച പുസ്തകങ്ങല്‍ക്കിടക്ക് നിന്നും നല്ലതൊന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ,അത് കൊണ്ട് കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നതും എടുത്തു കൊണ്ട് വരും ,

പണ്ട് മുതലേ എല്ലാ ആഴ്ച പതിപ്പുകളും ഞാന്‍ വായിച്ചിരുന്നു ,അക്ഷരങ്ങള്‍ കൂട്ടി വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാന്‍ ആഴ്ച പതിപ്പുകളുടെ ആരാധിക ആയി മാറിയിരുന്നു,എല്ലാ ആഴ്ച പതിപ്പുകളും വായിക്കും എന്നു പറയുമ്പോള്‍ എല്ലാരും കളിയാക്കും വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് അതൊക്കെ വായിക്കുന്നത് എന്നു,പക്ഷെഇപ്പോള്‍ മലയാളമനോരമ ആഴ്ചപതിപ്പിന്റെ പരസ്യം കണ്ടിട്ടില്ലേ -നല്ല വീട്ടുകാരികളുടെ കൂട്ടുകാരി,ഇപ്പോള്‍ അതും,വനിടിഹയും മാത്രമേ വായിക്കു ,അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഇപ്പോള്‍ വായിക്കാനൊന്നും സമയം കിട്ടാറില്ല ,

പണ്ട് മിക്ക വീടുകളിലും കുട്ടികളെ മനോരമ,മംഗളം ഇവയൊന്നും വായിക്കാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല,അതൊക്കെ വായിച്ചാല്‍ ചീത്ത ആയി പോകും എന്നാണ് അന്നൊക്കെ മുതിര്‍ന്നവരുടെ വിശ്വാസം ,പക്ഷെ കുട്ടികള്‍ ചീത്ത ആകാന്‍ പാകത്തില്‍ അതിലൊന്നും തന്നെ ഇല്ല എന്നുള്ള കാര്യവും അവര്‍ക്കറിയാം ,എന്നാലും അവരൊക്കെ അവരായി തന്നെ പെരുമാറുന്നു .

ഞാന്‍ sslc പരീക്ഷ യുടെ തലേന്നും ആഴ്ച പതിപ്പിലെ നോവലുകള്‍ എല്ലാം വായിക്കും,ഏകാഗ്രതയോടെ പഠിക്കാനെന്നും പറഞ്ഞു ,വീട്ടില്‍ നിന്നും ബുക്കുകളും എടുത്തു ഇറങ്ങും ,എന്നിട്ട് ഞങ്ങളുടെ പറമ്പില്‍ ഉള്ള കശുമാവിന്റെ തോട്ടത്തില്‍ ,താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ചില്ല കൊമ്പില്‍ കയറി ഇരുന്നു പഠിക്കുന്നതായി ഭാവിക്കും,ഇതിനിടയില്‍ നേരത്തെ കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ആഴ്ചപതിപ്പ് എടുത്തു വിശാലമായി വായിക്കും, കൂടെ കുറെ പച്ച താളിമാങ്ങ (പുളി കൂടുതലല്ലാത്ത,നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളില്‍ സാധാരണ കാണുന്ന ഒരു ഇനം മാങ്ങ) കൂടി പറിച്ചു ഉപ്പും കൂട്ടി കഴിക്കും ,പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു എന്നു തോന്നുള്ള നിമിഷം അഴ്ച്ചപതിപ്പിനെ വീണ്ടും ഏതെങ്കിലും തെങ്ങിന്‍ തൈയുടെ മടലിനു ഇടയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കും ,പഠിച്ചു സ്ഖീനിച്ച പോലെ ബുക്ക്‌ ഒക്കെ കൊണ്ട് വെക്കും ,അമ്മ വിചാരിക്കും പാവം കുട്ടി,ഇത്രയും നേരം പഠിക്കുകയായിരുന്നു ,പിന്നെ എപ്പോളെങ്കിലും ആരും കാണാതെ ആഴ്ചപതിപ്പ് വലിയമ്മയുടെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് കൊടുക്കും,ആഴ്ച പതിപ്പ് എന്‍റെ വീട്ടില്‍ വാങ്ങില്ല,വല്യമ്മയുടെ മകനാണ് പത്രതിനോടൊപ്പം വാരിക വരുത്തുക,ചില ദിവസങ്ങളില്‍ തുടര്‍ക്കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗംഎന്താകും എന്നറിയാന്‍ കാത്തിരിക്കും ,അപ്പോള്‍ രാവിലെ പത്രം വരുന്ന സമയം ,വല്യമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കു ഒറ്റ ഓട്ടം ആണ് ,വാരന്ധയില്‍ കിടക്കുന്നവാരിക എടുത്തു ബാക്കി കഥ വായിച്ചിട്ട് തിരികെ വീട്ടിലേക്കു ഓടും,അമ്മ വഴക്ക് പറയാതിരിക്കാന്‍ തിരികെ പോകുന്ന വഴി തൊഴിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്ന കശുവണ്ടികള്‍ പറക്കി കൊണ്ട് പോകും ,അമ്മ ചോതിച്ചാല്‍ ഇതു പറക്കാന്‍ പോയെന്നു പറയാമല്ലോ .

അച്ഛന്‍ വീട്ടില്‍ ഭയങ്കര സ്രിക്ത്റ്റ് ആണ് ,വൈകിട്ട് 6 മണി മുതല്‍ 10 മണി വരെ നിര്‍ബന്ധമായും ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും ഇറയത് (ഉമ്മറം) ഇരുന്നു പഠിച്ചിരിക്കണം ,അപ്പോള്‍ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി ടി വി കാണുന്നുണ്ടാകും,10 മിനിറ്റ് കൂടുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരിക്കുന്നടുതെക്ക് ജന്നലിന്റെ കര്‍ട്ടന്‍ പൊക്കി നോക്കും ,ഞങ്ങള്‍ പഠിക്കുന്നോ ഉറങ്ങുന്നോ എന്നറിയാന്‍ ,ആരെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടാല്‍ ആ ആളിന്റെ പേര് വിളിച്ചു പറയും ,...............പോയി മുഖം കഴുകിയിട്ട് ഇരുന്നു വായിക്കു എന്നു ,ആ ചാന്‍സ് ഞങ്ങള്‍ മുതലാക്കിയിരുന്നു,ഇടക്ക് മുഖം കഴുകാനും ,ഒന്നിന് പോകാനും എന്നു പറഞ്ഞു എഴുനേറ്റു പോകും,എന്നിട്ട് അച്ഛന്‍ കാണാതെ ചെടികല്‍ക്കിടക്ക് എവിടെങ്കിലും പോയി നിന്നു ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെയും,അമ്പിളി മാമനെയും ഒക്കെ നോക്കി പത്തു പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് നില്‍ക്കും ,അങ്ങനെ ഒരാളുടെ ഡ്യൂട്ടി കഴിയുമ്പോള്‍ അടുത്ത ആള്‍ പോകും ,അങ്ങനെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പറ്റിച്ചു ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ചു ,പിന്നെ ആരെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും പിള്ളേരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ബാലരമ യോ , പൂമ്പാറ്റ യോ ,ബാലാ മംഗളമോ വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് വരും ,ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തര്‍ ആയി വായിക്കുന്ന ബുക്ക്‌ നു ഇടക്ക് വെച്ചു അത് വായിക്കും ,അച്ഛന്‍ അടുതോട്ടു എങ്ങാനും വരുന്നെന്നു തോന്നിയാല്‍ അപ്പൊ തന്നെ എവിടെങ്കിലും അത് ഒളിപ്പിക്കും,അങ്ങനെ പഠിക്കേണ്ട സമയത്തു പഠിക്കാത്തത് കൊണ്ട് മാര്‍ക്ക്‌ വളരെ കുറച്ചേ കിട്ടിയുള്ളൂ,ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് കുറച്ചു മനസിരുത്തി പഠിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങാമായിരുന്നു എന്നു .

സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയതിനു ശേക്ഷം ആണ് നോവലുകള്‍ വായിച്ചു തുടങ്ങിയത്,കോളേജ് ലൈബ്രറി -ല്‍ നിന്നും പ്രീഡിഗ്രി കുട്ടികള്‍ക്ക് ബുക്കുകള്‍ അന്ന് തരില്ലായിരുന്നു,ഡിഗ്രീ ക്ലാസ്സ്‌ ലെ ആരെയെങ്കിലും സോപ്പ് ഇട്ടു ഏതെങ്കിലും ബുക്ക്‌ ഒക്കെ എടുത്തു വായിക്കുമായിരുന്നു,ഡിഗ്രി ആയപ്പോള്‍ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ പറ്റി,ഒരു പക്ഷെ ഡിഗ്രീ ക്ക് പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചത് ഞാന്‍ ആയിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു,അതിനു വേറൊരു കാര്യം കൂടി ഉണ്ട് ,ഞങ്ങളുടെ കോളേജ്-ലെ ലൈബ്രേറിയന്‍ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു,കൂടെ സുന്ദരനും .

വെക്കേഷന്‍ സമയത്തു വായിക്കാന്‍ ഒന്നും കിട്ടരില്ലായിരുന്നു,അപ്പോള്‍ തട്ടിന് മുകളില്‍ കയറി പഴയ എതെക്കെയോ വാര്‍ഷിക പതിപ്പുകള്‍ എടുത്തു വായിക്കും ,അന്നൊക്കെ ഒരു വരി പോലും വിടാതെ എല്ലാ കഥകളും ,ലേഖനങ്ങളും വായിക്കും,എല്ലാ വര്‍ഷവും വെക്കേഷന്‍ സമയത്ത് ഇതേ ബുക്കുകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചിരുന്നു,അന്നൊന്നും ആവര്‍ത്തന വിരസത തോന്നിയിരുന്നില്ല,അന്നൊക്കെ മാതൃഭൂമി പത്രത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഞായറാഴ്ച പതിപ്പുകള്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ ആന്നു വായിച്ചിരുന്നത്,ഇന്നു നക്ഷ്ത്രഫലവും ,സിനിമ യും നോക്കും ,കാലം നമ്മളെ എങ്ങനെ ഒക്കെ മാറ്റുന്നു ,ജീവിത സാഹചര്യങ്ങള്‍ മാറുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കാഴ്ചപാടും,സ്വഭാവവും മാറുന്നു ,

വളരെ കൊച്ചു കുട്ടി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ട്ടം പൂമ്പാറ്റ ആയിരുന്നു ,അതിലെ പപ്പൂസ് നെ വളരെ ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു ,സംഭാഷണം ഒന്നും ഇല്ലാതെ പപ്പൂസ് ന്റെ മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നത് വളരെ മികച്ച രീതിയില്‍ ആയിരുന്നു .ബാല മംഗളം ത്തിലെ ഡിങ്കനെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമില്ലയിരുന്നു ,ബാലരമയിലെ മായാവി യെ എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ട്ടംമായിരുന്നു.എന്‍റെ ഒരു അമ്മാവന്റെ മകള്‍ക്ക് കുറെ കഥാപുസ്തകങ്ങള്‍ ആന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു ,ഓരോ പേജ് മരിക്കുമ്പോഴും മൃഗങ്ങളുടെ രൂപങ്ങള്‍ ഒരു പൂവ് വിരിയുന്ന പോലെ നമുക്ക് കാണാന്‍ പറ്റുന്ന കുറെ പുസ്തകങ്ങള്‍ അവള്‍ക്കു ഉണ്ടായിരുന്നു,പക്ഷെ അവള്‍ അത് ആര്‍ക്കും കൊടുക്കില്ല,ഞങ്ങള്‍ അത്ഭുതത്തോടെ അത് നോക്കി ഇരിക്കും ,അവള്‍ ഓരോ പേജ് ആയിട്ട് മറിച്ച് കാണിച്ചു തരും,അതില്‍ ഒന്ന് തൊടുവാന്‍ പോലും സമ്മതിക്കില്ലായിരുന്നു,

അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം ഓര്‍മ്മകള്‍ .....................................................

ഒരു പ്രണയ ദിനത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌

2010-02-16T15:24:00.001+05:30

ഒരു പ്രണയ ദിനം കൂടി കടന്നു പോയി,വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഒരു പ്രണയദിനം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച വേതനിപ്പിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളിലേക്ക്,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ വനിതാ ഐ ടി ഐ -ല്‍ പഠിക്കുവാന്‍ പോയി,ഒരു ബാച്ച്-ല്‍ ഞങ്ങള്‍ പതിനെട്ടു കുട്ടികള്‍ ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്,കുറച്ചു കുട്ടികള്‍ മാത്രം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നല്ല ആത്മബന്ധം ഉള്ളവരായി തീര്‍ന്നു ,എങ്കിലും എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു ,ആദ്യം ഒന്നും അവള്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്ത്‌ അല്ലായിരുന്നു,പിന്നെ പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ പിരിയുവാന്‍ വയ്യാത്ത സൌഹൃതത്തിനു ഉടമകളായി ,അവളുമായി എന്തോ മുന്‍ജന്മ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നതായി എനിക്ക് പലപ്പോളും തോന്നാറുണ്ട്,പണ്ടൊക്കെ അവള്‍ വേറെ ആരോടും കൂട്ട് കൂടുന്നത് എനിക്കിഷ്ട്ടമായിരുന്നില്ല,അവള്‍ക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ബസ്‌-ല്‍ കയറുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാള്‍ മാത്രം ഒരു സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ ശ്രേമിക്കും ,,ആതെ ബസ്‌-ല്‍ പോകേണ്ട വേറെ കൂട്ടുകാരികള്‍ ഉണ്ടങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും അവര്‍ കാണാതെ വേറെ ഏതെങ്കിലും ബസ്‌-ല്‍ പോയി കയറും ,അന്നൊക്കെ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളെ പിച്ചി എടുക്കുമായിരുന്നു ,പാവം ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്നു കരയും,ഒരു ചെറിയ വേതന പോലും അവള്‍ സഹിക്കില്ല,ഒരു മുള്ള് കൊണ്ട് കൈ മുറിഞ്ഞാലും അവള്‍ അതിനെ ആഗോള വാര്‍ത്ത‍ പ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയമായി അവതരിപ്പിക്കും,അതിനൊക്കെ ഞാന്‍ അവളെ എപ്പോഴും വഴക്ക് പറയുമായിരുന്നു .........അവള്‍ നന്നായി പഠിക്കുമായിരുന്നു,മണ്ടിയായ എനിക്ക് എല്ലാ പരീക്ഷകളിലും അവള്‍അവളുടെ ഉത്തരകടലാസു തരുമായിരുന്നു ,എനിക്ക് കണ്ടെഴുതാന്‍ ,അവളെനിക്കു ഇന്നും പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി തന്നെ ,അതിനെക്കാളുപരി എനിക്ക് വേറെ കൂട്ടുകാരികള്‍ ഇല്ല എന്നു parayunnathakaam ശെരി ..
ഞാന്‍ പറയാന്‍ വന്നത്...........പറഞ്ഞില്ല അല്ലെ
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്തു ഒരു പ്രണയദിനം ,വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോലെ വിചാരിച്ചു കൂട്ടുകാരിക്ക് ഒരു പൂവ് കൊണ്ട് കൊടുക്കണം എന്നു ,അപ്പോള്‍ അതാ വഴിയില്‍ ഒരു ബോഗന്‍ വില്ല ചെടി (കടലാസ് പൂവ്) നിറയെ പൂവുമായി മതിലിനു മുകളിലൂടെ റോഡിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു,പിന്നൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല ഒരു കുല പൂവ് ആക്രാന്തത്തോടെ ഒടിച്ചെടുത്തു,അപ്പോഴാണ് അത് സംഭവിച്ചത് ,ഒരു പറ്റം കടന്നലുകള്‍ എന്‍റെ നേര്‍ക്ക്‌ കൊന്ത്രപല്ലും കാണിച്ചു പറന്നു വരുന്നു ,തക്ക സമയത്ത് മാറി നിന്നത് കൊണ്ട് എല്ലാപേരും കൂടി എന്നെ ആക്രമിച്ചില്ല,എങ്കിലും ഒന്ന് രണ്ടു പേര്‍ എന്നെ വെറുതെ വിട്ടില്ല,എന്‍റെ മുഖത്ത് തന്നെ അതിന്റെ കൊമ്പുകള്‍ കുത്തി ഇറക്കി ,റോഡ്‌ അല്ലെ നിലവിളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ/. ഞാന്‍ വേധന കടിച്ചമര്‍ത്തി കിട്ടിയ പൂവും കൊണ്ട് ബുസ്സ്റൊപ്-ലേക്ക് നടന്നു ,ബസ്‌-ല്‍ കുയറി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ മുഖം വണ്ണം വെക്കുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നല്‍ ,കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുഖത്ത് അവിടവിടെ ബോള്‍ പോലെ പ്രക്ത്യഷപെടുവാന്‍ തുടങ്ങി ,ക്ലാസ്സ്‌-ല്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എല്ലാരും മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിക്കുന്നു ,എന്‍റെ മുഖമാകെ ചുവന്നു തടിച്ചു,അത് കണ്ടാല്‍ ചിരി വരില്ലേ ,എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നു കൂടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതൊരു കൂട്ടച്ചിരി ആയി മാറി,പക്ഷെ എനിക്കപ്പോള്‍ കരച്ചില്‍ വന്നു,ഞാന്‍ പൊട്ടികരയാന്‍ തുടങ്ങി ,ടീച്ചര്‍ പേടിച്ചു പോയി,ഉടനെ തന്നെ അടുത്തുള്ള ക്ലിനിക്‌-ല്‍ കൊണ്ട് പോയി കുത്തിവെപ്പ് ,ട്രിപ്പ് അങ്ങനെ ആ പ്രണയദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ ആയി ,ഇന്നും എല്ലാ വര്‍ഷവും പ്രണയദിനത്തില്‍ അവള്‍ക്കു ഞാന്‍ message അയക്കാറുണ്ട് ,ഓര്‍ക്കുന്നുവോ നീ ആ പ്രണയദിനം എന്നു,അവള്‍ക്കു ഇപ്പോഴും ചിരിയാണ്........

പണ്ടേ എനിക്ക് കൊച്ചു കൊച്ചു കവിതകള്‍ എഴുതുന്ന സ്വഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു,എന്‍റെ ബുക്കുകളില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഞാന്‍ കവിതകള്‍ കുറിച്ച് ഇടാറുണ്ട്,വെറുതെ രിക്കുംപോള്‍ ആരെങ്കിലും ബുക്ക്‌ തന്നിട്ട് പറയും ഒരു കവിത എഴുതി തരുമോ എന്നു,ഞാന്‍ വല്ല പൊട്ടത്തരവും എഴുതി കൊടുക്കും,അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍ എന്‍റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരിക്കും ഒരു കവിത എഴുതി കൊടുക്കേണ്ടതായി വന്നു ,അവള്‍ക്കങ്ങനെ കവിതയെ കുറിച്ച് വലിയ അറിവൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ,അവളുടെ ബുക്കില്‍ അന്ന് ഞാന്‍ ഇരുളിന്‍ മഹാനിദ്രയില്‍ നിന്നുംണര്‍ന്നു നീ എന്നു തുടങ്ങുന്ന കവിതയിലെ "അടരുവാന്‍ വയ്യ നിന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നെനിക്കേതു സ്വര്‍ഗം വിളിച്ചാലും" എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികള്‍ ആണ് എഴുതി കൊടുത്തത് ,അവള്‍ കരുതി അത് എന്‍റെ സ്വന്തം ഭാവന ആണെന്ന്,അര്‍ത്ഥമുള്ള വരികള്‍ വായിച്ചു കൂട്ടുകാരിയുടെ കഴിവില്‍ അഭിമാനിച്ചു അവള്‍ ഇരുന്നു,വേറൊരു പ്രണയ ദിനത്തില്‍ അവളുടെ കൂട്ടുകാരന് (ഇപ്പോള്‍ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവ്) നു കൊടുത്ത ആശംസ കാര്‍ഡ്‌-ല്‍ അവള്‍ ആ വരികള്‍ എഴുതി കൊടുത്തു ,പുള്ളിക്കാരനും അത് വായിച്ചു കൂടുതല്‍ റൊമാന്റിക്‌ ആയി ,അപ്പോളാണ് അവളുടെ ചോദ്യം ?
കവിത കൊള്ളാമോ? ശ്രീ എഴുതിയതാണ് ...........................................
പുള്ളിക്കാരന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി,അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി, എന്താ പറഞ്ഞത് എന്നു അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ...
പാവം വീണ്ടും ചോതിക്കുകയാണ് എന്താ കൊള്ളില്ലേ ശ്രീ എഴുതിയതാണ് എന്നു
കവിതകളെ കുറിച്ചും ,കവികളെ കുറിച്ചും വിവരമുള്ള അവളുടെ കൂട്ടുകാരന്‍ samyapanam പാലിച്ചു അവള്‍ക്കു പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി koduthu ,ഇങ്ങനെ ആന മണ്ടത്തരം ആരോടും ചെന്ന് പറയരുത്,ഇതു മധുസുധനന്‍ നായര്‍ എഴുതിയ കവിത ആണ് ,അല്ലാതെ ശ്രീ എഴുതിയത് അല്ല ,പാവം അവള്‍ നന്നായി ചമ്മി പോയി,
അത് കഴിഞ്ഞു എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്നെ വിളിച്ച വാക്കുകള്‍ ............................ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ വയ്യ
ഇന്നും ഓരോ പ്രണയ ദിനത്തിലും അവളും ഭര്‍ത്താവും കൂടി ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു ,കൂടെ njanum ..

ഇങ്ങനെയും ചിലര്‍

2010-02-15T22:42:00.001+05:30

ബന്ധങ്ങള്‍ അര്‍ത്ഥമില്ലാത്തതാണ് എന്നു എനിക്ക് തോന്നിയ ചില സംഭവങ്ങള്‍ കുറിക്കുന്നു .

എന്‍റെ അച്ഛന്റെ കുടുംബ വീട് ,ഭാഗത്തില്‍ അച്ഛനാണ് കിട്ടിയത് ,മച്ച് ഒക്കെ ഉള്ള വീടായിരുന്നു

അത്,അവിടെയാണ് പതിമൂന്നാം വയസു മുതല്‍ ഞാനും താമസിച്ചിരുന്നത് ,മച്ചിന് മുകളില്‍ നിറയെ

മാറാല ആയിരുന്നു,വലിയ വലിയ ഭരണികള്‍,പണ്ടത്തെ ചെമ്പ് പാത്രങ്ങള്‍,കിണ്ടി,പറ,ഉപ്പ്

പരവി,നിലവിളക്ക് അങ്ങനെ ഒരുപാട് സാധനങ്ങള്‍ ആ മച്ചിന് മുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു ,വലിയ

കലങ്ങള്‍ നിറയെ വാളന്‍ പുളി ഉണക്കി നിറച്ചു വെച്ചിരിക്കും,കുറെ വര്‍ഷങ്ങളായി കറുത്ത

വാളന്‍പുളി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന കലങ്ങളുടെ അടിയില്‍ കറുത്ത നിറത്തില്‍ തേന്‍ അടിഞ്ഞു കൂടി

കിടക്കും,അമ്മ കാണാതെ പലപ്പോളും തട്ടിന് മുകളില്‍ കയറി ആ തേന്‍ കോരി കുടിക്കുക എന്നത്

എന്‍റെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു ,ആ തേന്‍ ഒരുപാടു കുടിച്ചാല്‍ വയറിളകും ,

ചില കലങ്ങള്‍ നിറയെ കുരുമുളക് ഉണക്കി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കും,കുരുമുളകിന് വില കൂടുന്ന

അവസരത്തില്‍ അതില്‍ നിന്നും കുറെ ഒക്കെ വില്‍ക്കുമായിരുന്നു,വീണ്ടും അടുത്ത വര്ഷം കുരുമുളക്

പറിച്ചു ഉണക്കി തട്ടിന് മുകളില്‍ കയറ്റും ,ഞങ്ങളുടെ പുരയിടത്തില്‍ മിക്കവാറും എല്ലാ മരത്തിലും

കുരുമുളക് വള്ളികള്‍ പടര്‍ത്തി ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു ,അത് വലിയൊരു ശല്യംയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അന്ന്

തോന്നിയിരുന്നത്,കാരണം കുരുമുളക് പഴുത്തു തുടങ്ങിയാല്‍ പഠിക്കാന്‍ പോകുന്നതിനു മുന്നേ

നിലത്തു നിന്നാല്‍ എത്തുന്ന കുരുമുളക് എല്ലാം പറിക്കണം ,ഞങ്ങള്‍ ഒരു നേരമാകുമ്പോള്‍ ചെറിയ

വട്ടികളുമായി ഓരോ മരത്തിന്റെ ചുവടുകളില്‍ എത്തും,എന്നിട്ട് ഓരോരുത്തര്‍ പറിച്ച കുരുമുളക്

ഓരോ സ്ഥലത്തായി കൂട്ടി ഇടും ,പിന്നെ അത് ചവിട്ടി പൊഴിക്കുക എണ്ണ ജോലി ആണ് ,അത് നല്ല

രസമാണ്,ആ ജോലി ചെയ്യാന്‍ എനിക്കിഷ്ട്ടമാണ് ,കൂട്ടിയിട്ട കുരുമുളകിന്റെ മുകളില്‍ കയറി നിന്നു

ചവിട്ടണം ,അപ്പോള്‍ കുരുമുളക് തണ്ടില്‍ നിന്നും മുത്ത്‌ പോലെ ഓരോ കുരുമുളക് മണിയും

പൊഴിഞ്ഞു വരും ,എല്ലാം ചവിട്ടി പൊഴിച്ച് കഴിയുമ്പോള്‍ കാലിന്റെ പാദം കറുത്ത നിറമാകും ,പിന്നെ

കുളിക്കുമ്പോള്‍ അത് തേയ്ച്ചു ഇളക്കുക എന്നത് വലിയൊരു പണി തന്നെ ആണ് .ചവിട്ടി പൊഴിച്ച

കുരുമുളക് ഉണക്കി എടുക്കുന്ന ജോലി അമ്മക്കാണ്.

അങ്ങനെ ഈ കുരുമുളക് പ്രസ്ഥാനം വര്‍ഷാവര്‍ഷം തുടര്‍ന്ന് വന്നിരുന്നു,

എല്ലാ വര്‍ഷവും തട്ടിന് മുകളിലെ വലിയ കലങ്ങള്‍ കുരുമുളക് കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു .

ഒരു ദിവസം അമ്മയുടെ അച്ഛന്‍ അഥവാ എന്‍റെ അപ്പുപ്പന്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു ,അപ്പുപ്പന്‍ വല്ലോഴും

ഒക്കെ ഞങ്ങളെ കാണാന്‍ വീട്ടില്‍ വരുമായിരുന്നു ,വന്നിട്ടു തിരികെ പോകുമ്പോള്‍

മരിച്ചീനി,വാഴകുല,വരിക്ക ചക്ക,ചേന,ചേമ്പ്,കാച്ചില്‍ അങ്ങനെ ഉള്ള സാധനങ്ങള്‍ ഒക്കെ വീട്ടില്‍

നിന്നും കൊണ്ട് പോകും ,അച്ഛന്‍ വീട്ടില്‍ ഉള്ളപ്പോലാണ് അമ്മ വീട്ടില്‍ നിന്നും ആരെങ്കിലും

വരുന്നതെങ്കില്‍ അച്ഛന് വലിയ ഉത്സാഹമാണ് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തയക്കാന്‍

,ഉടനെ അച്ഛന്‍ തന്നെ പോയി മരിച്ചീനി പിഴുതു കൊണ്ട് വരും ,പക്ഷെ അമ്മക്ക് അങ്ങനത്തെ

മനസോന്നും ഇല്ല,വരുന്നവര്‍ ഒന്നും ചോതിചില്ലങ്കില്‍ അമ്മ ഒന്നും കൊടുത്തു വിടില്ല ,

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അപ്പുപ്പന്‍ വന്നിട്ടു പോകാന്‍ നേരം ചോതിച്ചു ,"എടി കുരുമുളക് ഉണ്ടെങ്കില്‍ കുറച്ചു താ,"

ഉടനെ അമ്മയുടെ മറുപടി "അയ്യോ ,ഈ കൊല്ലം ഒരു മണി കുരുമുളക് പോലും കായ്ച്ചില്ല

,പിന്നെങ്ങനെ തരും,ഇവിടെ ആണെങ്കില്‍ ഒന്നും ഇരിക്കുന്നും ഇല്ല ".പാവം അപ്പുപ്പന്‍ അത് അന്ന്

വിശ്വസിച്ചു കാണും എന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു ,അതോ അപ്പുപ്പന്‍ സൃഷ്ട്ടിച്ചു വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ ഒറ്റ

മകള്‍ വളരെ കേമി ആയതില്‍ മനസുകൊണ്ട് അഭിമാനിച്ചോ ,എന്തായാലും അപ്പുപ്പന് കുരുമുളക്

കൊടുക്കാതെ അമ്മ പറഞ്ഞു അയച്ചു .

ഏത് കേട്ടു നിന്ന എനിക്ക് കാലില്‍ നിന്നും പെരുത്ത്‌ കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു,എന്നാലും അപ്പുപ്പന്‍

പോകുന്ന വരെ ഞാന്‍ ക്ഷമിച്ചു ,അപ്പുപ്പന്‍ പോയപ്പോള്‍ ഞാന ചോതിച്ചു എന്താ കലം നിറയെ

കുരുമുളക് ഉണക്കി വെച്ചിട്ട് അപ്പുപ്പനോട് ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞത് എന്നു ,അതൊക്കെ നീ അറിയേണ്ട

കാര്യങ്ങളല്ല ,നീ എന്നെ ഭരിക്കാന്‍ വരണ്ട എണ്ണ മറുപടിയാണ്‌ കിട്ടിയത് ,പക്ഷെ ആ സംഭവം

കഴിഞ്ഞിട്ട് പതിനഞ്ചു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ അതൊരു കരടായി

കിടക്കുന്നു,"നമ്മള്‍ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളോട് കാണിക്കുന്നത് എന്തായാലും നമ്മുടെ മക്കള്‍

നമ്മളോടും അതെ കാണിക്കു" ,പക്ഷെ ആരും അത് ഓര്‍ക്കാറില്ല ,ദൈവം തരുന്ന

ആരോഗ്യത്തിലും,സുഖ സൌകര്യങ്ങളിലും മതി മറന്നു ജീവിക്കുന്നു .

ഇനി വേറെ ഒരു സംഭവം

ഇല്ല വര്‍ഷവും തിരുവോണത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവിട്ടത്തിന്റെ അന്ന് ഞങ്ങള്‍ അമ്മയും മക്കള്‍ നാല് പേരും കൂടി അപ്പുപ്പനെയും അമ്മുമ്മയേയും കാണാന്‍ പോകും ,അച്ഛന് അന്ന് ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടായിരിക്കും,എന്നാലും അച്ഛന്‍ ഡ്യൂട്ടി ക്ക് പോകാന്‍ നേരം ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെ വിളിച്ചിട്ട് നൂറു രൂപ വീതം തരും അപ്പുപ്പനും അമ്മാമ്മക്കും കൊടുക്കാന്‍ ,പിന്നെ നല്ല പുകയില ,cigarate ,എന്തെങ്കിലും പലഹാരങ്ങള്‍ ഇവയൊക്കെ ആണ് അവരെ കാണാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പോയിരുന്നത് ,അച്ഛന്‍ പോയി കഴിയുമ്പോള്‍ അമ്മ ഞ്നങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ ഇരിക്കുന്ന നൂറു രൂപ നോട്ടുകള്‍ വാങ്ങിയിട്ട് അമ്പതു രൂപയുടെ ഓരോ നോട്ടു തരും ,അമ്മക്ക് നൂറു രൂപ ലാഭം ,അമ്മ എന്തിനായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നത് എന്നു ഞാന്‍ ഇല്ല വര്‍ഷവും ആലോചിക്കുമായിരുന്നു ,പാവം അച്ഛന്‍ അമ്മയുടെ പൂഴ്ത്തി വെയ്പ്പ് ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ,ഞങ്ങള്‍ വല്ലതും ചോതിച്ചാല്‍ വഴക്കാണ് ,പിന്നെ എല്ലാം മനസ്സില്‍ ഒതുക്കും ,എനിക്ക് മാത്രമേ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളില്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ ,അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിഷേദി ആയി മാറി .

ഞാന്‍ ഡിഗ്രി ക്ക് പഠിക്കുമ്പോളാണ് അപ്പുപ്പന്‍ മരിക്കുന്നത്,ഒരു ദിവസം കോളേജ്-ല്‍ നിന്നും വന്നപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ ആരും ഇല്ല ,പഴയ വീട് ആയതിനാല്‍ പുറത്തു നിന്നു താക്കോല്‍ ഇല്ലാതെ തുറക്കാവുന്ന സൂത്രപണി ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു ,വീട്ടിനു അകത്തു കയറിയപ്പോള്‍ ഒരു പേപ്പര്‍ കക്ഷണത്തില്‍ ഒരു കുറിപ്പ് ,അപ്പുപ്പന്‍ മറിച്ച് പോയി ,ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നു ,ഉറിയില്‍ (അന്ന് വീട്ടില്‍ ഫ്രിഡ്ജ്‌ ഒന്നും ഇല്ല)അച്ഛന്‍ വാങ്ങിച്ചിട്ട് വന്ന മീന്‍ ഇരിപ്പുണ്ട് ,അത് വെട്ടി കറി വെച്ചു വെച്ചിട്ട് വന്നാല്‍ മതി ,എന്തൊരു കഷ്ട്ടം എന്നു പറഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അത്,എന്നാലും അതു കറി വെച്ചു വെച്ചിട്ടാണ് ഞാന്‍ പോയത് .

ഇനിയും ഉണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍

ഓര്‍മ്മ വരുമ്പോള്‍ ബാക്കി എഴുതാം

ഉത്സവകാലം

2010-02-03T22:15:00.001+05:30

വീണ്ടും ഒരു ഉത്സവകാലം കൂടി,

ഓര്‍മ്മകളുടെ വര്‍ണ്ണ വസന്തത്തില്‍ വീണ്ടും തളിരുകള്‍ വിരിയുന്നു ,

ഉത്സവം എനിക്കെന്നും പ്രിയപെട്ടതായിരുന്നു.

ഞാന്‍ എന്‍റെ വീടിനെ ഇഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നില്ല എങ്കിലും,ആ നാടിനെയും,നാട്ടുകാരെയും എനിക്കൊരുപാട് ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു .

ആ നാട്ടില്‍ വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ദേവി ഷേക്ത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു .

എന്നും വെള്പ്പിനും,വൈകുന്നേരവും അവിടുത്തെ മൈക്ക് സെറ്റില്‍ നിന്നും കേള്‍ക്കുന്ന ദാസേട്ടന്റെ ഭക്തി ഗാനങ്ങളെ ഞാന്‍ ഒരു പാട് ഇഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നു ,രാധ താന്‍ പ്രേമത്തോടാണോ കൃഷ്ണാ,ഞാന്‍ പാടും ഗീതത്തോടാണോ ,പറയു നിനക്കേറ്റം ഇഷ്ട്ടം ...........ആ പാട്ടൊക്കെ കേട്ടു തുടങ്ങിയത് ,ആ അമ്പലത്തിലെ മൈക്ക് സെറ്റില്‍ നിന്നാണ് .

എല്ലാ ആണ്ടിലും അവിടെ ഉത്സവം നടത്തി വന്നിരുന്നു, പത്തു ദിവസം നീളുന്ന ഉത്സവത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം "തൂക്കം " നേര്ച്ച നടത്തിയിരുന്നു ,അന്നത്തെ ദിവസം കിലോമെറെരെ-കള്‍ താണ്ടി ആള്‍ക്കാര്‍ അവിട തൂക്കം കാണാന്‍ വരുമായിരുന്നു .

പത്തു ദിവസം നീളുന്ന ഉത്സവത്തിന്റെ തുടക്കം മുതല്‍ എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി കലാപരിപാടികള്‍ നടത്തിയിരുന്നു .നാടകം ,ബാലെ ,ഗാനമേള,മാജിക്ക് അങ്ങനെ ഒരുപാട് കലാപരിപാടികള്‍ ....

പണ്ട് ഞാന്‍ മുതുകാടിന്റെ ഭയങ്കര ആരാധിക ആയിരുന്നു ,ഒരിക്കല്‍ അമ്പലത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാജിക് ഉണ്ടായിരുന്നു,അന്ന് കയ്യും ,കാലും ചങ്ങല ഇട്ടു പൂട്ടി പെട്ടിയില്‍ അടച്ച മുതുകാട് ,കുറെ സമയത്തിന് ശേക്ഷം കാണികളുടെ ഇടയില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രനായി ഇറങ്ങി വന്നു,അന്ന് ഞാന്‍ കരുതി ,ഒരുപാടു ശക്തിയും,കഴിവും ഉള്ള ആളാണ് മുതുകാട് എന്നു,പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ axn -ല്‍ മാജിക്‌ ന്റെ കള്ളത്തരങ്ങള്‍ നമുക്ക് മനസിലാക്കി തരുന്ന പരിപാടി കണ്ട ശേക്ഷം മാജിക്‌ -എന്നാല്‍ മായാജാലം മാത്രമാണെന്ന് മനസിലാക്കി .

തിരികെ ഉത്സവത്തിലേക്ക് വരാം

അന്നൊക്കെ ഉത്സവപറമ്പില്‍ പോയിരുന്നു കലാപരിപാടികള്‍ കാണാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു, അന്ന് അച്ഛന് വീടിനു അടുത്തുള്ള സ്റ്റേഷന്‍ -ല്‍ ആയിരുന്നു ഡ്യൂട്ടി , അച്ഛന് നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ഇല്ലാത്ത സമയം മാത്രമേ ഞങ്ങളെ പരിപാടികള്‍ കാണുവാന്‍ വിട്ടിരുന്നുള്ളൂ.എന്നാല്‍ ചില ദിവസങ്ങളില്‍ അച്ഛന് ഉത്സവപറമ്പില്‍ ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടായിരിക്കും ,മിക്കവാറും അന്നായിരിക്കും ഏറ്റവും നല്ല പരിപാടി ഉണ്ടാകുക ,അച്ഛന്‍ വീട്ടില്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അന്ന് പരിപാടി കാണാന്‍ പോകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,എന്നാലും അമ്മയെ സോപ്പിട്ടു വീടിനടുത്തുള്ള ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ ഞാനും ,അനുജത്തിയും ഉത്സവ പറമ്പില്‍ പോയിരുന്നു, തലയില്‍ കൂടി തോര്‍ത്ത്‌ ഇട്ടു മൂടി അച്ഛന്‍ കാണാതെ ഏതെങ്കിലും കോണില്‍ ചെന്നിരിക്കും,പരിപാടി തീര്‍ന്നാല്‍ മരണ വെപ്രാളത്തോടെ തിരികെ ഓടും ,അച്ഛന്‍ അന്നത്തെ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു സ്റ്റേഷന്‍-ല്‍ പോയി യുണിഫോം ഒക്കെ മാറ്റി വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതിനു മുന്നേ ഞങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ എത്തി കതകു അടച്ചു കിടക്കും ,ഞങ്ങള്‍ എത്തി പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പോള്‍ അച്ഛനും വീട്ടിലെത്തും ,അമ്മ ഉറക്ക ചടവോടെ കതകു തുറന്നു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കള്ളാ ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടാകും ,അങ്ങനെ എല്ലാ വര്‍ഷവും അച്ഛനെ പറ്റിച്ചു ഞങ്ങള്‍ ഉത്സവം കണ്ടിരുന്നു .

ഈ ഉത്സവം നടക്കുന്ന അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകണമെങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ എങ്കിലും പോകണമായിരുന്നു ,ഈ ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ റോഡ്‌ ഇല്ലാത്ത സ്ഥലമാണ്‌ ,വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയാല്‍ കൈതമുളുകള്‍ ഇടതോര്ര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന തോടു വരമ്പാണ്‌ ,തോടിന്റെ ദിശ മാറുന്ന സ്ഥലം വരുമ്പോള്‍ രണ്ടു വശവും ഇടതൂര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു നില്ലുന്ന മരിച്ചീനി ചെടികള്‍ ,അതിനു നടുവിലായി ഒറ്റയടി പാത,സമീപത്തെങ്ങും വീടുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ല,ആ ഒറ്റയടി പാത തീരുന്നിടം നിറയെ വാഴകള്‍ ഇടതൂര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നു ,വീണ്ടും അവിടെ നിന്നും ഒരു കുന്നിന്റെ നടുവിലൂടെ പണ്ടെങ്ങോ ആരോ ഉണ്ടാക്കിയ മറ്റൊരു ഒറ്റയടി പാത ,അതിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളും നിറയെ കാട് പിടിച്ചു,കരിയിലയും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു,ആ പാത അവസാനിക്കുന്നിടം ഒരു ചെറിയ തോടാണ്,ആ തോട് ഇറങ്ങി വീണ്ടും ആ തോടിന്റെ കരയില്‍ കൂടി മുന്നോട് ,ഒരു വശം തോടും,കാടും ,മറ്റേ വശം തെങ്ങിന്‍ തോപ്പ് ,മുന്നോട്ടു നടക്കും തോറും വീണ്ടും കൈതകാടുകള്‍,മരിച്ചീനി തോട്ടങ്ങള്‍ ,വീണ്ടും ഒറ്റയടി പാതകള്‍ ആ ഒറ്റയടി പാത അവസാനിക്കുന്നിടം വീണ്ടും ഇടവഴി ,പക്ഷെ അതിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളിലും ആളു താമസം ഉണ്ട് ,വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഈ ഇടവഴിയില്‍ എത്തുന്നത്‌ വരെ നിലാവ് അല്ലാതെ ഒരു വെളിച്ചവും ഇല്ല,ഇത്രയും പറഞ്ഞത് എന്തിനെന്നോ ,ഞാനും അനുജത്തിയും മാത്രം ഒരിക്കല്‍ വളരെ സാഹസികമായി ഉത്സവം കാണാന്‍ പോയ കഥ പറയാന്‍ .....

അന്ന് അച്ഛന് നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ള ദിവസമായിരുന്നു (അന്ന് അമ്പലത്തില്‍ അല്ലായിരുന്നു).അന്ന് നല്ല എന്തോ പ്രോഗ്രാം ഉള്ള ദിവസം ആയിരുന്നു,അമ്മ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ വരുന്നില്ല ,വല്യമ്മ പോകുന്നെങ്കില്‍ കൂടെ പൊക്കോ ,ഞങ്ങള്‍ വല്യമ്മ യോട് ചോതിച്ചപ്പോള്‍ അന്ന് പരിപാടി കാണാന്‍ വരുന്നില്ല എന്ന മറുപടിയാണ്‌ കിട്ടിയത് ,ഞങ്ങള്‍ക്ക് അകെ വിഷമമാമായി ,എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ സന്ധ്യക്ക്‌ മുന്‍പ് ചൂട്ടു ഒക്കെ കെട്ടി വെച്ചു,. (ഉത്സവം കാണാന്‍ പോകുന്നവര്‍ ഓല ചൂട്ടു ഒന്നിച്ചു കെട്ടി വെച്ചു ,അതും കത്തിച്ചു വീശി വീശി ആണ് പോകാറ്‌,അന്ന് എല്ലാ വീട്ടിലും ടോര്‍ച് ഒന്നും ഇല്ല )

രാത്രി പത്തര ആയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ,വല്യമ്മ യെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഉത്സവത്തിന്‌ പോകും എന്നു അമ്മയെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു ,ഉത്സവം കാണുവാന്‍ പോകുന്ന അരുടെയെക്ന്കിലും കൂടെ പോകാമെന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ,പക്ഷെ അന്ന് പരിചയക്കാരെ ആരെയും കണ്ടില്ല ,സമയം പതിനൊന്നായി ,അമ്പലത്തില്‍ പരിപാടി തുടങ്ങി എന്ന അനൌന്‍സ്മെന്റ് കേട്ടു തുടങ്ങി,പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്ന ചൂട്ടില്‍ തീയും കൊളുത്തി ഞാനും അനുജത്തിയും കൂടി ഒറ്റ നടത്തം ,പിറകില്‍ നിന്നും ആറു വിളിച്ചാലും തിരിഞ്ഞു നോക്കരുതെന്ന് രണ്ടാളും കൂടി തീരുമാനിച്ചു ,കുറച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ പിറകില്‍ കൂടി ആരോ നടക്കുന്ന ശബ്തം ,എങ്കിലും ദൈവത്തിനെ വിളിച്ചു സ്പീഡില്‍ ആ കുറ്റാ കുറ്റിരുട്ടില്‍ ചൂട്ടും വീശി നടന്നു,ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തി ,പിന്നെ പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അന്ന് ഞങ്ങളെ വീട്ടില്‍ നിന്നും അമ്പലം വരെ കൊണ്ട് പോയത് ദേവി ആയിരുന്നു എന്നു ,ദേവി യുടെ നടയിലെ പരിപാടി കാണാനുള്ള രണ്ടു ചെറിയ കുട്ടികളുടെ ആഗ്രഹത്തെ ദേവി നടത്തിതരിക ആയിരുന്നു .

എന്തായാലും പരിപാടി തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ തിരികെ വരാനായി ബുദ്ടിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായില്ല,ഞങ്ങളുടെ വീട് കഴിഞ്ഞു പോകേണ്ട ഒരുപാടു ആള്‍ക്കാര്‍ കൂട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു .

ഉത്സവം അവസാനിക്കുന്ന ദിവസം ആ നാട്ടിലെ എല്ലാ വീടുകളിലും സദ്യയാണ്,ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മണി ആകുംപോലെക്കും അമ്പലത്തില്‍ തൂക്കം തുടങ്ങും ,*ഇപ്പോള്‍ തൂങ്ങുന്ന തൂക്കം പിള്ള കെട്ടി തൂക്കം ആണ് * എന്നൊക്കെ ഉള്ള അനോന്‍സ്മെന്റ്റ് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വെപ്രാളം തുടങ്ങും,പിന്നെ കുളിച്ചു ,ഏറ്റവും നല്ല ഉടുപ്പിട്ട് ,ഞങ്ങള്‍ നാല് മക്കളും അമ്മയും കൂടി അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകും ,അച്ഛന്‍ പിന്നീട് അമ്പലത്തിലേക്ക് വരും ,തൂക്കം കാണുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനും അപ്പുറം വേറെ പല ലക്ഷ്യങ്ങളും മനസ്സില്‍ വെച്ചിട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ അന്നത്തെ ദിവസം അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് ,ഞങ്ങള്‍ പോകുന്ന വഴി തൂക്കം കണ്ടു തിരികെ വരുന്നവരെ കാണാം,വലിയ കറുത്ത കരിമ്പും കയ്യില്‍ പിടിച്ചു ,നിറയെ ബലൂണ്‍ കളുമായി ആള്‍ക്കാര്‍ പോകുന്നത് കാണാന്‍ തന്നെ എന്തൊരു ഭംഗി ആണ് ,

ഞങ്ങള്‍ പറമ്പില്‍ എത്തിയാലുടന്‍ വാങ്ങേണ്ട ബലൂണിന്റെ നിറങ്ങള്‍ നോക്കി വെക്കും ,എല്ലാ വര്‍ഷവും അപ്പുപ്പ അമ്മുമ്മ ബലൂണ്‍ ആണ് വാങ്ങി തരുന്നത് ,അത് ഊതി വീര്‍പ്പിച്ചാല്‍ "അപ്പുപ്പ അമ്മുമ്മ "എന്ന ശബ്തം കേള്‍ക്കാം ,ചിലപ്പോള്‍ മത്തങ്ങാ ബലൂണും വ്വാങ്ങി തരും ,പിന്നെ മരിച്ചീനി മുറുക്ക് ,കൊഴുന്നു,കരിമ്പ് ,ഈന്തപഴം ,പിന്നെ ഓരോ ഐസ്ക്രീം ,ഇത്രയും കിട്ടികഴിഞ്ഞാല്‍ തൂക്കം കണ്ടെന്നു വരുത്തി പിന്നെ വീട്ടിലേക്കു പോകും ,വീട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ പിന്നെ കരിമ്പിനോട് ഗുസ്തി പിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങും,കരിമ്പ് ചവച്ചു തുപ്പി തുപ്പി വായ്‌ വേദനിക്കും,ഈന്തപഴവും മുറുക്കും അപ്പോഴൊന്നും കിട്ടില്ല,അച്ഛന്‍ വന്നു ഞങ്ങള്‍ നാല് മക്കള്‍ക്കും ഉള്ളത് തുല്യമായി പകുത്തു ഓരോ കടലാസ് കഷണങ്ങളില്‍ ആക്കി തരും ,അന്ന് ഈന്തപഴം ഇന്നത്തെ പോലെ സുലഭമായി കിട്ടില്ലരുന്നു,വര്ഷം തോറും ഉത്സവത്തിന്‌ മാത്രം കിട്ടുന്ന ആ സാധനം അമൃത് പോലാണ് ഞങ്ങള്‍ കഴിച്ചിരുന്നത്,അന്ന് നല്ല തിളങ്ങുന്ന ഈന്തപഴം കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ വായില്‍ വെള്ളം നിറയും, അന്ന് തിളക്കമുള്ള ആ ഈന്തപഴങ്ങള്‍ കാണുമ്പൊള്‍ അറിയത്തില്ലായിരുന്നു ,അതൊക്കെ എണ്ണ ഒഴിച്ച് ചവിട്ടി കുഴച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നതാണെന്ന് ,ഇപ്പോഴല്ലേ ഏതൊക്കെ മനസിലാക്കുന്നത്‌ .പിറ്റേ ദിവസം സ്കൂള്‍-ല്‍ പോകുമ്പോള്‍ കൊഴുന്നു തലായി വെച്ചു കൊണ്ട് പോകും ,മയിലിന്റെ പിറകില്‍ മയില്‍ പീലി ഉയര്‍ന്നു ഇരിക്കുന്നത് പോലെ തലയ്ക്കു പിന്നില്‍ കൊഴുന്നിന്റെ കൊണ്ട ഉയര്‍ന്നു ഇരിക്കും ,അന്നൊന്നും അതൊരു മോശം ആയി തോന്നിയിട്ടില്ല , ഇന്ന് ആ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ നാണം തോന്നുന്നു .

അതൊക്കെ ഒരു കാലം

മലയാളത്തിന്റെ മാണിക്യം

2010-01-19T14:42:00.001+05:30

Mohanlal Viswanathan Nair (born May 21, 1960), is a four time National award winning Indian actor, producer, who works in Malayalam films, a part of Indian Cinema. He is one of the most popular actors in the Indian state of Kerala. He is noted for his versatility, effortless acting, unique body language and for his association with some of the best Malayalam directors and screenwriters. He was awarded the Padma Shri, one of the highest civilian honours in India, by the Indian Government in 2001.
Mohanlal became immensely popular in Kerala during the mid 80's in light hearted roles with his easy and natural acting style. The late 80's and the early 90's, known as the Golden Age of Malayalam cinema, produced some of the most creative and diverse Malayalam movies and enabled Mohanlal establish himself as one of the most talented actors in the country. He is critically acclaimed for his ability to get into the character's skin and portray their inner feelings and turmoils within a limited time-frame.
Early life (1960-1980)
Mohanlal was born in Elanthur in Pathanamthitta district of Kerala State (India), to father Vishwanathan Nair, an advocate, and mother Santhakumari and later shifted to Mudavanmugal in Thiruvananthapuram. He attended the local school in Mudavanmugal and later enrolled into the Model School, Thiruvananthapuram(Trivandrum). An average student at school, he started his association with the world of acting very early, when he used to participate in school-plays. In the sixth grade, young Mohanlal was chosen the best actor in school, an award that was usually bagged by tenth graders.
After schooling, he went to Mahatma Gandhi College, Thiruvananthapuram for his Bachelor's in Commerce, but failed to complete it. During this time he continued to act in college productions and won best actor awards. He made friends with a group of fellow-students, who were passionate about theatre and feature films. They were instrumental in getting him his first breakthrough and some of them, notably Priyadarshan and Raju, went on to become popular movie directors and actors.
Early years (1980-1985)
His introduction to movies was automatic, when his friends combined to establish a movie company, Bharath Cine Group and began shooting a film titled Thiranottam. Mohanlal was given a small comic role. The film ran into trouble with the Censor Board and was never released.
His first breakthrough came in 1980, at the age of 20, when a Malayalam production house Navodaya wanted to make a film with new artistes in leading roles. Mohanlal's friends sent his photographs to Navodya productions. He was auditioned and selected for the role of Narendran, the antagonist, in Manjil Virinja Pookkal.
He had no dearth of opportunities after this and he played roles of gradually increasing importance in a number of movies in the following years. In the year 1983, he is credited in more than 25 feature films. Uyarangalil, a story of cheating and deception, written by noted script-writer M.T.Vasudevan Nairand directed by I.V.Sasi was a highlight of this period of his career. He then expanded into comic roles in his director-friend and college mate Priyadarshan's debut Poochakkoru Mookkuthi.
Golden Period (1986-1995)

Mohanlal in his National Award winning role as Sethumadhavan in Kireedam(1989 film)
Malayalam cinema was entering its golden age at this time with films characterised by detailed screenplays, lucid narration and fresh ideas that narrowed the gap between art cinema and commercial cinema. As a young talent on the rise, Mohanlal obtained roles that gave him ample scope to display a wide range of emotions and started some very fruitful associations with some of the best directors and writers in Malayalam cinema.
The year 1986 was one of his best years. Sathyan Anthikad's T.P.Balagopalan M.A got him the first Kerala State award for best actor. His role of a underworld don in Rajavinte Makan saw the emergence of Mohanlal as one of the two leading stars in Malayalam cinema along with the other popular Malayalam actor, Mammootty. In the same year, he played an asylum inmate in Thalavattom, a harassed house-owner in Sanmanassu Ullavarku Samadhanam, a journalist in M.T.Vasudevan Nair's Panchagni, a farm owner in love in Namukku Parkkan Munthiri Thoppukal and a Nepali Goorkha in Gandhi Nagar 2nd street.
His association with the writer-director combination of Sreenivasan and Sathyan Anthikkad, who excelled in making socially hard-hitting satires, resulted in films such as Varavelpu, in which he played a Gulf returnee who is welcomed back home to greedy relatives and a state with a hostile climate for entrepreneurs. Director Priyadarshan's musical comedies, notably Chithram had him playing the typical Indian romantic hero and increased his popularity among the teenage movie-goers.

Mohanlal portrayed a real-life character in Devasuram (1993)directed by I.V.Sasi and the film went on to become a hit and a cult classic
At his peak, he portrayed some of the best author backed roles in Malayalam cinema in movies written by Padmarajan and M.T. Vasudevan Nair. Thoovanathumbikal in which he portrayed a person torn between his twin love interests, broke many stereotypes in Indian films such as the leading man falling in love with a second woman immediately after he is rejected by the first. Amrithamgamaya was about a man who ends up at the house of a boy whom he had unknowingly killed in college during a ragging session.
The combination of writer Lohithadas and director Sibi Malayil is considered to have produced some of his most haunting roles. His role of Sethu Madhavan, who dreams of becoming a police officer but ends up as a criminal in the film Kireedam became a classic tragedy in Indian cinema. It got him the Special Jury award at the annual National awards. Another role of a classical singer who is burdened by the jealousy and final death of his singer brother in Bharatham helped him bag the Best actor award at the same awards next year.

Mohanlal in Manichithrathazhu (1993) sharing screen space with Suresh Gopi
The 90s saw him continuing his success with more entertainers like His Highness Abdullah, where he played a Muslim disguised as a Nambodiri brahmin to assassinate a king. His other notable commercial movies during this period such as Midhunam, Minnaram, Thenmavin kombath continued the tradition of the 80s with neat well-written scripts and a rich set of characters. Devasuram, written by Ranjith and directed by I.V.Sasi was particularly noted for Mohanlal's portrayal of a proud, rich and brash young man who is slowly humbled by a chain of events. Director Bhadran's Sphadikam became a cult classic for the revolutionary way in which the stunts were picturised. Critically acclaimed films were fewer in number during this time and were mostly semi-entertainers like Manichitrathazhu, which had the female lead Shobhana bagging a National award for best actor.
Later years (1996-Present)
During the later period of his career, film makers cashed in on the immense popularity that Mohanlal enjoyed in Kerala by portraying him as an invincible larger-than-life hero in movies. Movies like Aaram Thamburan, Ustad, Narasimham, Praja, Naran used his superstar image. After their initial novelty, these films faced criticism from most quarters over their lack of realism and for creating movies around Mohanlal. Priyadarshan's Kalapani, an account of India's freedom struggle against the British that focussed on the Cellular prisons of Andaman islands and Lohithadas's Kanmadam were some of his notable films during the late 90's.

Aishwarya Rai debuted in Iruvar with Mohanlal
It was at this time that Mohanlal started getting noticed outside the Malayalam speaking world. He acted in his first non-Malayalam movie when popular director Mani Ratnam roped him in for the Tamil film Iruvar. It had Mohanlal playing MGR, a cult figure of the neighbouring Indian state of Tamil Nadu. The Indo-French production, Vaanaprastham, in which he played the role of a Kathakali dance artist with an identity crisis, won him the second National award for Best actor and was the first film that got him international recognition. The film was selected for the competitive section at the Cannes film festival and his performance was critically acclaimed.
In 2002, Mohanlal acted in his first Bollywood movie, Company, which introduced him to the wider Hindi speaking audience in India. In 2006, the critically acclaimed Malayalam movie, Thanmathra (translated as molecule), won him the Kerala state award for best actor for portraying a person affected by Alzheimer's disease. His second Bollywood movie Ram Gopal Varma Ki Aag, which is the remake of the 1975 blockbuster movie Sholay was released in August 2007. Many see this movie as a forgettable episode to Mohanlal's illustrious career, in which he appears strained and struggles with his Hindi dialogues. He did the role of Inspector Narasimha, which was portrayed by Sanjeev Kumar in the Original Movie.

Popularity

Mohanlal in Chithram, which made him immensley popular in Kerala
A number of factors combined to make Mohanlal immensely popular in Kerala. The kind of roles that he enacted, his easy natural way of acting and chubby innocent looks endeared him to the public and he came to be considered as just another member in many Keralite households. This was reflected in his being widely popular and affectionately called as "Lalu" or "Lalettan".
But, like other Malayalam films during this period, Mohanlal's movies, though strong in story, screenplay and direction, were low budget movies that were not intended to be viewed outside Kerala. The content was highly local and the movies had relatively weak production values when compared to the other popular Indian movies with the result that Mohanlal and many of his films were not known to the ordinary people outside Kerala or the Malayalam speaking world
Theatre

Mohanlal
Like most other Indian stars, Mohanlal's acting career does not have a theatre background. However he has acted in a few plays.. He debuted on the stage as Karna (a character in the Indian epic Mahabharata) in Karnabharam, a Sanskrit play that was premiered in New Delhi as part of the National Theatre Festival. The play depicts Karna's mental agony a day before the Kurukshetra war, when he thinks about his past and his faith^{[citation needed}^].
Kadhayattam, was a presentation enacted by Mohan Lal, depicting 10 unforgettable characters and situations selected from Malayalam literature. He has said that it is his offering to his mother tongue. The presentation is a fusion of stage acting, movie expression, sound and lighting techniques and music, conceived by film director T.K. Rajeev Kumar
Attitude towards career
Mohanlal comes across as a remarkably laidback and philosophical person in his interviews. He chooses his movies and plays largely based on instinct and likes to let things happen.

"
Nothing was planned in my life. It just happened.

"

"
Somebody is helping me from somewhere. Somebody has planned things for me. Some power is looking after me.

"

"
No, I had no strong ambition to act in films. Only those who had this burning desire to act in films, and who had to struggle hard to get a break in films would have experiences to recollect. My life wasn't like that at all.

"
He prefers and enjoys working in the Malayalam industry with a close group of people whom he has known from his early career. Many of his best school-college mates are with him in the film industry. These include director Priyadarshan, singer M. G. Sreekumar, actor Raju and producer Suresh Kumar.

"
We are all still a part of the industry; still the same. All of us grew together. Even now, when we are shooting a film, we feel we are still the same college students! We still enjoy when we shoot a film. It is like a picnic for all of us, even now.

"
He is uncomfortable working in other languages and attributes it to his lack of command over the intricacies of those languages.

School of acting

Error! Filename not specified.
Mohanlal in his 2007 blockbuster comedy film Hallo. It breaks all the collection records of Malayalam films within 40 days.
Mohanlal is not known to plan or prepare extensively for his roles and is not considered a method actor. Director Priyadarshan's words about Mohanlal summarize his acting style
"He never prepares for any role or scene. He is not bothered how he looks or what he does. Once the camera is on, he is a transformed person. As he does only one film at a time, he knows everything about the film, nothing more."
He also recollects what ManiRatnam told him about Mohanlal
"Hereafter, I will never work with a man of whom I am a fan. I often forgot to say 'Cut' in Iruvar."
Many of his directors agree that he is a spontaneous actor who has the ability to express and convey what the director wants, very fast and convincingly and is able to brilliantly portray inner feelings and turmoils of the characters that he plays.

We would certainly appreciate his ability to handle different roles. Does not matter if its comedy or charecter role. Anything and everything is possible if lalettan is infront of the camera.

Criticisms
In 2007 he faced criticism from prohibition activists in Kerala for appearing in advertisements that were against the spirit of an Indian law which bans direct liquor advertisements
. Brewers used different methods to get around the ban, sometimes promoting non-alcoholic drinks with near-identical labels to the alcoholic ones.
We would certainly appreciate his ability to handle different roles. Does not matter if its comedy or charecter role. Anything and everything is possible if lalettan is infront of the camera. Jaison
Personal life
He is an avid collector of paintings and antiques and has a private art gallery at his home. He married Suchitra, daughter of veteran Tamil actor-producer K. Balaji, on 28 April 1988. He has two children Pranav and Vismaya. He is currently settled in Chennai. Both his father Viswanathan Nair and brother PyareLal have expired.

Mohanlal Through Ages

Baby Lalu

Mohanlal, the silent boy

The boy with his family

Lal, the teen

Teenage Lal with his family

Lal, the hippy

The young gun

The star wedding

With his wife, Suchithra

Lal with his wife and children

Awards and achievements
Mohanlal was awarded the Padma Shri by the Indian Government in 2001. He was recently elected as the Most Popular Keralite by the survey conducted by CNN - IBN related to the Silver Jubilee of Kerala formation in 2006.
National Film Awards
1989 Jury's Special Mention - Kireedam
1991 Best Actor - Bharatham
1999 Best Actor - Vaanaprastham
1999 Best Film ( Producer ) - Vaanaprastham
Kerala State Film Awards
1986 Best Actor - T .P. Balagopalan M.A.
1988 Actor (Special Award) - Padha Mudhra, Chitram, Utsavappittennu, Aryan and Vellanakalude Nadu
1991 Best Actor - Ulladakkam, Kilukkam, Abhimanyu
1991 Best Second Film - Bharatham (Producer)
1995 Best Actor - Kalapani, Spadikam
1995 Best Second Film - Kalapani (Producer)
1999 Best Actor - Vaanaprastham
2005 Best Actor - Thanmatra
International Indian Film Academy Awards (IIFA)
2002 Best supporting Actor - Company
Other awards
Star Screen Awards of Bollywood
2002 Best supporting Actor - Company
Film Fare Awards
1986 Sanmasullavarkku Samadhaanam
1988 Padamudra
1993 Devasuram
1994 Pavitram
1995 Sphadikam
1999 Vaanaprastham
2005 Thanmathra
Asianet Film Awards

Mohanlal in Shaji Kailas's Aaraam Thampuran
1999 Vanaprastham
2000 Narasimham (Best Film Producer)
2003 Balettan
2005 Thanmathra, Udayananu Tharam
2006 Kirtichakra.........
Vanitha - Manorama Film Awards
2003 Balettan (Started)
2005 Thanmathra,
Kerala Film Audience Council Award

His role as a singer who had to conceal his elder brother's death in Bharatham (1991) won Mohanlal his first National Film Award for Best Actor
2003 Balettan
2004 Vismayathumbathu, Mambazhakkalam
2005 Thanmathra
Other awards
1988 Critics Award (Chitram and Padamadura)
1991 Critics Award (Bharatam and Ulladakkam)
1999 Prem Nazeer Award
1999 Mathrubhumi-Medimix Award
1999 Critics Award (Vanaprastham)
2000 Mother Teresa Award
2000 M. G. Soman Award
2001 Natana Ratna Award - Film Critics
2001 First Most Popular Actor Award
2002 Film Express Award (Karnataka State Government)
2003 Chalachitra Ratna Award
2003 Mathrubhumi-Medimix Award
2003 Indian Medical Association Award
2005 Kala Keralam Award
2005 J. C. Foundation Award
2005 National Film Academy Award
2005 Popular Star Film Critics Award
2006 Amritha best actor
2006 Jeevan TV best actor

അമ്മ

2010-01-02T12:26:00.004+05:30

Do you know?

a human body can bear only upto 45 Del (unit) of pain.

But at the time of giving birth, a woman feels upto 57 Del of Pain.

This is similar to 20 bones getting fractured at a time!!!!

LOVE UR MOM...

എന്‍റെ ഇമെയില്‍-ല്‍ വന്ന ഒരു മെയില്‍ -ല്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന വാചകങ്ങള്‍ ആണ് ഇത് .

ഈ ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും വലിയ വേദനകള്‍ സഹിക്കുന്നത് അമ്മയായിരിക്കാം .അതാണല്ലോ മക്കളും അമ്മയും തമ്മില്‍ വളരെ ധ്രിടമായ ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടാകുന്നതും .

അമ്മ എത്ര മനോഹരമായ പദം ,ആ വാക്കില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കടല്‍ തന്നെ ഉണ്ട് .പല പെണ്‍കുട്ടികളും അമ്മ ആയി കഴിയുമ്പോള്‍ സ്വഭാവത്തില്‍ തന്നെ വളരെ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുന്നു ,എന്‍റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ നേരിട്ട് മനസിലാക്കുന്നുണ്ട്‌ ,അവള്‍ എത്ര കരുതലോടെ ആണ് അവളുടെ മകളെ നോക്കുന്നത് ,ചില സമയം അവളുടെ പറച്ചിലുകള്‍ കേട്ടാല്‍ ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ അമ്മ അവളാനെന്നു തോന്നും,കാക്കക്കും താന്‍ കുഞ്ഞു പൊന്‍ കുഞ്ഞു എന്നല്ലേ ,മക്കളെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം മക്കളും അമ്മ യെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നതും,വിശ്വസിക്കുന്നതും ,

പക്ഷെ എനിക്ക് എന്‍റെ അമ്മയോട് അത്രക്കൊന്നും മാനസിക അടുപ്പം തോന്നിയിട്ടില്ല ,(എന്നെ പോലത്തെ ഒരുപാടു പേരെ എനിക്കറിയാം)

എന്‍റെ ഒന്നര വയസില്‍ അമ്മ എന്നെ അമ്മാമ്മ യുടെ അടുത്ത് ആക്കി,അമ്മാമ്മ ആണ് എന്നെ വളര്‍ത്തിയത്‌ ,അത് കൊണ്ടാകാം എനിക്ക് അമ്മയോട് വളരെ അടുപ്പം തോന്നാത്തത്,അതുകൊണ്ടാകാം അമ്മയാകാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ എനിക്ക് ദുഖവും ഇല്ലാത്തതു ,എന്‍റെ അമ്മക്ക് ഞങ്ങള്‍ നാലു മക്കള്‍ക്കും തുല്യ സ്നേഹം കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നു എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല ,പലപ്പോഴും എനിക്ക് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ,കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിപോയത് കൊണ്ട് വളര്‍ത്തുന്നു എന്നാണ് ,പണ്ട് എല്ലാരും എന്നോട് പറയുമായിരുന്നു ,നിന്നെ പ്രസവിച്ചതല്ല ,തവിട് കൊടുത്തു ആരില്‍ നിന്നോ വാങ്ങിയതാണെന്ന് ,അന്നേ എന്‍റെ കുഞ്ഞു മനസ്സില്‍ അത് വേദന ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു ,അന്ന് പ്രസവത്തെ കുറിച്ചൊന്നും അറിയാത്ത പ്രായം ആണല്ലോ ,

ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ചിലപ്പോളൊക്കെ തോന്നാറുണ്ട്,ഒരമ്മക്കും അവള്‍ നൊന്തു പ്രസവിച്ച മക്കളെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല ,എന്‍റെ അമ്മയും എന്നെ സ്നേഹിചിരുന്നിരിക്കാം ,പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അതൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാന്‍ ഉള്ള മാനസിക അവസ്ഥ അമ്മക്ക് ഇല്ലായിരുന്നിരിക്കാം ,

മുന്‍പ് ഞാന്‍ ഒരു കവിത എഴുതിയിരുന്നു ,അമ്മ എന്ന പേരില്‍ ,അതില്‍ അമ്മയെ സ്നേഹമില്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തി ആയിട്ടാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് , ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ കവിത പുറത്തു കാണിക്കാറില്ല കാരണം ഒരു കുടുംബം നയിക്കുന്നതിന്റെ വിഷമം എനിക്കിപ്പോള്‍ അറിയാം ,അമ്മയുടെ സ്നേഹം സത്യമാണെന്ന് വല്ലപോലും എനിക്ക് വരുന്ന ഫോണ്‍ കാള്‍-ല്‍ നിന്നും ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് മനസിലാക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട് ,എനിക്ക് അമ്മയെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നെനിക്കു അറിയില്ല,അല്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ അമ്മയില്‍ നിന്നും എത്രയോ കാതം അകലെ ആണ് ,മനസ് കൊണ്ട്,

ഞാന്‍ എന്‍റെ അമ്മാമ്മ യെ ആണ് അമ്മ എന്നി വിളിച്ചിരുന്നത്‌,അമ്മയെ അമ്മയുടെ പേര് ചേര്‍ത്ത് അമ്മ എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു,അന്നൊക്കെ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ എന്നെ കാണാന്‍ വരുന്ന വ്യക്തി എന്നതില്‍ അപ്പുറം അമ്മ എന്ന വാക്കിന് എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു പ്രസക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ,കുറെ മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ അമ്മയോടും,അച്ഛനോടും സഹോദരങ്ങള്‍ ക്കും ഒപ്പം താമസിക്കേണ്ടി വന്നത് എന്നെ സംബന്തിച്ചു ജയില്‍-ല്‍ കിടക്കുന്ന അനുഭവം ആയിരുന്നു ,എനിക്കിഷ്ട്ടമല്ലാത്ത കുടുംബ അന്തരീക്ഷം,എനിക്ക് ഒരിക്കലും സ്നേഹം തോന്നിയിട്ടില്ലാത്ത ആളുകള്‍ ,പട്ടാള ചിട്ടയോടെ ഉള്ള ആ ജീവിതം ഞാന്‍ വെറുത്തിരുന്നു,എന്‍റെ കുഞ്ഞു മനസ് അന്നേ ഒരുപാടു കരഞ്ഞിരുന്നു ,പിന്നെ ആ സാഹചര്യത്തില്‍ ,വേറെ നിവര്‍ത്തി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ജീവിക്കുക ആയിരുന്നു ,

മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ അനുജത്തിക്ക് അമ്മ തലമുടി ഒക്കെ ചീകി കെട്ടികൊടുക്കുന്നത് കാണുമ്പൊള്‍ കൊതി വരുമായിരുന്നു ,പക്ഷെ ഒരിക്കലും എന്‍റെ തലമുടി ചീകി കെട്ടാന്‍ അമ്മ മിനക്കെട്ടിരുന്നില്ല ,അതിന്റെ കാരണം എനിക്കറിയില്ല, അനുജത്തിക്ക് പഠിക്കാന്‍ പോകുന്നതിനു മുന്നേ ചോറൊക്കെ വെച്ചു പാത്രത്തില്‍ ആക്കി കൊടുക്കും,എനിക്കൊരിക്കലും അമ്മ ചോറ് കെട്ടി തന്നിട്ടില്ല ,രാവിലത്തെ പലഹാരങ്ങള്‍ എല്ലാര്ക്കും ഉള്ളത് അമ്മ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കും,പക്ഷെ പല ദിവസങ്ങളിലും എനിക്കുള്ളത് ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കാന്‍ പറയും,എന്താണ് അങ്ങനെ ഒരു വേര്‍തിരിവ് അമ്മ എന്നോട് കാണിച്ചിരുന്നത്?ഞാന്‍ അന്നേ ഒരു നിക്ഷേദി കുട്ടി ആയിരുന്നത് കൊണ്ടാണോ?തെറ്റ് കണ്ടാല്‍ തെറ്റാണു എന്നു പറയാന്‍ അന്നേ ഞാന്‍ ശീലിച്ചിരുന്നു ,ഞാന്‍ തര്‍ക്കുതരക്കാരി ആണ് എന്നു അമ്മ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു , ഒരിക്കല്‍ എന്തോ തര്‍ക്കുത്തരം പറഞ്ഞതിന് എന്‍റെ മുഖം അമ്മ പിച്ചി എടുത്തു,പിറ്റേന്ന് മുഖത്ത് വലിയ പാടുമായി കോളേജ്-ല്‍ പോയപ്പോള്‍ എല്ലാരും ചോതിച്ചു എന്ത് പറ്റി എന്നു ,മറിഞ്ഞു വീണപ്പോള്‍ കമ്പ് കൊണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു അന്ന് രക്ഷപെട്ടു ,അമ്മമാര്‍ക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മുഖം പിച്ചി വികൃതമാക്കാന്‍ ,ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ അമ്മയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു ,എന്നോട് ഇങ്ങനെ വേര്‍തിരിവ് കാണിക്കുന്നതിന് ,വയസാകുമ്പോള്‍ നിങ്ങളെ നോക്കാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമേ കാണു എന്നു ,അന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞത് അങ്ങനെ നിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കഴിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്നതില്‍ ഭേദം തൂങ്ങി ചാകുന്നതാണെന്ന് ,ഇന്നും ആ വാക്കുകള്‍ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു ,അമ്മ ഇപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ മറന്നു കാണും,ചെറിയ പ്രായത്തിലെ ഇഇതരം അനുഭവങ്ങള്‍ കൊണ്ടാകാം അമ്മയെ സ്നേഹിക്കാന്‍ എനിക്കാകാത്തത്, ഇന്ന് വല്ലപോലും അച്ഛന്‍ പുറത്തു പോകുന്ന സമയം നോക്കി എന്നെ തേടി വരുന്ന അമ്മയുടെ ഫോണ്‍ വിളികളില്‍ നിന്നും ,അമ്മമാര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും മക്കളെ നിശേഷം തള്ളികളയാന്‍ പറ്റില്ല എന്നു ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു.

(ഇനിയും എഴുതാനുണ്ട്,,വേറൊരിക്കല്‍ ബാക്കി എഴുതാം)

നീലത്താമര

2009-12-07T14:27:00.000+05:30

ലാല്‍ ജോസ് ന്റെ നീല താമര കണ്ടു ,കൊള്ളാം,ഒരു സോഫ്റ്റ്‌ സിനിമ ,ലാല്‍ജോസ് പറഞ്ഞ പോലെ ഫലൂടയും ,ഐസ് ക്രീം ഒക്കെ കഴിക്കുന്നതിനിടക്ക് ഒരു നാരങ്ങമിടായി കഴിച്ചത് പോലെ,സത്യത്തില്‍ അത് പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു ,ഈ സിനിമ യിലെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോയി താമസിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം തോന്നുന്നു,ആ കുളവും,ആലിന്‍ ചുവടും ,ഹരിദാസിന്റെ വീടും ,മനസ്സില്‍ നിന്നും മായാതെ കിടക്കുന്നു ,കുഞ്ഞിമാളൂ ന്റെ വേഷങ്ങളും,ഭാവങ്ങളും ഒക്കെ മനസ്സില്‍ ഒരു നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ ഉണര്‍ത്തുന്നു,എന്തായാലും കൊള്ളാം എനിക്കിഷ്ട്ടപെട്ടു ,അനുരാഗ ..... എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഗാനം എടുതിരിക്കുന്നതും നന്നായിട്ടുണ്ട് ,പക്ഷെ സംവൃതയുടെ കുറച്ചു വയസായ വേഷം ചെയ്ത ആലിന്റെ അഭിനയം അത്ര പോരായിരുന്നു ,പിന്നെ ഹരിദാസ്‌ ന്റെ മകള്‍ ആണെന്ന് കാണിച്ച കഥാപാത്രവും വേണ്ടായിരുന്നു,വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു സ്ത്രീ പക്ഷ സിനിമ എന്നു വേണമെങ്കില്‍ ഇതിനെ പറയാം .

എന്താണ് ദാമ്പത്യ ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് അടിസ്ഥാനം ??????????

2009-12-01T13:13:00.001+05:30

എന്താണ് ദാമ്പത്യ ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് അടിസ്ഥാനം ??????????

@പരസ്പര വിശ്വാസം

@സ്നേഹം

@കുട്ടികള്‍

@കാശ്

എന്താണ് ?

ഇവ എല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും പല ബന്ധങ്ങളും അറ്റ് പോകുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണ് .........?

പരസ്പര വിശ്വാസം:- ഈ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ യുഗത്തില്‍ അതിന്റെ പ്രസക്തി വളരെ കുറഞ്ഞു വരുന്നു .

സ്നേഹം :- സ്നേഹം ,എന്ത് സ്നേഹം ,രാവിലെ മുതല്‍ വൈകിട്ട് വരെ കണ്ട പെന്നുങ്ങലോടൊക്കെ പഞ്ചാര ചാറ്റ് ഉം ചെയ്തിട്ട് വൈകിട്ട് ഭാര്യയെ കാണുമ്പൊള്‍ കെട്ടി പിടിക്കുന്നതോ സ്നേഹം .

അത് സ്നേഹമല്ല ചടങ്ങ് മാത്രം .

കുട്ടികള്‍:- പലരും ദാമ്പത്യം എന്ന സംഭവത്തെ സഹിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ഭാവി ഒന്ന് കൊണ്ടാണ് .

കാശ് :- ഭാര്യ,ഭര്‍ത്താവ് ,ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഇട്ടു മൂടാന്‍ തക്ക സ്വത്തു ഉണ്ടെങ്കില്‍ ദാമ്പത്യത്തില്‍ എന്ത് കൊള്ളരുതായ്മ ഉണ്ടെങ്കിലും അവര്‍ അങ്ങ് സഹിക്കുന്നു .

ദാമ്പത്യത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കണ്ട കാഴ്ചകളിലൂടെ ..........

*പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനു എന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടോ എന്നു ?ഇല്ലേ എന്നു ചോതിച്ചാല്‍ ഉണ്ട്,പക്ഷെ നമ്മള്‍ സ്നേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്ത് ,അല്ലെങ്കില്‍ കരുതല്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്ത് അത് കിട്ടാറില്ല ,അപ്പോള്‍ തോന്നും വിവാഹം കഴിച്ചത് വെറുതെ ആയല്ലോ എന്നു ,

നമ്മുടെ വിഷമങ്ങള്‍ ഇറക്കി വെക്കാന്‍ ഒരു താങ്ങായി,നമ്മുടെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കു ചേരാന്‍ ഒരു കൂട്ടുകാരനായി ഒരാളിനെ അല്ലെ നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ,പലപ്പോളും അവരുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നു വേണ്ട സമയത്ത് അത് ലഭിക്കാറില്ല ,പക്ഷെ ഞാനും എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവും ദിവസവും ഒരു നേരം എങ്കിലും പറയുന്ന ഒരു വാചകം ഉണ്ട് ,"വീ ആര്‍ ബെസ്റ്റ് friends ".അത് ചിലപ്പോള്‍ എന്തിനെങ്കിലും പിണങ്ങുന്ന സമയത്ത്,പിന്നെ ഇണങ്ങാന്‍ വേണ്ടി ആകും ,കല പില സംസാരിക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരിയായ ,പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന,ദേഷ്യം വന്നാല്‍ കണ്ണ് കാണാത്ത,പിന്നെ പണ്ട് മുതലുള്ള കഥകളൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്ന എന്നെ സഹിക്കുന്നതിനു അങ്ങേര്‍ക്കു അവാര്‍ഡ്‌ കൊടുക്കണം ,വേറെ വല്ല ഭര്‍ത്താക്കന്മാരും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നെ എന്നെ കുഴിച്ചു മൂടിയേനെ ............

ഇവിടെ എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ സഹനം ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യത്തിനു അടിസ്ഥാനം ആകുന്നു

*ഇടത്തരം കുടുംബത്തിലെ ,സര്‍ക്കാരില്‍ താല്‍ക്കാലിക ജീവനക്കാരിയായ ഭാര്യ ,കേരളത്തിന്‌ പുറത്തു ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭര്‍ത്താവ്,ഭര്‍ത്താവിനു ആറു മാസം മാത്രം ജോലി ,തുച്ചമായ വേതനം .അവധി എടുത്തു നാട്ടില്‍ വന്നാല്‍ പിന്നെ ഭാര്യയുടെ സംരക്ഷണത്തില്‍ പിന്നുള്ള ആറു മാസം ,മുപ്പത്തി ഒന്‍പതു വയസായ അമ്മ ക്ക് ഇരുപത്തി രണ്ടു വയസായ മകള്‍ ,തന്റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ വരുമാനത്തെ അശ്രേയിക്കാതെ ,സ്വന്തം അദ്വാനതിലൂടെ ,നേടിയതും ,കടം വാങ്ങിയതും എല്ലാം കൂട്ടി മാന്യമായി മകളെ കെട്ടിച്ചു.ഇവിടെ ഭര്‍ത്താവ് വെറും "ഭര്‍ത്താവ് ഉധ്യോഗസ്തന്‍" മാത്രം ,പക്ഷെ അവിടെ ഭാര്യ ഭര്‍തൃ ബന്ധം ശിടിലമാകതിരിക്കാന്‍ ഭാര്യ ഒരുപാടു ക്ഷ്ട്ടപെടുന്നു ,വിവാഹം കഴിച്ച സമയത്ത് കുഞ്ഞു ഉണ്ടാകാന്‍ താമസിച്ചതിനു ഭാര്യ യെ കുറ്റങ്ങള്‍ നിരത്തി മാനസികമായി ഒരുപാടു പീഡിപ്പിച്ച ,വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇരുപതു വര്‍ഷമായിട്ടും സ്വന്തമായി ഒന്നും നേടാന്‍ കഴിയാത്ത ആ ഭര്‍ത്താവിനെ ഈ ഭാര്യ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ ,ഒരു അടിസ്ഥാനവും ഇല്ലാതെ ......

*നാല് മക്കള്‍ ഉണ്ടായി പോയത് കൊണ്ട് ,മുപ്പതു വര്‍ഷമായി പരാതികള്‍ ഇല്ലാതെ ദാമ്പത്യം സഹിക്കുന്ന ഒരാള്‍ ,സ്നേഹത്തോടെ ഒരു വാക്ക് കേള്‍ക്കാതെ,ഒരു കുടുംബത്തിലെ ഭാരം മുഴുവന്‍ താങ്ങി,ഭര്‍ത്താവ് കൊണ്ട് വരുന്ന ശമ്പളത്തില്‍ മക്കളെ വളര്‍ത്തി,അതില്‍ നിന്നും മിച്ചം പിടിച്ചു നല്ലൊരു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാക്കി എന്നിട്ടും ഇപ്പോളും കുത്ത് വാക്കുകളും ,ചീത്തവിളികളും സഹിച്ചു ഒരു ഭാര്യ ......

ഭര്‍ത്താവ് ചിരിക്കുമ്പോള്‍ കൂടെ ചിരിക്കുന്നു,ഭര്‍ത്താവ് തോഴിക്കുംപോള്‍ തൊഴി കൊണ്ട് കരയുന്നു.പരാതി ഇല്ല ,പരിഭവം ഇല്ല .

തന്റെ ശരീരത്തില്‍ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ക്രൂര പ്രഹരങ്ങള്‍ ഏല്‍ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടും ,ആരോടും തന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ കുറിച്ച് കുറ്റമൊന്നും പറയാതെ ഒരു സ്ത്രീ .ഇവിടെ ഈ ദാമ്പത്യത്തിനു അടിസ്ഥാനം എന്താണ് .

*ഭര്‍ത്താവ് മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചില്ല ,കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചില്ല ,തന്റെ കൂടെ ഒരു പാട് സമയം ചിലവഴിക്കുന്നില്ല എന്നു വിലപിക്കുന്ന വേറൊരു ഭാര്യ ,ഇവിടെ ഭാര്യയുടെ ചോട്ടാ ചോട്ടാ പ്രശനങ്ങള്‍ക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന ഭര്‍ത്താവിന്റെ സഹനശക്തി തന്നെ അല്ലെ ആ ദാമ്പത്യത്തിനു അടിസ്ഥാനം .

*വിവാഹം കഴിഞു നാല് വര്ഷം അയപ്പോലെക്കും,വീട്ടുകാര്‍ കഷ്ട്ടപെട്ടു മകള്‍ക്ക് കൊടുത്ത സ്വര്‍ണവും ,തിരച്ച്ടക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വിധം കടങ്ങളും ഉണ്ടാക്കിയ ഭര്‍ത്താവിനെ ,കുഞ്ഞിന്റെ പേരില്‍ തള്ളാനും,ആത്മ വഞ്ചനയുടെ പേരില്‍ കൊള്ളാനും വയ്യാത്ത ഒരു പാവം പെണ്‍കുട്ടി , നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഇനി എന്താണ് ജീവിതത്തില്‍ എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ കൂടി മനസ് പാകമാകാത്ത ഒരു കുട്ടി ,ചെറിയ പ്രായത്തിലെ വീട്ടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി,ഭര്‍ത്താവാണ് സ്നേഹം,ഭര്‍ത്താവാണ് ലോകം എന്നു കരുതിയ പാവം കുട്ടിയെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കഴുത്ത് അറുത്ത ഭര്‍ത്താവ് ..(പാരിജാതം സീരിയല്‍ ലെ ജെ പി യെ പോലെ ).

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കുറച്ചു കൂടി സ്വയം പര്യാപ്തത നേടണം ,ഇനി എങ്ങനെ ഏച്ച് കെട്ടിയാലും മുഴചിരിക്കുന്ന ഒരു ബന്ധം .ഇവിടെ ദാമ്പത്യത്തിനു എന്താണ് അര്‍ഥം ...

*പണ്ട്രെണ്ട് വര്ഷം ഭാര്യയുടെ രോഗം കാരണം ജീവിതം ഗതി മാറി പോയ ഒരു കുടുംബം,ഭാര്യയുടെ വികലമായ സ്വഭാവത്തെ സഹിക്കാന്‍ കഴിയാതെ,ആ രോഗത്തിന്റെ പരിണിത ഭലം പോലെ ഭര്‍ത്താവിനെ കുറിച്ച് ദുഷ്പ്രചരണം നടത്തുന്ന ഭാര്യ ,എല്ലാരും ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടും,എങ്ങനെ എങ്കിലും കുടുംബം മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ ഭാര്യ ഇരിക്കവേ മറ്റൊരു പെണ്‍കുട്ടി യെ ആസ്രെയിച്ച ഭര്‍ത്താവ് , ഒന്നും നഷ്ട്ടപെടതിരിക്കാന്‍ ,പലരില്‍ നിന്നും കുത്ത് വാക്കുകള്‍ കേട്ടിട്ടും സ്വന്തം കുടുംബത്തെ നന്നായി നോക്കിയ ഒരു ഭര്‍ത്താവ് ,ഇവിടെ ദാമ്പത്യം ഒരു അനുഗ്രഹം,ആകുന്നു .

*സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ ഭര്‍ത്താവ്, മുറപെന്നിനെ സ്നേഹിച്ചു കെട്ടിയപ്പോള്‍ കരുതിയില്ല ജീവിതം ഇത്രമേല്‍ ഗതികേട് ആകുമെന്ന് ,രണ്ടു പെണ്മക്കള്‍ ,ഭാര്യയുടെ പര പുരുഷ ബന്ധം ,വഴിവിട്ട ജീവിതം (ഭര്‍ത്താവ് ആരോപിക്കുന്നത്,സത്യം കുറച്ചുണ്ട് ) ഏഴു വര്‍ഷമായി ഒരേ വീട്ടില്‍ പരസ്പരം മിണ്ടാതെ കഴിയുന്ന ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും ,അവര്‍ക്കിടയില്‍ ശ്വാസം മുട്ടി കഴിയുന്ന രണ്ടു കുട്ടികള്‍,ഭര്‍ത്താവ് മുഴു കുടിയന്‍ ആയി വരുന്നു ,ഇനി ആ ദാമ്പത്യത്തില്‍ ഒരു അര്‍ത്ഥവും ഇല്ലാന്ന് പറയുന്ന ഭര്‍ത്താവ് ,മക്കളെ കരുതി ജീവിക്കുന്നു എന്നാണ് ഭര്‍ത്താവ് പറയുന്നത് .പ്രണയത്തിന്റെ തീ കനലില്‍ ചിറകു നഷ്ട്ടപെട്ട ഈയാം പാറ്റകളെ പോലെ ആയി ഈ ദമ്പതികള്‍ ,കാരണം പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി,അതിന്റെ സഫലീകരണം ത്തിനു വേണ്ടി അത്ര മേല്‍ കൊടി പിടിച്ചു ഈ ദമ്പതികള്‍ .

*നഗരത്തിലെ നല്ലൊരു കമ്പനി യിലെ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് വിഭാഗത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭര്‍ത്താവ് ,ഭര്‍ത്താവ് അല്ലാതെ ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ ആണുങ്ങളെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റ്-ല്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഭാര്യ ,ഭര്‍ത്താവ് അറിയാതെ മണികൂര്‍ കളോളം ഫോണ്‍-ല്‍ ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ പുരുക്ഷന്മാരോട് പഞ്ചാര പറയുന്ന ഭാര്യ ,ഒടുവില്‍ മറ്റൊരു പുരുക്ഷനോടൊപ്പം കിടക്ക പങ്കിട്ടു പലപ്പോളും ഭര്‍ത്താവിനെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭാര്യ,ഭര്‍ത്താവിന്റെ പരസ്ത്രീ ബന്ധം അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാനും ഇങ്ങനെ ആയതു എന്നു പറയുന്ന ഭാര്യ,എന്നാല്‍ ബന്ധുക്കളുടെ മുന്നില്‍ ഇവര്‍ വളരെ സ്നേഹ സമ്പന്നരായ ദമ്പതികള്‍ ,രണ്ടാളും പരസ്പരം ചതിക്കുന്നു,ഇവിടെ ദാമ്പത്യത്തിനു എന്ത് അര്‍ഥം ????????

ഇനിയും ഉണ്ട് വളരെ ഏറെ പറയുവാന്‍ ,ഇനി ഒരിക്കല്‍ ബാക്കി എഴുതാം ‍,വിവാഹം എന്ന കൂട്ടി കേട്ടാല്‍ ഉള്ളടുതോളം കാലം ദാമ്പത്യത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകളും കാണുമല്ലോ ,മനുഷ്യ മനസിലെ ഭ്രാന്തമായ ചിന്തകള്‍ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം പ്രശ്നങ്ങളും കാണും,പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒരു തുടര്കഥ ആകുന്നു ...........

NIDO

2009-11-18T15:17:00.001+05:30

പണ്ട് ഞാന്‍ ഭയങ്കര വികൃതി കുട്ടി ആയിരുന്നു,അപ്പുപ്പനും അമ്മുമ്മയും എന്നെ വളര്‍ത്തി വഷളാക്കി എന്നാണ് അന്ന് അമ്മയും അച്ഛനും പറഞ്ഞിരുന്നത്,ശേരിയകം അത് കൊണ്ടാകാം ഞാന്‍ ഒരു പുരോഗമന ചിന്തഗതിക്കാരി ആയി മാറിയത്,എല്ലാരും ചിന്തിക്കുന്നതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത് .

എന്‍റെ കുഞ്ഞും നാള്‍ മുതലേ എന്‍റെ നാല് അമ്മാവന്മാര്‍ ഗള്‍ഫ്‌-ല്‍

ആയിരുന്നു,അതുകൊണ്ട് എന്‍റെ വീട്ടില്‍  എന്നും നിഡോ (അന്ന് ഗള്‍ഫ്‌-ല്‍ നിന്നും

കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന പാല്‍പൊടി),ടാങ്ക് (ഗള്‍ഫ്‌-ല്‍ നിന്നും കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന orenge

 പൊടി),എന്നി സാധനങ്ങള്‍ കാണും ,തക്കം കിട്ടുമ്പോളൊക്കെ നിഡോ മോഷ്ട്ടിച്ചു തിന്നുക

 എന്നതായിരുന്നു എന്‍റെ ജോലി ,കൂടെ പിള്ളേര്‍ക്കും കടലാസ്സില്‍ പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട്

  കൊടുക്കും ,നിഡോ കടലാസ്സില്‍ പൊതിഞ്ഞു കുറെ നേരം കഴിയുമ്പോള്‍ കട്ട പിടിക്കും

 ,അപ്പോള്‍ അത്  കഷണം കഷണം ആയി ഇളക്കി കഴിക്കാന്‍ നല്ല രസമായിരുന്നു

 ,ഇപ്പോള്‍ നിഡോ എല്ലാടത്തും കിട്ടും ,പക്ഷെ അന്ന് ഗള്‍ഫ്‌-ല്‍ നിന്നും കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന

നിഡോ ടെ അത്ര രുചി ഇന്നത്തെ നിഡോ ക്ക് ഇല്ല .

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം

,പില്ലരോടോത് മറിയാന്‍ പോകാന്‍

നേരമായി ,അമ്മാമ്മ ഇവിടെ എന്നു

പതുങ്ങി

ചെന്ന് നോക്കി ,അമ്മാമ്മയും,മാമി യും കൂടി

പിറകു വശത്തെ ചായ്പ്പില്‍ ഇരുന്നു വലിയ

ആട്ടുകല്ലില്‍ അരി ആട്ടുന്നു ,എന്‍റെ ഭാഗ്യം

എന്നു കരുതി ,അടുക്കളയില്‍ കയറി നിഡോ

 ടിന്‍ തുറന്നു ,രണ്ടു കിലോ യുടെയോ മറ്റോ ടിന്‍ ആണ് ,നല്ല സൌകര്യമയിട്ടു ഇരുന്നു

തിന്നല്ലോ എന്നു കരുതി ,

ഓരോ സ്പൂണ്‍ ആയിട്ട് എടുത്തു കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,കുറച്ചൊക്കെ കഴിച്ചു ,പിന്നെ

പാല്‍പ്പൊടി ക്ക് ഒരു അഴുക്ക സ്വഭാവം ഉണ്ട് ഇത് കുറെ ഒരുമിച്ചു തിന്നാല്‍ അണ്ണാക്കില്‍

 (തൊണ്ട )ഒട്ടി  പിടിക്കും ,അങ്ങനെ തിന്നു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അതാ വരുന്നു ഒരു മാമന്‍

 (അമ്മാവന്‍ )(ആ മാമന്‍ ഗള്‍ഫ്‌-ല്‍ അല്ല ,പോലീസ്-ല്‍ ആയിരുന്നു ജോലി )ഞാന്‍

വെപ്രാളത്തോടെ കുറെ പ്പൊടി കൂടി വാരി വായില്‍ ഏറ്റു ടിന്‍ അടച്ചു ഇരുന്നിടത്ത് വെച്ചു

 ,അപ്പഴേക്കും  മാമന്‍ എന്നെ കണ്ടു , അമ്മാമ്മ എവിടെടി എന്നു ചോതിച്ചു ,എനിക്ക്

 മിണ്ടാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ,വായ്ക്കു അകത്തു ഇരിക്കുന്നത് തൊണ്ടക്ക് അകുടുങ്ങുകയും ചെയ്തു

,മാമന്‍ പിന്നെയും ചോദിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,എനിക്ക് മറുപടി പറയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല

 ,അപ്പോളാണ് എന്തോ കള്ളത്തരം ഉണ്ട്ടെന്നു മാമന് മനസിലായത് ,അപ്പഴേക്കും പൊടി

എല്ലാം കൂടി മണ്ടയില്‍ കയറി ചുമ തുടങ്ങി ,ചുമച്ചു ചുമച്ചു പാല്‍പ്പൊടി തുപ്പെണ്ട അവസ്ഥ

ആയി ,കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണ് നീര് ധാര ധാര ആയി ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി ,അപ്പഴേക്കും

അമ്മാമ്മ ഓടി വന്നു,മാമി എന്‍റെ വായില്‍ കയ്യൊക്കെ ഇട്ടു പാല്‍പ്പൊടി തോണ്ടി മാറ്റി

 ,അങ്ങനെ ശ്വാസം നേരെ വീണു ,പക്ഷെ അതിന്റെ പരിണിത ഭലമായി മാമന്‍ എന്നെ

 മുറ്റത്തുള്ള ചെമ്പരന്തി ചെടിയില്‍ കയ്യ് രണ്ടും കെട്ടി ഇട്ടു ,

ഇനി നിന്റെ അച്ഛന്‍

 ""നിക്കര്‍

അളിയന്‍""

 (പണ്ടൊക്കെ പോലീസ് നു പാന്റ് ഇല്ലായിരുന്നു,പകരം മുട്ട് വരെ നീളുന്ന നിക്കര്‍ ആയിരുന്നു ,അതിനു അച്ഛനെ കളിയാക്കി വിളിച്ചിരുന്ന പേരാണ് നിക്കര്‍ അളിയന്‍ )വന്നിട്ടേ  നിന്നെ അഴിച്ചു വിട് എന്നു പറഞ്ഞു ,

പിന്നെ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു തളര്‍ന്ന എന്നെ എപ്പോഴോ അഴിച്ചു വിട്ട്.അന്ന് കുറെ

കരഞ്ഞെങ്കിലും ഇന്നത്‌ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ സന്തോഷം തോന്നുന്നു.

ഒരു പഴക്കുലയും ഞാനും ...

2009-11-18T14:44:00.002+05:30

jeevitha സാഹചര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം മാറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,

വീട്ടു സാധനങ്ങള്‍ ക്ക് ഒക്കെ എന്താ വില ,

ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ സാധാരണക്കാര്‍ എങ്ങനെ ജീവിക്കും ,

ഒരു മാസത്തെ ചെലവു കണക്കെടുത്താല്‍ കണ്ണ് തള്ളും,

വരവിനേക്കാള്‍ ചെലവാണ് ‌,വരുമാനം ഇല്ലാത്തവര്‍ എങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോകും .

ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടി മുട്ടിക്കാന്‍ ശ്രേമിക്കുന്നവരെ സമ്മതിക്കണം ,

കഴിഞ്ഞ മാസം രണ്ടു കിലോ ഓറഞ്ച് വാങ്ങി ,അറുപതു രൂപ യെ ആയുള്ളൂ,

ഇന്നലെ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കിലോ ക്ക് അറുപതു രൂപ ,എങ്ങനെ ഓറഞ്ച് തിന്നും ,

തിന്നാതിരിക്കുകയെ നിവര്‍ത്തി ഉള്ളു.

ഇന്നലെ ലൈബ്രറി -ല്‍ പോകുന്ന വഴി പാളയത്ത് ഒരു പെട്ടികടയില്‍

നല്ല ഭംഗി ഉള്ള വാഴപഴം ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു,

എന്ത് പഴമാണ് എന്നു ചോതിച്ചപ്പോള്‍ തായിലണ്ട് ല്‍ നിന്നുള്ള വാഴ പഴം എന്നു പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ ഒരു കിലോ പഴം വാങ്ങിച്ചു ,കിലോ ഇരുപത്തി അഞ്ചു രൂപ,

എന്ത് രുചി ഉള്ള പഴമായിരുന്നെന്നോ

,ഇവിടുത്തെ കപ്പ,റോബസ്റ്റ് ഇവ രണ്ടും കൂടി ചേര്‍ന്നാല്‍ ഉള്ള രുചി ,

ഇവിടെ ഒരു കിലോ കപ്പ ക്ക് മുപ്പത്തി അഞ്ചു രൂപ കൊടുക്കണം ,

അതിനെക്കാളും എന്ത് നല്ലതായിരുന്നു തയിലണ്ട് ലെ വാഴപഴം.അതൊന്നും കഴിക്കാന്‍ ആരും നമ്മളെ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ

ആസിയാന്‍ കരാറിനെതിരെ എല്ലാരും കൂടി കൊടി പിടിക്കുകയല്ലേ

പണ്ട് എന്‍റെ വീട്ടില്‍ എന്തുമാത്രം കൃഷി ഉണ്ടായിരുന്നു,ഇന്നും ഉണ്ട്

അന്ന് തൊടി നിറയെ വാഴ ആയിരുന്നു ,നേന്ത്രന്‍ ,കപ്പ ,മോറീസ്,പടറ്റി,അണ്ണാന്‍ ,

മലയണ്ണാന്‍ ,പാളയംകോടന്‍ ,രസകദളി.മൊന്തന്‍ അങ്ങനെ കുറെ പേരുകള്‍ ഉണ്ട് ....

വാഴ കുലകള്‍ പഴുക്കാന്‍ പാകം ആകുമ്പോള്‍ ,എല്ലാ കുലകളുടെയും പുറത്തു

ഉണങ്ങിയ വാഴ ഇല കൊണ്ട് കെട്ടി വെക്കും ,അണ്ണാനും,കിളിയും ഒന്നും

തിന്നതിരിക്കനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ,പക്ഷെ വാഴ കുല പഴുതെന്ന് കരുതി വെട്ടാന്‍

ചെല്ലുമ്പോള്‍ അതിലെ മുഴുത്ത പടലയിലെ പഴങ്ങള്‍ ഒന്നും കാണില്ലായിരുന്നു ,

കുറെ നാള് കാത്തിരുന്നു ,ആ പഴ കള്ളനെ അച്ഛന്‍ ഒരിക്കല്‍ പിടിച്ചു (അച്ഛന്‍ പോലീസ് ല്‍ ആയിരുന്നേ )

വേറാരും അല്ല എന്‍റെ മൂത്ത സഹോദരന്‍ തന്നെ ,

അവന്‍ കുല പഴുക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു നോക്കി നടക്കും,പഴുക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ,

ആദ്യത്തെ പടല വിരിഞ്ഞെടുത്തു കുഴിച്ചിടും ,

എന്നിട്ട് പഴുക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് അവന്‍ അതെടുത്ത് തിന്നും ,

അവന്റെ കള്ളത്തരം കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടും അവന്റെ ആ ശീലം മാറിയിരുന്നില്ല ,

ഇനി എന്‍റെ കാര്യം പറയാം

പണ്ട് ഞാന്‍ അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്നാണ് വളര്‍ന്നത്‌ എന്ന കാര്യം മുന്‍പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അവിടെ ആണ്

എല്ലാ അമ്മാവന്മാരും താമസിച്ചിരുന്നത്‌ ,ഒരിക്കല്‍ ഒരു അമ്മാവന്റെ ഭാര്യ ഗര്‍ഭിണി ആയി,ഗര്‍ഭിണി ആയി

ഏഴു മാസം കഴിയുമ്പോള്‍ ഒരു ചടങ്ങുണ്ട് ,(അഞ്ചാം മാസത്തിലും ചടങ്ങുണ്ട്).അങ്ങനെ മാമി (അമ്മായി)

യുടെ എഴാം മാസത്തെ പൊങ്കാല എന്ന ചടങ്ങ് എത്താറായി,ആ ചടങ്ങിനു പഴ കുല അത്യാവശമാണ്

.അതിനു വേണ്ടി വലിയൊരു പഴകുല മേടിച്ചു ചാക്കില്‍ കെട്ടി ഒരു മുറിയുടെ മൂലയില്‍ വെച്ചിരുന്നു ,ഞാന്‍

അന്ന് വളരെ കുട്ടിയാണ്,പെറ്റി കോട്ട് ഇട്ടു നടക്കുന്ന പ്രായം ,ഞാന്‍ എന്നും പള്ളികൂടം വിട്ട് വന്നിട്ടു

പിള്ളാരുടെ കൂടെ കളിയ്ക്കാന്‍ പോകും,പോകുമ്പോളൊക്കെ വീട്ടില്‍ നിന്നും എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയ

സാധനങ്ങള്‍ അടിച്ചു മാറ്റി പിള്ളേര്‍ക്ക് കൊടുത്തു വലിയ ജാട കാണിച്ചിരുന്നു .പഴ കുല വന്നപ്പോള്‍ ഇനി

അതാകാം കുറെ ദിവസത്തേക്ക് എന്നു കരുതി ,ആ ചാക്കില്‍ ആരും അറിയാതെ ഒരു ഹോള്‍ ഉണ്ടാക്കി

,എന്നിട്ട് അതില്‍ കൂടി എന്നും പഴങ്ങള്‍ ഉരിഞ്ഞു പെറ്റി കോട്ട് ന്റെ ഇടയില്‍ ഇട്ടു പിള്ളേര്‍ക്ക് കൊണ്ട്

കൊടുത്തിരുന്നു ,പാവം വീട്ടുകാര്‍ കുല അവിടിരുന്നു പഴുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന

സമാധാനത്തിലായിരുന്നു,അങ്ങനെ പൊങ്കാല എന്ന ചടങ്ങിന്റെ തലേ ദിവസം എത്തി ,
അന്നും ആരും

കാണാതെ പഴം എടുത്തു മുറ്റത്തേക്ക്‌ ചാടി ഇറങ്ങി ഒറ്റ ഓട്ടം,പക്ഷെ എന്‍റെ ഗ്രഹപിഴക്ക്‌ അന്ന് മാമി അത്

കണ്ടു പിടിച്ചു ,അപ്പഴേക്കും അപ്പുപ്പന്‍ ഓടി വന്നു ,എന്താ കാര്യം എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ,
മാമി പറഞ്ഞു

ഞാന്‍എന്തോ എടുത്തു കൊണ്ട് ഓടി പോയെന്ന് ,അപ്പുപ്പന്‍ എന്നെ വിസ്തരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,അടി കിട്ടും എന്നു

ഉറപ്പായപ്പോള്‍ ,പെറ്റി കോട്ട് നുള്ളിലെ പഴങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ നിലത്തെക്കിട്ടു,അപ്പുപ്പന്‍ എവിടുന്നടി ഈ പഴങ്ങള്‍

എന്നു ചോദിച്ചു അലറി ,ഞാന്‍ സത്യം പറഞ്ഞതും ,മാമി ആ വലിയ വയറും താങ്ങി പിടിച്ചു അയ്യോ എന്‍റെപൊങ്കാല എന്നു പറഞ്ഞു ഓടി ,എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു പൊങ്കാല എന്നാല്‍ ഇത്ര വലിയ സംഭവംആണെന്നും ,അതിനു പുതിയ കുല വേണമെന്നും ഒക്കെ ,അങ്ങനെ കുല വെച്ചിരുന്ന ചാക്ക് അഴിച്ചു നോക്കി അപ്പുപ്പനും,അമ്മാമ്മ യും ,മാമി യും അന്തം വിട്ട് കുന്തം വിഴുങ്ങി നിന്ന കാഴ്ച ,ഇപ്പോള്‍ ചിരി വരുന്നു ,
ആ കുല യില്‍ അവസാനത്തെ രണ്ടു പടല മാത്രമേ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു,ബാക്കി എന്‍റെ കൂട്ടുകാരും,ഞാനും കൂടി തിന്നു,പക്ഷെ അപ്പുപ്പന്‍ വിടുമോ എന്നെ ഒരുടത് പിടിച്ചിരുത്തി ആ കുലയില്‍ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന പഴങ്ങളെല്ലാം

കഴിപ്പിച്ചു.അന്നധ്യമായി വാഴ പഴത്തിനെ ഞാന്‍ വെറുത്തു

പക്ഷെ ഇന്ന് ആ കാലത്തിനെ കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ സങ്കടം വരുന്നു ,ഇനി ഒരിക്കലും തിരികെ കിട്ടാത്ത എന്‍റെ ബാല്യം

എന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ നിമിഷങ്ങള്‍ .......................

2009-11-17T15:13:00.002+05:30

ഇന്നലെ ലൈബ്രറി -ല്‍ പോയി രണ്ടു ബുക്ക്‌ എടുത്തു ,അവിടുന്ന് ബുക്ക്‌ എടുത്തിട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ബുക്കുകള്‍ സെക്യൂരിറ്റി യെ കാണിക്കണം,ഇന്നലെ ഞാന്‍ എടുത്തതില്‍ ഒന്ന് പമ്മന്റെ ഒരു ബുക്ക്‌ ആണ് പേര് വഷളന്‍
അത് വാങ്ങി നോക്കിയിട്ട് അയാള്‍ എന്നോട് ചോതിക്കുകയാണ് ഇതു ഭയങ്കര കോമഡി ആണ് അല്ലെ എന്നു ..
ഞാന്‍ എന്തോ അറിയില്ല,വായിച്ചിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞു
ഇവര്‍ക്കൊക്കെ എന്നതിന്റെ കേടാണോ എന്തോ.
പമ്മന്റെ ബുക്കുകളില്‍ കുറച്ചു മസാല കാണുമെന്നു എല്ലാര്ക്കും അറിയാം
അയാള് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ അങ്ങ് ചൂളി പോകും എന്നു
കഷ്ട്ടം
ഇപ്പോളത്തെ പെണ്ണുങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ ഉള്ളവരുടെ നേരംപോക്കൊന്നും നടക്കില്ല

2009-11-17T14:45:00.000+05:30

ചിരിക്കുന്ന വദനങ്ങള്‍ കണ്ടു മടുത്തു....
കരയുന്ന നയനങ്ങള്‍ ആണെനിക്ക്‌ പ്രിയം ,
എങ്കിലും ഞാന്‍ ചിരിക്കും.
പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ചുണ്ടില്‍ കാണുന്നു ഞാന്‍,
മൂര്‍ച്ച എറിയോരായുധം.
ഇരുളിന്റെ മാറില്‍,
നേര്‍ത്ത തണുപ്പിന്‍,
അലിങ്ങനത്തില്‍ ഉറങ്ങാന്‍ എനിക്കിഷ്ട്ടം.
പകലിന്റെ നെഞ്ചില്‍ ,
മുഖം മൂടി അനിഞ്ഞവരുടെ ലാസ്യ നൃത്തം .
പൂ പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന പൈതളിനെക്കള്‍-
മ്രിതപ്രായന്റെ മുക്കലും,മൂളലും,
അപ്പോളും ഞാന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു .
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തിരഞ്ഞു എന്നെ,
ബലമുള്ള കബികള്‍ക്ക് അകത്തു,
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു,
എനിക്ക് ഉടയാടകള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.
എന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ ശുദ്ര ജീവികള്‍ കൂട് വെച്ചു ,
എനിക്ക് വിശപ്പ്‌ ഇല്ലായിരുന്നു,
എനിക്ക് ദാഹമില്ലയിരുന്നു,
എനിക്ക് ബോധമില്ലായിരുന്നു,
എനിക്ക് ചിത്തഭ്രമം ആയിരുന്നു,
ഞാന്‍ ഒരു മനോരോഗി ആയിരുന്നു,
അപ്പോളും ഞാന്‍ ലോകത്തെ നോക്കി ചിരിച്ചിരുന്നു.
അര്‍ഥങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത -
പൊട്ടിച്ചിരി....................

2009-11-17T14:32:00.000+05:30

ഒരു പൂവ് വിരിയുന്നു ഒന്നുമറിയാതെ-
പുലരിതന്‍ മടി മാറില്‍.....
ഒരു പൂവ് കൊഴിയുന്നു -
ഒന്നും കാണുവാന്‍ വയ്യാതെ
സന്ധ്യതന്‍ ഇട നെഞ്ചില്‍
ജനനവും മരണവും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം .....
ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി,എന്തിനോ വേണ്ടി-
കാലചക്രം തിരിയുന്നു,
കൊഴിഞ്ഞ പൂവിന്‍ ആത്മ വിലാപം
മണ്ണില്‍ ചിതറി ഒഴുകുന്നു
ആരും കാണാതെ
കൂടെ ആരും ഇല്ലാതെ
എന്തിനാണ് പൂവേ ഈ വിലാപം
മൊട്ടായി ജനിച്ചു പൂവായി വിരിഞ്ഞ സുന്ദരി
ഇപ്പോള്‍
വാടികരിഞ്ഞ നിന്‍ ഇതളുകള്‍ നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പെടുന്നു
നിലനില്‍പ്പിന്‍ സാഹിത്യം ചമയ്ക്കുന്നു -
വിധി കോമരങ്ങള്‍

2009-11-11T14:40:00.001+05:30

വരികല്ലുകള്‍ ഇളകിയ കല്പടവില്‍,പച്ച നിറമുള്ള ജലാശയത്തെ നോക്കി ,ഓര്‍മ്മകളുടെ ചുഴികളില്‍ മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടതും ,ആ കല്പ്പടവിന്റെ തണുത്ത പ്രതലത്തില്‍ മാനത്ത് നോക്കി പകല്‍ വിരിഞ്ഞ നക്ഷത്ര പൂക്കളെ എന്നിയതും ,അവള്‍ക്കിഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നില്ല
അവള്‍ പുച്ഛത്തോടെ പുലമ്പി ഓ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ

തോട്ടു വരബത്തെ കൈതകാടിന്റെ ഇടയില്‍ കൂട് വെച്ചു മുട്ടയിട്ടു അതില്‍ അടയിരിക്കുന്ന കുള കാക്ക കളെ തന്റെ കുഞ്ഞിനു കാണിച്ചു കൊടുതപ്പോളും അവള്‍ പറഞ്ഞു, ഓ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ

എലികളും,മരപ്പട്ടിയും വിഹരിക്കുന്ന ആ തട്ടിന്‍ പുറത്തു ചിലന്തി വല കളോട് കുശലം പറഞ്ഞു ,പണ്ട് അമ്മ സന്ധ്യാദീപം കൊളുത്തിയിരുന്ന ആ ഓട്ടു വിളക്ക് കണ്ടെത്തി ,അടുക്കളയിലെ മാറാല കെട്ടിയ മൂലയില്‍ ഇരുന്ന കറുത്ത് തടിച്ച പഴയ ഭരണിയില്‍ നിന്നും കറുത്ത നിറമുള്ള,തേന്‍ ഇട്ടിട്ടു വീഴുന്ന വാളന്‍ പുളി കൊണ്ട് ,ആ കരി തിരിയുടെ പാടുകള്‍ തേച്ചു കളയാന്‍ ശ്രേമിച്ചപ്പോലും അവള്‍ പുലമ്പി, ഓ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ

തൊടിയിലെ മൂവാണ്ടന്‍ മാവില്‍ നിന്നും തോഴിഞ്ഞു വീണ കണ്ണി മാങ്ങകള്‍ മുണ്ടിന്റെ കോന്തലയില്‍ പെറുക്കി കൂട്ടി ഉമ്മറത്തിരുന്നു ഉപ്പും കൂട്ടി കഴിച്ചപ്പോലും കേട്ടു, ഓ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ

അമ്മയും അച്ഛനും ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണില്‍ ഒരു വസന്തത്തെ മൊത്തം കടമെടുത്തു കായ്ച്ചു നില്ലുന്ന ഗൌരി പത്രത്തെ പുണര്‍ന്നു നിന്നപ്പോളും അവള്‍ അലറി , ഓ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ

അവള്‍ക്കെല്ലാം നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ
എനിക്കോ
ഒരിക്കലും തിരികെ കിട്ടാത്ത എന്‍റെ ജീവിതവും

2009-11-11T14:23:00.002+05:30

ഇവിടെ

കാല്‍പ്പനികത ചിതലെടുക്കുന്നു
രുധിരം പുഴയായി ഒഴുകുന്നു
അലറി വിളിക്കുന്നു ഒരമ്മ
കെട്ടുപാടുകള്‍ വിട്ടു യാത്രയാകുന്നു-
ജീവന്‍,വിണ്ണിലെ സന്ധ്യ നക്ഷത്രമായി .
യുദ്ധം പിറക്കുന്നു
ജീവിതം തളരുന്നു
വിലാപങ്ങള്‍ ഉയരുന്നു
വിലാസ നൃത്തം ആടുന്നു
ചെകുത്താന്മാര്‍
ഭൂമി ഇന്നൊരു കല്‍ തുരുങ്ക്
ദൈവം പോലും കണ്ണ് പൊത്തുന്നു
നാളത്തെ പത്രങ്ങളിലെ ചൂട് വാര്‍ത്ത
ദൈവങ്ങളെല്ലാം ഹൃദയ സ്തംഭനം മൂലം മരണപെട്ടു
ഭൂമി ഇനി ചെകുത്താന് സ്വന്തം

2009-11-11T14:18:00.000+05:30

ചെറുപ്പത്തില്‍ തത്വ ചിന്തകള്‍ തലയില്‍ കയറി ,ആദര്‍ശത്തില്‍ കൂടി മാത്രമേ ജീവിക്കുകയുള്ള്,എന്നു കരുതി ജീവിതത്തെ വെല്ലു വിളിച്ചപ്പോള്‍ കരുതിയില്ല ,ഭ്രാന്ത്‌ എന്ന ലേബല്‍ ഒട്ടിച്ചു സമൂഹം അവളെയും ഇരുണ്ട ചട്ടകൂടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കും എന്ന്.

പെണ്ണായി പോയതോ എന്‍റെ തെറ്റ്

2009-11-11T14:12:00.000+05:30

അവള്‍ക്കു ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,ഇന്നലെ വരെ താന്‍ ചുരുണ്ടു മൂടി കിടന്നിടതെ തണുപ്പ് ഇന്നു തന്റെ കിടക്ക ക്ക് ഇല്ലന്നു അവള്‍ക്കു തോന്നി ,വരണ്ട മണല്‍ തരികള്‍ അവളുടെ ദേഹത്തില്‍ ഊര്‍ന്നു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,ചുറ്റും ഇരുളിന്റെ കാളിമ ,ഇന്നലെ വരെ ഇരുളിലാണ്‌ കിടന്നതെന്കിലും ദൂരെ ഒരു വെളിച്ച ത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു ,എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് ,എനിക്ക് അനന്ങുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ,ഇന്നലെ വരെ ഞാന്‍ എന്‍റെ കുഞ്ഞി കാലുകള്‍ കൊണ്ട് അമര്‍ത്തി ചവിട്ടിയിരുന്നു,അപ്പോളൊക്കെ കുളിരുല്ലൊരു സ്പര്‍ശം എന്നെ കടന്നു പോയിരുന്നു ,സ്നേഹത്തോടെ കൊഞ്ചി ഉള്ള ശകാരങ്ങള്‍ കേട്ടിരുന്നു ,ലോലമായ താരാട്ടു പാട്ടും കേട്ടിരുന്നു.ഇന്നു ഒന്നും കേള്‍ക്കുന്നില്ല ,എന്താണ് പറ്റിയത് ..........................

എന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ട്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു ,.കുഞ്ഞി കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു ഒരുപാടു കാഴ്ചകള്‍ കാണണം എന്നാശിച്ചു അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ കുറെ നാള്‍ ഞാന്‍ കിടന്നു .നേര്‍ത്ത സ്പര്‍ശം തോടൊപ്പം അമ്മയുടെ എങ്ങലടികളും ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നു ,കാരണം ഞാന്‍ പെണ്ണായി പോയതാണത്രെ ,ആരുടെ യോക്കെയോ സ്വരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പലപ്പോഴായി കേട്ടിരുന്നു "നീ വീണ്ടും പെണ്ണിനെ പെറ്റു കൂട്ടുകയണോ ? " അപ്പോഴെല്ലാം അമ്മ നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞിരുന്നു ,കൂടെ അമ്മയുടെ കൈകളിലെ ലോല സ്പര്‍ശവും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നു .അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ കിടന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് ചുറ്റും കടലായിരുന്നു ,അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ കടല്‍ ,ഇന്നു ആ കുളിര് ഇല്ല,വരണ്ട മണലിന്റെ ചൂടില്‍ എന്‍റെ ശരീരം പുകയുന്നു. .
,പുറത്തു അമ്മയുടെ നിലവിളിക്ക്‌ ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു കിടന്നു ,അപ്പോള്‍ , കൂടെ ഇനിയും പെണ്ണ് വേണ്ട എന്നൊരു പുരുഷ ശബ്തവും ,എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല .പിന്നെ അമ്മയുടെ നിലവിളിക്കൊപ്പം എന്‍റെ കുഞ്ഞിളം മേനിയും ഒന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു ,ഞാന്‍ കിടന്നിരുന്ന സുഘകരമായ ആ തണുപ്പ് നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു വന്നു ,പിന്നെ ആ തണുപ്പ് ഇല്ലാതെ ആയി ,ആ ഇരുളിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിലെ ശ്വാസത്തെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി ,പിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും ഉണരാത്ത ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു ,അമ്മയുടെ താരാട്ടു പാട്ടിന്റെ ഈരടികള്‍ ഇല്ലാതെ വരണ്ട മണലില്‍ ഞാന്‍ഒറ്റയ്ക്ക് ...............................................................]

2009-10-21T14:46:00.000+05:30

പണ്ട് ഞാന്‍ കുറെ ഏറെ എഴുതുമായിരുന്നു,അന്ന് എഴുതിയിരുന്ന വരികള്‍ക്ക് അര്‍ഥം ഉണ്ടായിരുന്നു,പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് എഴുതുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ,എന്‍റെ സര്‍ഗ്ഗശക്തി നശിച്ചത് പോലെ ,എനിക്ക് തനിയെ ഇരിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല,തനിയെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഒന്നും എഴുതുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല,എനിക്ക് അകാഗ്രത കിട്ടുന്നില്ല ,പണ്ട് എന്‍റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അക്ഷരങ്ങളായി കടലാസ്സില്‍ കോറിയിട്ടിരുന്നു ,അത് വായിച്ചു എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു ,""കൊള്ളാം ,നീ നന്നായി എഴുതുന്നുണ്ട്,നിന്റെ ഭാക്ഷ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല എന്ന് "",അവരെന്നെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞിരുന്നതാണ് എങ്കിലും,ഞാന്‍ അതില്‍ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു .ഇന്ന് കടലാസും പേനയും എന്നില്‍ ഒരു സ്വതീനവും ചെലുത്തുന്നില്ല ,പണ്ട് കടലാസിന്റെ വെളുത്ത പ്രതലം കാണുമ്പൊള്‍ എന്തോ ആര്‍ത്തി പോലെ ആയിരുന്നു ,അത് നിറയെ കുന്നു കുനെ ഉള്ള അക്ഷര്നങ്ങള്‍ കുന്നു കൂടുന്നത് വരെ എന്‍റെ വിരലുകള്‍ ചലിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുമായിരുന്നു ,എന്താണ് എനിക്ക് പറ്റിയത് .ഞാന്‍ എഴുതി കൂട്ടിയ കടലാസുകള്‍ സിമ്മേന്റ്റ്‌ ഇട്ട മുറ്റത്തിന്റെ ഏതോ കോണില്‍ കിടന്നു കത്തി ഒരു പിടി ചാമ്പലായി എന്നറിഞ്ഞപ്പോലാണോ എന്നിലെ ഞാന്‍ മരിച്ചത് ,അന്ന് മുതല്‍ ആകാം എന്‍റെ വിരലുകള്‍ ചലിക്കാതെ ആയതു,അന്ന് മുതല്‍ ആകാം എന്‍റെ മനസ് ചിന്തിക്കാതായത്.

പണ്ട് വെളുത്ത മേഘങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ആകാശത്തെയും ,നക്ഷത്രങ്ങളെയും കണ്ടാല്‍ എന്‍റെ മനസ് തുള്ളിചാടിയിരുന്നു,സന്ധ്യമയങ്ങുമ്പോള്‍ മാനത്ത് നിറയുന്ന കുങ്കുമ വര്‍ണത്തെ ഞാന്‍ ഇഷ്ട്ടപെട്ടിരുന്നു ,നിഴലിലെ രൂപങ്ങളെ ഞാന്‍ അറിയാന്‍ ശ്രേമിച്ചിരുന്നു ,മുറ്റത്ത്‌ വീണു ചിതറിയ മഴതുള്ളികളോട് കൂട്ടുകൂടിയിരുന്നു , നീര്കുമിളകളോട് പരിഭവിച്ചിരുന്നു ,പിന്നെ അതെല്ലാം അക്ഷരങ്ങള്‍ ആയി എന്‍റെ മുന്നിലുള്ള കടലാസ്സില്‍ പുനര്ജീവിച്ചിരുന്നു .

ഇന്ന് നഗരത്തിന്റെ തീഷ്ണ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ,വായുവില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഏറുമാടത്തിലേക്ക്‌ , കണ്ടാല്‍ മനസിലാകാത്ത മായ കാഴ്ച കളിലേക്ക് ഞാന്‍ പറിച്ചു നടപെട്ടിരിക്കുന്നു , ജീവിതം ഞാന്‍ അറിയാതെ പുകഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു ,ഒരു കൊണ്ക്രീട്ടു മരത്തില്‍ കെട്ടിയ ഏറുമാടത്തില്‍ ഞാന്‍ ബന്ധനസ്ഥ ആണ് ,എന്‍റെ അകവും , ഏറുമാടം ത്തിന്റെ പുറവും ഒരേ പോലെ വേകുന്നു,അപ്പോള്‍ എന്നില്‍ എന്താണ് പുതുതായി ഉണ്ടാകാന്‍ ,എന്‍റെ അക്ഷരങ്ങള്‍ വാടി പോയിരിക്കുന്നു ,എന്‍റെ മനസ് പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ,
എന്‍റെ അക്ഷരങ്ങളെ ,എന്‍റെ വാക്കുകളെ നിങ്ങള്‍ ഇനി എന്നാണ് എന്നിലേക്ക്‌ .......................
അര്‍ത്ഥമുള്ള വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് ജീവിതത്തിനു അര്‍ഥം കണ്ടെത്താന്‍ ഇനി എനിക്കാകുമോ ?
എന്‍റെ തൂലിക ഇനി ചലിക്കുമോ?
എന്താണ് കഥ ,എന്താണ് കവിത
ജീവിതമാണ്‌ കഥ ,നിരാശയാണ് കവിത
അല്ല ,സ്വപ്നമാണ് കഥ, മോഹമാണ് കവിത
അല്ല ശിദിലമായ ജീവിതമാണ്‌ കഥ
വ്യര്തമായ മോഹങ്ങളാണ് കവിത
പിന്നെന്തിനു ഞാന്‍ എഴുതണം ????????
അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഇനി ഞാന്‍ തൂലിക തൊടില്ല ........................

2009-10-21T14:08:00.000+05:30

ജീവിതം ,മായജാലക്കാരന്റെ കയ്യിലെ മാന്ത്രിക വടി പോലെയാണ് ,അത് ചുഴറ്റുമ്പോള്‍ രൂപങ്ങളും ഭാവങ്ങളും മാറുന്നത് പോലാണ്‌ ജീവിതവും .ദിനംപ്രതി സാഹചര്യങ്ങള്‍ മാറുന്നു ,കൂടെ ആള്‍ക്കാരും ,യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്നേത്തിനോന്നും ആരും വില കല്‍പ്പിക്കുന്നില്ല ,അവരവരുടെ ചിന്താഗതി ശെരിയാണ്‌ എന്ന് കരുതി മറ്റുള്ളവരെ പഴി പറയുന്നു .ചിലര്‍ അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി പുതിയ നിയമസംഹിത തന്നെ ഉണ്ടാക്കുന്നു,എന്നിട്ട് അത് മറ്റുള്ളവരുടെ തലയില്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍ സ്രെമിക്കുന്നു ,കാറ്റ് വരുമ്പോള്‍ കരിയിലയെ രക്ഷിക്കുന്ന മണ്ണാങ്കട്ട പോലാണ് പലരും പെരുമാറുന്നത് ,എന്തൊരു കെയര്‍ ,എന്തൊരു സ്നേഹം ,പക്ഷെ നമ്മുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ചെറിയൊരു പാളിച്ച വന്നാല്‍ ,അപ്പോള്‍ ആ സ്നേഹമൊക്കെ മറന്നു പൊരുതാന്‍ തയ്യാറാകുന്നു .ഈ മനുഷ്യര്‍ എന്താ ഇങ്ങനെ ,എങ്ങനെ പൊയ് മുഖം അണിയുന്നവരെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും ?

അല്ലങ്കില്‍ തന്നെ ബന്ധങ്ങല്‍ക്കൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ എന്ത് വിലയാണ് ?????????

അവരവരുടെ ന്തിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടി പോരാടുമ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞകാലവും ,സ്നേഹബന്ധങ്ങളും ഒക്കെ മറവിയില്‍ ആണ്ടു പോകുന്നു ,ഇവിടെ കാട്ടിലെ നിയമം നാട്ടിലും പ്രവര്തികമാക്കേണ്ടി വരുന്നു ,

തേക്കടി ബോട്ട് അപകടം അല്ലെങ്കില്‍ കെ.ടി .ഡി .സി യുടെ കാര്യപ്രാപ്തി ഇല്ലായ്മ

2009-10-05T12:56:00.003+05:30

പെരിയാറിന്റെ അനന്തതയില്‍ എവിടെയോ നാല്‍പ്പത്തി അഞ്ചു ജീവന്‍ പൊലിഞ്ഞു.ആര്‍ക്കൊക്കെയോ ആരൊക്കെയോ നഷ്ട്ടമായി .നഷ്ട്ടങ്ങളുടെ കണക്കു പുസ്തകത്തില്‍ വീണ്ടും പേജുകള്‍ കൂടുന്നു ,ആരാണ് ഉത്തരവാദി ?ഉഹാപോഹങ്ങള്‍ ,പലരും പലരീതിയില്‍ പലതരത്തില്‍ പലതും പറയുന്നു ,ഏതാണ്‌ സത്യം .കാട്ടു മൃഗങ്ങളെ കണ്ട സന്തോഷം കൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം വിധിയെ വിളിച്ചു വരുത്തിയ ,അകാലത്തില്‍ പൊലിഞ്ഞ ആ ജീവനുകാലോ? പ്രായോഗിക പരിന്ജനം കുറവായ ഡ്രൈവര്‍ ?അപകടം സംഭവിച്ചാല്‍ അകത്തിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് രക്ഷപെടുവാന്‍ ആകാത്ത വിധം ബോട്ട് നിര്‍മ്മിച്ച കമ്പനി ? ആരാണ് ??????????? മാധ്യമങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളുടെ പിറകെ പോകുമ്പോ,ചിലതൊക്കെ മാധ്യമങ്ങള്‍ കണ്ടില്ല എന്ന് നടിക്കുന്നു .പെരിയാറിന്റെ അഗാതതയില്‍ ഒരിറ്റു പ്രാണ വായുവിനായി പിടഞ്ഞു ,വെറും ദേഹമായി അവശേക്ഷിച്ച ആ ശവ ശരീരങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരവാദി കെ .ടി .ഡി .സി യുടെ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ അല്ലെ ? ഓരോ വകുപ്പിന്റെയും തലപ്പത്ത്‌ ഇരിക്കുന്നവര്‍ ഇങ്ങ് താഴെ എന്ത് നടക്കുന്നു എന്ന് അന്വേക്ഷിക്കുന്നില്ല ,അഞ്ചക്ക ശബളം,കാറ്‌,ബംഗ്ലാവ് ,പൊതു വേദികളില്‍ പ്രസംഗം ,പിന്നെന്തു വേണം,അപ്പോള്‍ കടമകളെ കുറിച്ച് മറക്കുന്നു ,ഇങ്ങു താഴെ തട്ടില്‍ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് തലപ്പത്ത്‌ ഇരിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും അറിയില്ല ,കെ ടി ഡി സി യിലെ എല്ലാ വരും അവരവരുടെ കടമകള്‍ യഥാവിധം ചെയ്തിരുന്നു എങ്കില്‍ ഈ അപകടം ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നില്ലേ? (വിധിയെ തടുക്കാന്‍ ആകില്ല എങ്ങിലും ) ഓരോ വകുപ്പിന്റെയും തലപ്പത്ത്‌ ഇരുന്നു സുഘസൌകര്യങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുമ്പോള്‍ ,തന്റെ കടമകളെ കുറിച്ച് കൂടി ബോധവാന്മാര്‍ ആകാന്‍ ഇവര്‍ക്ക് സ്രെമിച്ചു കൂടെ ? കുറച്ചു കൂടി പരിചയം ഉള്ള ഒരു ഡ്രൈവര്‍ ആയിരുന്നു എങ്കില്‍ ,അല്ലെങ്ങില്‍ കുറെ ലൈഫ് ജക്കത്റ്റ്‌ കള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ ,അല്ലെങ്കില്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ തക്ക വഴികള്‍ ആ ബോട്ട് നു ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ ,ഈ അപകടം ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു .ഇതെല്ലം കെ ടി ഡി സി യുടെ ചുമതല വഹിക്കുന്നവര്‍ ശ്രെദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ അല്ലെ ? വല്ലവന്റേം കീശയിലെ കാശ് കെ ടി ഡി സി യുടെ വായിലെ ദോശ എന്ന് കരുതരുതയിരുന്നു .ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടില്‍ ദൈവം പോലും ആ പാവങ്ങളെ തുണച്ചില്ല ,ഉറ്റവരെയും ഉടയവരെയും നഷ്ട്ടമായ പലരും ഒന്നുറക്കെ വിളിച്ചു കരയാന്‍ പോലുമാകാതെ നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച ,ഇവര്‍ക്കുവേണ്ടി കോടി പിടിക്കാനും,സമരം ചെയ്യാനും ആരും ഇല്ല ,കാരണം അവര്‍ ഇവിടത് കാര്‍ അല്ലല്ലോ ,ഇവിടെ ഉത്തരം പറയേണ്ട സര്‍ക്കാര്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അഞ്ചു ലക്ഷം എന്ന വാഗ്തനം കൊണ്ട് പ്രശ്നത്തിന്റെ തീവ്രത കുറച്ചു ,എന്ത് പോഴതരവും കാണിച്ചിട്ട് പവപെട്ടവന്റെ നികുതിപണം കൊണ്ട് നാണം മറക്കുന്ന നാണം കേട്ട സര്‍ക്കാര്‍ ,

കുറച്ചു നാള്‍ മുന്‍പ് തട്ടേ കാട്ടു ബോട്ട് അപകടം നടന്നപ്പോള്‍ ആ ബോട്ട് ന്റെ ഉടമയെ മാദ്ധ്യമങ്ങളും ,അധികാരികളും ചേര്‍ന്ന് കൊത്തിവലിച്ചു ,അയാള്‍ സ്വന്തം വയറ്റി പിഴപ്പിനായി ആണ് അന്ന് ബോട്ട് ഇറക്കിയതും,അയാളുടെ കഷ്ട്ട കാലത്തിനു അതില്‍ വെള്ളം കയറി ഇരുപത്തി ഒന്ന് പേര്‍ മരിക്കുകയും ചെയ്തു ,അന്ന് മാധ്യമങ്ങള്‍ അയാള്‍ ചെയ്ത തെറ്റിനെ കുറിച്ച് കൊട്ടി ഘോഷിച്ചു ,പക്ഷെ ഇന്നെന്തു പറ്റി?

ആരാണിവിടെ തെറ്റുകാരന്‍?

ആര്‍ക്കെതിരെ ആണ് നടപടികള്‍?

""അയ്യോ"" ഇത് സര്‍ക്കാര്‍ കാര്യം അല്ലെ ,തൊട്ടാല്‍ പൊള്ളും ,മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് മൌനം ....

ഈ നാട് നന്നാകില്ല ,ഇനി നന്നാകണമെങ്കില്‍ രാജഭരണം തിരികെ വരണം .അത് വെറും കിനാവ് മാത്രമല്ലെ!

നഷ്ട്ടപെട്ടവരുടെ നഷ്ട്ടങ്ങള്‍ വലുതാകാം,ഇനി ഒരിക്കലും തിരികെ ലഭിക്കാത്ത സന്തോഷങ്ങളുടെ നഷ്ട്ടം .ആരെയൊക്കെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും ,കുറ്റം കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടും ഇനി എന്ത് കാര്യം ,പക്ഷെ ഇനി എങ്കിലും സൂക്ഷിക്കാം ,നമ്മുടെ അനാസ്ഥ കൊണ്ട് ,ദൈവതിന്റെ സ്വന്തം നാടിനെ ആരും ഉള്ളുരുകി പ്രാകാതിരിക്കാന്‍,ആരുംവെറുക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ ,അന്യ നാട്ടുകാരന്റെ ജീവന്‍ ഈ മണ്ണില്‍ പൊലിയാതെ ഇരിക്കാന്‍ ,സകലതും നഷ്ട്ടമായ പലരെയും ദൈവം തളര്തതിരിക്കട്ടെ,ഇനി അങ്ങനെ മാത്രമല്ലെ പറയാന്‍ കഴിയു .പെരിയാറിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ മുങ്ങി മറഞ്ഞ ആത്മാക്കള്‍ക്ക് നിത്യ ശാന്തി ലഭിക്കട്ടെ ........

(എന്ത് വാര്‍ത്തയും മാസങ്ങളോളം കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങള്‍ ,തേക്കടി ദുരന്തത്തിന് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നില്ലേ എന്ന് സംശയം ,അന്യ ഭാക്ഷ ക്കരനല്ലേ മരിച്ചത് ,അതിനു മലയാളിക്ക് എന്താ അല്ലെ ,കൊടിപിടിക്കാന്‍ ആളുണ്ടങ്കില്‍ അല്ലെ പത്രധര്‍മ്മം ഉണരൂ ,ആരാന്റെ അമ്മക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചാല്‍ കാണാന്‍ നല്ല ചേല് .....കഷ്ട്ടം കഷ്ട്ടം ,

എന്‍റെ ഇഷ്ട്ട ഗാനങ്ങളില്‍

2009-09-26T13:06:00.005+05:30

1.ºßdÄ¢: çµZAÞJ ÖÌíÆ¢
  øºÈ: çÆÕÆÞØí
Ø¢·àÄ¢: ç¼ÞYØY
ÉÞ¿ßÏÄí: æ¼XØß, æµ.¼ß. ÎÞVçAÞØí

µKßMâÎÞÈ¢ µHá¢ ÈGá ¾ÞX çÈÞAßÏßøßçA
®æa ÎÈTßW èÄÎÃßæJKÜÞÏß
ÉáWµÞX Èà ÕKâ...
                                           (µKßMâÎÞÈ¢...)
æÕG¢ µßÝAáæÉÞGáµáJß µÞLß ÉøKâ
µÞÃÞJ ÄàøBZ çÄ¿ß È¿KçMÞZ
ÎâµÞÈáøÞ·¢ µÅ ÉùEâ
ÕÞÈÕá¢ çÎ¸Õá¢ çÉÞæÜ
³{Õá¢ ÄàøÕá¢ çÉÞæÜ
¼z¢ ¨ ²øá ¼z¢ ²KÞÏí çºøÞX Èà ÕKâ
                                             (µKßMâÎÞÈ¢...)
ÉìVÃÎß ÄßCZ ÕKá æÄ{ßEá øÞÕáÎáÃVKâ
ÈßX ÎãÆáØíçÎø ÕàºßÏßÜÞùÞ¿ß
®ˆÞ¢ ÎùKçMÞZ Èà æºÞˆß
ÎÜøá¢ ÎÇáÕá¢ çÉÞæÜ µá{ßøá¢ ÎEá¢ çÉÞæÜ
¼z¢ ¨æÏÞøá ¼z¢ ²KÞÏí çºøÞX Èà ÕKâ
                                             (µKßMâÎÞÈ¢...)

കുഞ്ഞ്

2009-09-25T15:12:00.001+05:30

അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിലെ നേര്‍ത്ത ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും ,ആ കുളിരില്‍ നിന്നും ഒരു കുഞ്ഞു ഈ ഭൂമി യിലേക്ക് ആദ്യമായി വരുമ്പോള്‍,എന്താകും അതിന്റെ മനസ്സില്‍ ,അതിനു അപ്പോള്‍ ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവ് കാണുമോ?

അറിയില്ല ,ഈ ലോകത്തെ ചൂടും,തണുപ്പും,അവനു അസഹനീയമാണ് ,അവന്‍ /അവള്‍ തന്റെ കുഞ്ഞി കയ്യുകളും ,കാലുകളും ഇളക്കി അല്ഫുതത്തോടെ പര പര എന്ന് നോക്കുന്നു ,അമ്മിഞ്ഞപാലിന്റെ മണം കിട്ടുന്നിടതെക്ക് അവന്‍ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട് വരുന്നു ,പിന്നെ ആ മണ ത്തെയും ,അതിനോട് ചേര്‍ന്ന ചൂടിനേയും അവന്‍ ഇഷ്ട്ടപെടാന്‍ തുടങ്ങും , അവനു വിശക്കുമ്പോള്‍ അവനെ ചേര്‍ത്ത് അണക്കുന്നത് അവന്റെ ആരോ ആണെന്ന് അവന്‍ മനസിലാക്കുന്നു,പിന്നെ ആ സ്നേഹത്തെ അമ്മ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ ആരെക്കൊയോ അവനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.എന്ത് സുഖംയിരിക്കും അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ ചുരുണ്ടു മൂടി കിടക്കാന്‍ അല്ലെ ?

ഒന്നിനെ കുറിച്ചും അറിയണ്ട ,ഒരു വിഷമവും ഇല്ലാ ,ചുമ്മാ ഉറക്കം തന്നെ ഉറക്കം ,ഒരിക്കല്‍ കൂടി ജനിക്കാന്‍ തോന്നുന്നു ,എന്നാല്‍ ഈ മക്കള്‍ അറിയുന്നുണ്ടോ ,അമ്മ അവനെ എന്തുമാത്രം കഷ്ട്ടപെട്ടാണ് ഒന്‍പതു മാസം കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് എന്ന് ,പിന്നെ അവന്റെ മുഖം ഒന്ന് കാണാനായി ആ അമ്മ എന്ത് മാത്രം വേദന സഹിക്കുന്നു ,ഈ മക്കള്‍ക്ക്‌ ഒന്നും അറിയണ്ടല്ലോ (ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പടെ ഉള്ള മക്കള്‍ ).പണ്ടൊക്കെ പ്രസവമൊക്കെ വളരെ എളുപ്പം കഴിയും,ഇപ്പോള്‍ ഗര്‍ഭിണി ആകുന്ന മുതല്‍ ചികിത്സ യാണ് ,പിന്നെ റസ്റ്റ്‌ .

പ്രസവിക്കുന്നത് വരെയും റസ്റ്റ്‌ .പണ്ടുള്ളവര്‍ എങ്ങനെയാ ഇത്രയും കുട്ടികളെ ഒക്കെ പ്രസവിച്ചിരുന്നത്,അവരൊക്കെ ഗര്‍ഭകാലത്ത് എന്ത് മാത്രം ജോലികള്‍ ചെയ്തിരുന്നു .കാലം പോയ പോക്കെ !!!!!!!!!!!!!!!!!൧

എന്ത് ചെയ്യാം .....................

പാവം സ്ത്രീ കള്‍,എന്തൊക്കെ സഹിക്കണം ,ഇതില്‍ കുറെ കഷ്ട്ടപാട് ആണുങ്ങള്‍ക്കും കൊടുക്കണമായിരുന്നു .

പാവം അവ്വ ,വിശപ്പ്‌ കൊണ്ടാകും അന്ന് ആ ആപ്പിള്‍ പറിച്ചു കഴിച്ചത് ,അതിനു ഇത്രയും ഒക്കെ ദൈവം കൊടുക്കണമായിരുന്നോ?

എന്തൊക്കെ സഹിച്ചാലും ,കുഞ്ഞുവാവയുടെ മുഖം കാണുമ്പൊള്‍ എല്ലാ വേദന യും അമ്മമാര്‍ മറക്കും ,

ഇതിനൊക്കെ ഒരു മറുപുറം ഉണ്ട് ,ഉപേക്ഷിക്കാനായി പ്രസവിക്കുന്നവര്‍ ,ഒരു നിമിഷത്തെ സുഖം ത്തിനു വേണ്ടി ,ഒരു കുഞ്ഞിനു ജീവന്‍ കൊടുക്കുന്നു ,പിന്നതിനെ വേണ്ടാതെ പ്രസവിച്ചു എവിടെയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു .എന്തായാലും അമ്മതൊട്ടില്‍ വന്ന ശേക്ഷം ,കുഞ്ഞുങ്ങളെ പട്ടിയും ,പൂച്ചയും കടിച്ചു വലിക്കുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ ഒന്നും കേള്‍ക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല.എന്തിനാണ് കളയുവാന്‍ വേണ്ടി ഒരു കുഞ്ഞിനെ ജനിപ്പിക്കുന്നത്,ഈ ലോകത്തിന്റെ ശാപവാക്കുകള്‍ മൊത്തം ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ഒരു അനാഥ കുട്ടി കൂടി ,ശാസ്ത്രം ഇത്രയും വളര്‍ന്നിട്ടും നാട്ടിലെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മനസിന്‌ വളര്‍ച്ച ഇല്ലാതെ പോകുന്നു,എന്തൊരു കഷ്ട്ടമാണ് ,നിങ്ങള്ക്ക് വളര്‍ത്താന്‍ താല്‍പ്പര്യം ഇല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒന്നിനെ സൃഷ്ട്ടിക്കാതെ ഇരിക്ക് ,

എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു ഫാമിലി ,ഒരു കുട്ടിയെ ദത്ത് എടുത്തിട്ടുണ്ട് ,അതിനിപ്പോ എട്ടു വയസായി ,എല്ലാരും അതിനെ വേറൊരു കണ്ണില്‍ ആണ് കാണുന്നത് ,അതെ കുടുബത്തിലെ മറ്റു കുട്ടികള്‍ ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ കുട്ടിക്ക് കൊടുക്കില്ല ,അത് നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നാല്‍ ചോതിക്കും ,നിനക്ക് വേണോ എന്ന് ,പാവം കുട്ടി അത് വേണ്ട എന്ന് പറയും ,പിള്ളാര്‌ എല്ലാം കൂടി കളിക്കുമ്പോള്‍ ഏതെങ്ങിലും ഒന്ന് മറിഞ്ഞു വീണാല്‍ ഉടനെ കുറ്റം ഈ കുട്ടിയുടെ തലയില്‍ വെക്കും,നീയാണ് പിള്ളേരെ കരയിക്കുന്നത്‌ എന്നൊക്കെ പറയും ,എന്ത് കഷ്ട്ടമാണ് , വേറൊരു ഫാമിലി ഉണ്ട് ,അവരും ഇതുപോലെ അടോപ്റ്റ്‌ ചെയ്തതാണ്,ആ കുട്ടി ഇപ്പോള്‍ നല്ലൊരു സുന്ദരി കുട്ടി ആയി ,എഞ്ചിനീയറിംഗ് നു പഠിക്കുന്നു ,ആ ഫാമിലി ആ കൊച്ചു പറയുന്നത് പോലെ ജീവിക്കുന്നു ,അത്രെക്കു സ്നേഹമാണ് അതിനോട് .അങ്ങനെ ഒക്കെ ആണ് മനുഷ്യരുടെ കാര്യങ്ങള്‍...

പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കാട് കയറി ,എന്താ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്,ഇപ്പോള്‍ എന്താ പറയുന്നത് .....ബാക്കി പിന്നെ പറയാം ........

???????????????

2009-09-19T12:50:00.010+05:30

കാറ് മൂടിയ മാനം പോലെ മനസും , എന്താണെന്നു അറിയില്ല ,മനസിനകത്ത് അകെ ഒരു

തിരയിളക്കം,അല്ലെങ്കില്‍ വലിയൊരു നൊമ്പരം അലട്ടുന്നത് പോലെ ,ഒരുപാടു ചിന്തിച്ചു എന്താണ് കാര്യം ,മറുപടി കിട്ടിയില്ല ,ചിലപ്പോള്‍ മനുഷ്യ മനസ് അങ്ങനെ ആണ് ,ഒരുപാട് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുമ്പോള്‍ അസ്വസ്തമാകും ,അതാകും കാരണം ,മഞ്ഞുകട്ടകള്‍ക്ക് മീതെ കൂടി നടക്കുന്നതും ,വെള്ളി മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ പറക്കുന്നതും ഒക്കെ ,എന്തോ ഒരു ഓര്‍മയായി മനസിനെ മഥിക്കുന്നു.ജീവിത പ്രയാണത്തില്‍ ,മുന്നോട്ടു ലക്ഷ്യത്തിന്റെ വഴികള്‍ ഒന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ടാകും ,എന്നും ഒരേ അവസ്ഥകള്‍ ,നേരം വെളുക്കുന്നു ,ഇരുട്ടുന്നു,പിന്നേം വെളുക്കുന്നു ,ഘടിഘാരത്തിന്റെ സൂചി യെ പോലെ ഒരേ ദിശയില്‍ ഒരേ കറക്കം ,ഓടി തളരുമ്പോള്‍ മുന്‍വിധികള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഒരിക്കല്‍ നിന്നേക്കാം ,എങ്കിലും വെറുതെ ഓടിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കണ്ടേ ,പരിഭവം ഇല്ലാതെ,പരാതി ഇല്ലാതെ ,എല്ലാം വിധി ക്ക് വിട്ടു കയ്യും കെട്ടി നിന്നാല്‍ ജീവിതം ആകുമോ? ആകുമായിരിക്കും അല്ലെ ,ആര്‍ക്കും തിരുത്താന്‍ പറ്റാത്ത ഒന്നാണല്ലോ വിധി ,സമയവും ,സന്ദര്ഫവും,ലൊക്കേഷന്‍ നും മാറ്റം ,എന്നാല്‍ വിധി!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! അതിനു മുന്നില്‍ കീഴടങ്ങുക തന്നെ ,കൊതിച്ചത് കൊണ്ടായില്ല ,വിധിച്ചതെ കിട്ടു .
oru kuravum തോന്നുന്നില്ല,എല്ലാം മികച്ചത് ,എന്നിട്ടും മനസിന്‌ എന്താണ് പറ്റിയത് ,മനസ് വളരെ ലോലമാണ് ,അതാണല്ലോ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ മാനസിക രോഗം വരുന്നത് ,പെരുമഴ പോലെ ,മനസിലെ നൊമ്പരങ്ങളെ ഒഴുക്കി കളയാം എന്ന് കരുതി,പൊട്ടി കരഞ്ഞു ,എന്നിട്ടും എന്തോ മനസിനകത്ത് ആ വേദനകള്‍ വേദനകള്‍ ആയി തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു ,ആരോ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ചങ്ങലയില്‍ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ പോലെ , കൊടുക്കുന്ന സ്നേഹം തിരികെ ലഭിക്കുന്നില്ലേ ? കരുതല്‍ കിട്ടുന്നില്ലേ ? തിരികെ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല ,തിരികെ കിട്ടണം എന്ന് നിയമമില്ല,വെറും പറച്ചില്‍ മാത്രം ,നാളെ യുടെ കരങ്ങള്‍ ഇന്നേ പ്രഹരം തുടങ്ങിയത് ആകാം ...................
എന്തായാലും ജീവിച്ചല്ലേ പറ്റു,ജീവിക്കുന്നു,വളരെ സ്നേഹത്തോടെ,വിശ്വാസത്തോടെ ,കരുതലോടെ ,പക്ഷെ നാളെ .............................?????????????????????????

എന്റെ ഗ്രാമം (കവിത)

2009-09-16T12:03:00.005+05:30

ഇതു അതിനടുത്ത വര്ഷം ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടിയ കവിത

വിഷയം ഗ്രാമം

ജീവിതമെനിക്ക് നൊമ്പരമെകുംപോള്‍

ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാനിന്നുമാ ബാല്യത്തെ

ഒരു അമ്പല പ്രാവായി എന്‍ ഗ്രാമത്തിന്‍

നെറുക യിലൂടെ പറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ !

അരയാലിന്‍ ചുവടും,ആമ്പല്‍ കുളവും -

ഇന്നത്തെ എന്‍ ഏകാന്തതയില്‍ ഓര്‍മ്മകളായി തുടിക്കുമ്പോള്‍ ,

എന്‍ ഗ്രാമമേ നീ തന്നെ എന്‍ പ്രിയ സഖി .

തുള്ളി കളിക്കുന്ന പാവാടപ്രായത്തില്‍

ഞാന്‍ നിന്‍ മാറിലൂടോടി കളിച്ച നാള്‍ -

നിന്നിലൂടെ തുള്ളിയോഴുകിയ പുഴതന്‍ തീരത്ത്

വെള്ളാരം കല്ലുകള്‍ പെറുക്കി കൂട്ടി അന്ന് -

കണ്ണാരം പൊത്തി കളിച്ച എന്‍ ബാല്യം .

വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കലെത്തുന്ന മാവേലി മന്നനെ വരവേല്‍ക്കാന്‍

മഞ്ഞ അരളി പൂക്കള്‍ തേടി ഞാന്‍

വീടുകള്‍ തോറും പാറി നടന്നു

ഓണവിരുന്നുമായി ഓടിയെത്തിയ ചിങ്ങത്തിന്‍ മുറ്റത്ത്‌ ഞാന്‍

തുള്ളികളിച്ച നാള്‍

എന്‍ ഗ്രാമമേ ,ഇതെല്ലം നീ എനിക്കേകിയ സമ്മാനമല്ലേ

ഊഞ്ഞാല്‍ പാട്ടും ,കുമ്മിയടിയും ,പുലിക്കളിയും എന്നുമെന്‍

ഓര്‍മ്മതന്‍ കൂമ്പാരത്തില്‍ ഒന്നാമതെത്തുന്നു .

മുത്തച്ഛന്‍ ഒത്തു ഞാന്‍ പൂവിരുക്കാനായി -

അമ്പലകുള പടവുകള്‍ ചാടിയിരങ്ങവേ,

ദൈവത്തിന്‍ പൂവിരുക്കല്ലേ കുട്ടി...

എന്നോതിയ നന്ങേമ വല്യമ്മയും,

എല്ലാം നിന്‍ സമ്മാനം ,
എനിക്ക് നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞ അദ്യെതെ നേട്ടങ്ങള്‍.

ഇന്നെന്‍ സങ്കല്‍പ്പ ലോകത്തില്‍,

ഒന്നുമില്ലാശിക്കാന്‍ എനിക്കെങ്കിലും,

നിന്നിലെ സൌന്ദര്യം-

ജീവിതമെന്നത്‌ സുന്ധരമാണെന്നു

എന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുന്നു .

എന്‍ ഗ്രാമമേ നീ തന്നെ സൌന്ദര്യം ,നീ തന്നെ സത്യവും

ഇന്നു

എവിടെ നഷ്ട്ടമായി നിനക്കു നിന്‍ ശാലീനത ,

നിനക്കു നിന്‍ ജീവിതം

നമുക്കു രണ്ടാള്‍ക്കും അറിയില്ല ,എവിടെയാണ്

നമ്മുടെ ജീവിതം നമുക്കു കൈമോശം വന്നതെന്ന് .......................

സ്വപ്നത്തിലൂടെ (കവിത)

2009-09-16T11:27:00.004+05:30

കഴകൂട്ടം വിമന്‍സ് ഐ ടി ഐ -ല്‍ സര്‍വേയര്‍ കോഴ്സ് നു പഠിക്കുമ്പോള്‍ ,അവിടെ രണ്ടു വര്ഷവും കവിതയ്ക്ക് ഒന്നാം സമ്മാനം എനിക്കായിരുന്നു ,എന്തിനാണ് അവര്‍ ഈ പൊട്ട കവിതയ്ക്ക് ഒന്നാം സമ്മാനം തന്നതെന്ന് മനസിലാകുന്നില്ല ,ഞാന്‍ മാത്രമെ മത്സരിക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ മനസിലാക്കാമായിരുന്നു ,എന്താണ് ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടിയത് എന്ന് ,പക്ഷെ മുപ്പതോളം കുട്ടികള്‍ ആ മത്സരത്തിനു ഉണ്ടായിരുന്നു ,കഥ രചനക്ക് രണ്ടാം സമ്മാനം കിട്ടി,പക്ഷെ കഥ എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും നഷ്ട്ടായി ,എന്തായാലും ഞാന്‍ ആ രണ്ടു കവിതകള്‍ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു .

അന്ന് തന്ന വിഷയം സ്വപ്നം ആയിരുന്നു ,അതിന് ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ കുത്തി കുറിച്ചു

പാതിയുറക്കത്തില്‍ എന്നെ തഴുകിയ

കാറ്റിന്‍ കരങ്ങള്‍ക്ക് എന്തിത്ര കുളിര്‍മ്മ

പതിയെ ഉണര്‍ന്നു ഞാന്‍

എന്‍ സ്വപ്ന യാത്ര യില്‍ നിന്നേകയായി

ഓര്‍ക്കുവാന്‍ സ്രെമിച്ചു ഞാന്‍ സഞ്ചരിചോരി-

പാതയില്‍ ആയിരം പൂക്കള്‍ വിതറിയത് ആരെന്ന്

പിന്നൊരു ഞെട്ടലോടെ ഞാനറിഞ്ഞു എന്‍ -

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എല്ലാം നിന്നെ കുറിച്ചായിരുന്നു എന്ന് .

ഏകാകിനിയാം എന്‍ കിനാക്കളില്‍ എന്നും നീയും -

നിന്‍ ചിരി മുത്തുകളും മാത്രം ,

പാതി ഉറക്കത്തിലും എന്‍ ചിത്തത്തില്‍

വസന്തം കെട്ടിയൊരു ഉണ്ഞാല്‍ ല്‍

ആടികളിക്കുന്നു നിന്‍ രൂപം,

നീയെന്‍ കിനാവിന്‍ കലിതൊട്ടിലില് എപ്പോഴോ -

ഞാനറിയാതെ പിറവിയെടുത്തു .

തുമ്പി യും പറവകളും പാറി കളിക്കുമെന്‍ -

കളിവീടിന്‍ മുറ്റത്ത്‌ ഒരായിരം പൂക്കള്‍ അന്ന് വിരിഞ്ഞു .

അതിന്‍ സൌരഭ്യം നുകര്‍ന്ന് നാം ഇരുവരും -

ഏതോ ജീവിത വീഥിയില്‍ കാത്തിരുന്നു .

ജീവിതതിനര്‍ത്ഥം ഉണ്ടെന്നു എന്നെ പഠിപ്പിച്ച എന്‍ ജീവനാഥ

സ്വപ്നത്തിന്‍ പൂന്തോപ്പില്‍ നീ തിരഞ്ഞത് എന്നെ യല്ലോ

നിനക്കെന്നെ കാണുവാന്‍ ഇനിയുമൊരു കണ്ണ് കൂടെ വേണോ?

ജീവിതത്തിന്‍ നൊമ്പര പാടുകള്‍ ഏറ്റു ഞാന്‍

എത്ര കാതം തനിയെ നടന്നെന്നോ !

ഒന്നു നീ പിറക്കുമോ എന്‍ സ്വപ്നത്തിന്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിന്നും ,

നിന്നെ താലോലിക്കാന്‍ എന്‍ കരങ്ങള്‍ ജന്മങ്ങളായി വ്രതമിരിപ്പു,

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഏറെ ഞാന്‍ കണ്ടു മറന്നു-

നീയാകും സ്വപ്നമെനിക്ക് പുതുമ യെകുന്നു .

എന്‍ കിനാക്കള്‍ക്ക് ജീവനുണ്ടായത് ,

നീയതിന്‍ കാന്‍വാസില്‍ വര്‍ണ്ണം ആയപ്പോള്‍,

ഉറക്കമുണര്‍ന്നു ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിയപ്പോള്‍ -

നീയെങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞിരിന്നു

എന്‍ സ്വപ്നങ്ങല്‍ക്കൊന്നിനും ജീവിതമില്ലയിരുന്നു .

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് അര്ത്ഥം ചികയുന്ന ഞാനോ വെറും മടയി .

ഇവരും ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്‍

2009-09-14T13:42:00.005+05:30

ഇന്നലെ മനസ് വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയില്‍ ആയിരുന്നു ,കാരണം ഞാന്‍ ഓമനിച്ചു വളര്‍ത്തിയ പട്ടികളില്‍ ഒന്നു ചത്തു പോയി , തലേ ദിവസം വരെ കണ്മുന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടു , പെട്ടെന്ന് ഇനി അങ്ങനൊന്ന് ഉണ്ടാകില്ല എന്ന അവസ്ഥ ഒരിക്കലും സഹിക്കാന്‍ കഴിയില്ല ,പ്രിയപെട്ടതിന്റെ വേര്‍പാട്‌ ,അതാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വേദന എന്ന് തോന്നുന്നു . എനിക്ക് രണ്ടു പട്ടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു .ഒന്നു കല്ലു ,മറ്റേതു മിന്നു .മിന്നു ആണ് ഇന്നലെ ചത്തു പോയത് ,ജീവനോടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ആണ് ഞാന്‍ പോയത് .അഞ്ചു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അത് ചത്തു കിടക്കുന്നതാണ് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് ,നല്ല പട്ടി ആയിരുന്നു ,പെണ്ണാണ്‌ എങ്കിലും നല്ല ഉശിരുള്ള പട്ടി ആയിരുന്നു ,കല്ലുവിനെ അവള്ക്ക് പേടി ആയിരുന്നു ,കല്ലു ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടേ അവള്‍ കഴിക്കു ,എല്ലാം കല്ലുവിനായി അവള്‍ മാറ്റി വെച്ചു ,ഞങ്ങള്‍ വരാന്‍ അര മണിക്കൂര്‍ താമസിച്ചാല്‍ പോലും ഗേറ്റ് നു അടുത്ത് വന്നു ഞങ്ങളെ കാത്തു കിടക്കും ,ഞങ്ങളെ കാണുമ്പൊള്‍ പിന്നെ ചാട്ടവും ,ഓട്ടവും,ദേഹത്ത് കയറലും ഒക്കെ ആണ് .അവള്‍ടെ അസുഖം എന്താണെന്നു മനസിലാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല,അവള്‍ കുറെ ദിവസമായി ആഹാരം കഴിക്കുന്നുണ്ടയിരുന്നില്ല ,പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ അത് ശ്രെദിക്കാതെ പോയി ,അന്നേ ഡോക്ടര്‍ നെ കാണിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ അവള്‍ രക്ഷ പ്രപിചേനെ.അവളുടെ വിയോഗം എന്നെ ഒരുപാടു വിഷമിപ്പിച്ചു ,എന്താ മിന്നു സുഘമില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ആ കിടപ്പില്‍ കിടന്നു കൊണ്ടു അവള്‍ ഒരു ശബ്തം ഉണ്ടാക്കി ,പാവം അവള്‍ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം ആ ശബ്തതിലൂടെ അറിയിക്കുക ആയിരുന്നു,എന്തായാലും മിന്നു ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയി .കല്ലുവിനു ഇന്നലെ ആകെ വിഷമം ആയിരുന്നു ,മിന്നുവിനെ കുഴിച്ചിട്ട സ്ഥലത്തു പോയി കിടക്കുന്നത് കണ്ടു,പാവം അതുങ്ങള്‍ക്ക് മിണ്ടാന്‍ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടു വിഷമം പുറത്തു പറയുന്നില്ല .
മനുഷ്യരെ snehikkunnathinekkal പട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് എന്റെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ പഠിച്ചു .
...................................................................................................................................................................

രണ്ടാഴ്ച മുന്പ് ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞു വീട്ടില്‍ വന്നു കയറി ,ആരോ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുന്നില്‍ മൂന്നു പൂച്ച കുട്ടികളെ കൊണ്ടിട്ടിട്ട് പോയി ,അതില്‍ രണ്ടെണ്ണം വണ്ടി കയറി ചത്തു ,പിന്നൊരെണ്ണം എങ്ങനെയോ രക്ഷപെട്ടു ,ഒരു ദിവസം ഞങ്ങള്‍ വൈകിട്ട് ഓഫീസ്-ല നിന്നും ചെന്നു വണ്ടി നിര്ത്തി യപ്പോള്‍ ഒരു പൂച്ച വിളിക്കുന്ന സൌണ്ട് ,ഞങ്ങളുടെ ഗേറ്റ് നു മുന്നില്‍ കുറെ സ്ലാബ്‌ അടുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്,അതിന് ഇടക്ക് നിന്നാണ് സൌണ്ട് ,നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു പൂച്ചകുഞ്ഞു തല പൊക്കി നോക്കുന്നു ,എന്നേം അച്ചായനേം കണ്ടപ്പോള്‍ വിളിയോട് വിളി ,എന്നിട്ട് ഓടി വന്നു അച്ചായന്റെ കാലില്‍ കൂടി വലിഞ്ഞു കയറി ,അച്ചായന് ഇതില്‍ പരം വേറൊന്നും വേണ്ട,അതിനെ രക്ഷിക്കു എന്ന് പറഞ്ഞാണ്‌ അത് കാലില്‍ പിടിച്ചത് എന്നാ അച്ചായന്‍ പറയുന്നതു ,അച്ചായന്‍ അതിനെ എടുത്തു പാലൊക്കെ കൊടുത്തു ഉഷാറാക്കി ,ഇനി ഒരു ജീവികളെയും വളര്തണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ അതിനെ വീണ്ടും റോഡ്-ല്‍ കൊണ്ടു ആക്കി ,കുറെ കഴിഞ്ഞു മനസ് അനുവദിക്കുന്നില്ല ,അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ,പിന്നെ പോയി എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നു .ഇപ്പോള്‍ നല്ല സുന്ദരി കുട്ടി ആയിട്ട് വീട്ടിലൊക്കെ ഓടികളിച്ചു വളരുന്നു ,കല്ലു വിന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടാതിരുന്നാല്‍ ഭാഗ്യം ,കല്ലുവിനു ഒരു ജീവികളെയും ഇഷ്ട്ടമല്ല ,വീട്ടില്‍ വളര്‍ത്തിയ അണ്ണാന്‍,മരപട്ടി.ഗിനി പിഗ് എല്ലതിനേം കടിച്ചു കൊന്നു ,പൂച്ചയെ വെറുതെ വിട്ടാല്‍ മതിയാരുന്നു ,പൂച്ചയെ ഞാന്‍ മ്യാവു മ്യാവു എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് ,ചക്കി എന്ന് പേരിടണമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു .
..................................................................................................................................................................

അവിട്ടത്തിന്റെ അന്ന് അച്ചായനോട് കുറെ സോപ്പ് ഒക്കെ പതപ്പിച്ചപ്പോള്‍ എന്നെ ക്ഷേത്രം ത്തില്‍ കൊണ്ടു പോയി .തിരികെ വരുന്ന വഴി പൂജപ്പുരയില്‍ രണ്ടു പയ്യന്മാര്‍ ഒരു കവര്‍ പാലൊക്കെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു നില്ക്കുന്ന കണ്ടു ,സംഗതി എന്താണെന്നു അറിയാന്‍ വണ്ടി നിര്ത്തി,അച്ചായന്‍ കാര്യം അന്വേഷിക്കാന്‍ പോയി,തിരികെ വന്നപ്പോള്‍ കയ്യില്‍ ഒരു പട്ടികുട്ടി ,ആരോ നാലു പെണ്പട്ടി കുട്ടി കളെ മഴയത്ത് കൊണ്ടു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു ,ആ പയ്യന്മാര്‍ അതുങ്ങളെ ഒരു പേപ്പര്‍ ല്‍ എടുത്തു കിടത്തി ,എവിടുന്നോ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രം ഒക്കെ മേടിച്ചു ,അതില്‍ പാല് ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു ,എന്ത് നല്ല പയ്യന്മാര്‍ ,തിരുവനന്തപുരത്ത് ഉള്ള പയ്യന്മാര്‍ അല്ലാന്നു തോന്നുന്നു ,(ഇവിടുള്ളവര്‍ക്ക് ഇത്രയും ദയയും ,അനുകമ്പ യും ഒന്നും കാണില്ല )ഈ കാലത്തു ഇത്രയും നല്ല പയ്യന്മാരോ എന്ന് അതിശയിച്ചു പോയി ,അങ്ങനെ ഒരു പട്ടികുട്ടി കൂടി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ എത്തി ,ഇപ്പോള്‍ പട്ടികുട്ടി യും ,പൂച്ച കുട്ടി യും തമ്മില്‍ അടിയും പിടിയും ,നല്ല രസമാണ് കാണാന്‍ ,പട്ടിക്കു മിന്നു എന്ന് പേരിടാം,അവള്‍ടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇവളിലൂടെ ജീവിക്കട്ടെ ........................ഇതുങ്ങള്‍ക്കും ജീവിക്കണമല്ലോ .ഒരു ലോട്ടറി അടിച്ചാല്‍ ,ഒരു കുന്നിന്റെ മുകളില്‍ കുറെ ഏക്കര്‍ സ്ഥലം വാങ്ങി ,അവിടെ വഴിയില്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ജീവികളെ എല്ലാം എടുത്തു വളര്‍ത്തണം .അതുങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ജീവിതം ആകുമല്ലോ.വണ്ടി കയറിയും ,മനുഷ്യ പറ്റില്ലതവന്മാര്‍ കാലും കയ്യും ഒക്കെ അടിച്ചോടിച്ചും അതുങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിക്കേണ്ടി വരില്ലല്ലോ ,ഒരു ശതമാനം അങ്ങനെ രക്ഷപെട്ടാല്‍ അത്രയും ആയല്ലോ. (മോഹം ആണ് ,പത്തു രൂപയില്‍ കൂടുതല്‍ ഇതുവരെ ലോട്ടറി അടിച്ചിട്ടില്ല )